Erupcja Plosky Tolbachik (update)

Płynące na zachód wylewy lawy z wulkanu tarczowego Plosky Tolbachik zniszczyły dwa obozy badawcze zlokalizowane w odległości 10 km od miejsca erupcji pokrywając "Leningradskaya" IVS FED RAS i Centrum Gościnne Parku i Natury "Kamczackie wulkany". Chmura popiołu sięga wysokości 3.5 km. Opad popiołu jest silny, w dodatku znajdują się w nim toksyczne opary. Erupcję poprzedziła seria 267 płytkich trzęsień ziemi. Wylewy lawy są dwa: najbardziej wysunięty na północ ma długość 5 km, południowy rozciąga się na długość około 8 km. Zdjęcia satelitarne wskazują na dużą wydajność SO2, obecność anomalii termicznych oraz duży sygnał termalny będący zwiastunem erupcji szczelinowej.

Zdjęcia: Terra Modis oraz Dennis Budkov (świt nad Tołbaczik)

Co poza tym? Według "Saipan Tribune" 24 listopada rozpoczęła się intensywna aktywność wulkanu Pagan (Mariany). Nad wulkanem unosi się kolumna pary i gazu, ale to wcale jeszcze nie oznacza, że ma tam miejsce erupcja. Wulkan Pagan nie jest monitorowany przez instrumenty naziemne.

Pierwsze zdjęcia erupcji Plosky Tolbachik

Wulkanolog Boris Behncke: Jeśli miałbym ją skrótowo opisać to wygląda na bazaltową erupcję szczelinową, typową dla tego wulkanu i przypominającą erupcje boczne Etny i Kilauea/Mauna Loa. W każdym bądź razie fontanny lawy wydostają się z licznych otworów erupcyjnych w szczelinach, a wylewy lawy pięknie prezentują się na kamczackim śniegu. Na pewno erupcja niniejsza nie jest tak silna jak ta z 1975-76. Ciekawe czy dojdzie do eksplozywnych interakcji lawy ze śniegiem, które spowodują powstanie przypominających piroklastyczne chmur popiołu i pary schodzących w dół zbocza... Tak było na Etnie, Llaima w latach 2008-09 i obecnie na Kluczewskiej Sopce...

Images by D.Melnikov, Olga Girina, Y. Demyanchuk (KVERT).

Kod awiacji: czerwony. Dwie aktywne szczeliny erupcyjne: pierwsza 4-5 km na południe od wulkanu Plosky Tolbachik, druga 6-7 km od niego. Emisje popiołu sięgają wysokości 3 km. W wiosce Kozyrevsk wibrują szyby i woda w naczyniach.

Poza tym od wczorajszego poranka wzrasta aktywność erupcyjna Santiaguito w Gwatemali. Spływy piroklastyczne generują kłęby gęstego popiołu sięgające wysokości 5 km. Odnotowano duży opad popiołu w El Rosario i San Marcos Palajunoj.

Dwie erupcje na Kamczatce i w Indonezji

Według RIA Nowosti eksplozywna erupcja rozpoczęła się we wtorek 27 listopada na kamczackim wulkanie Tołbaczik. Mieszkańcy sąsiadujących z wulkanem wiosek dostrzegli wylewy lawy i erupcje popiołu w miejscu (północna część erupcyjnej szczeliny) poprzedniej potężnej efuzywno-eksplozywnej bazaltowej erupcji Tolbachik z 1975-76 roku (VEI = 4). W wiosce Krasny Yar odnotowano opad popiołu. Obłok popiołu sięgnął wysokości 10 km. Wreszcie jakiś nowy wulkan się przebudził! Czekam na zdjęcia. I są. D.Melnikova z KVERT.

28 października o godzinie 10:05 wulkan Lokon-Empung wyprodukował obłok popiołu sięgający wysokości 3.5 km (na zdjęciu). O Tolbachik poniżej:

http://wulkanyswiata.blogspot.com/2011/04/kamczatka_29.html

Wywiad z wulkanologiem Clivem Oppenheimerem

Zapowiadany przeze mnie od dłuższego czasu.

Do przeczytania tutaj:

http://bartkrawczyk.natemat.pl/40503,z-erytrei-na-antarktyde-z-wulkanologiem-clivem-oppenheimerem-wywiad

Enjoy. Tymczasem wiedźma zwana Katla nadal śpi (na zdjęciu).

Kolejna erupcja nowozelandzkiego Tongariro

Jak informuje GNS Science 21 listopada w środę o godzinie 1:25 pm doszło do trwającej mniej niż 5 minut erupcji w Kraterach Te Maari - w tej samej okolicy, w której miała miejsce erupcja z 6 sierpnia. Wulkan Tongariro wyrzucił z siebie ciemno-szarą kolumnę gazu i popiołu na wysokość 3-4 km z krateru Te Maari na zachodniej stronie kompleksu. Podniesiono poziom alarmu do 2, zamknięto szlak Tongariro dla miłośników wspinaczek. Erupcja była widoczna z Taupo.

Co poza tym? Aktywność erupcyjną wykazuje indonezyjski wulkan Paluweh - eksplozje produkują chmury popiołu sięgające wysokości 3 km. Ekwadorski wulkan Reventador buduje kopułę lawową produkując na górnych zboczach wylewy lawy. Wulkan Concepcion w Nikaragui wykazuje wzmożoną aktywność sejsmiczną.

Potencjalna aktywność wulkanu Chirpoi

Na kurylskiej wyspie Chirpoi, na którą składają się dwa wulkany Cherny (dwie erupcje w XVIII i XIX wieku) oraz Snow (powstały między 1770 a 1810 rokiem) 16 listopada wykryto anomalie termiczne (na Snow) oraz obłok pary wędrujący w kierunku południowo-zachodnim. Wulkan został objęty żółtym stopniem alarmu.

Boczne eksplozje wulkanów (lateral blasts)

 W Scientific American:

18 maja 1980 roku boczny wybuch wulkanu Mount Saint Helens zdewastował ogromne połacie terenu zabijając 80 ludzi. Do katastrofalnej erupcji Góry Świętej Heleny doszło o poranku w biały słoneczny dzień blisko zamieszkiwanego obszaru. Do innych przypadków tzw. lateral blasts doszło m.in. w roku 1888 roku - wulkan Bandai-san stracił 1.5 km sześciennych swojego wierzchołka. Japońscy wulkanolodzy badając materiały na północnym zboczu wulkanu wysnuli hipotezę o lawinie. Zatem czy mogło być tak, że trzęsienie ziemi porusza niestabilnym zboczem, mknąca w dół lawina doprowadza do rozhermetyzowania komory magmowej bądź systemu hydrotermalnego i dochodzi do potężnej eksplozji?

Gigantyczna erupcja Bezymianny w 1956 roku zniszczyła znaczną część wulkanu (dolne zdjęcie). Ukierunkowany boczny wybuch Bezymianny opisał wulkanolog G.S Gorshov w swojej często cytowanej przez amerykańskich geologów pracy. Okolica wulkanu do tej pory pełna zwierząt i wegetacji zamieniła się w pustą, jałową, pełną wzgórz pustynię. Po erupcji Mount Saint Helens wulkanolodzy mieli już pewność co do nowego typu erupcji tzw. erupcji ukierunkowanej. Owe erupcje częstokroć wiążą się z formacją wulkanicznej kopuły i wywierają skutek tylko na zbocze, które się z formacją tejże wiąże. Boczna erupcja wulkanu Lassen Peak w 1915 roku zdewastowała znaczną część północno-wschodniego zbocza, do ukierunkowanej erupcji doszło także na wulkanie Mount Lamington (Papua Nowa Gwinea) w 1951 roku. Starannie przebadana przez naukowców erupcja Mount Saint Helens doprowadziła do odróżnienia erupcji ukierunkowanych od chmur piroklastycznych oraz wyodrębniła podobne lawiny zwane kolapsami sektora na innych wulkanach.

Aktywność wulkanów w listopadzie - część II

 W dniu dzisiejszym doszło do emisji popiołu z wulkanu Reventador (Ekwador), której towarzyszył silny sygnał sejsmiczny.
9 listopada doszło do eksplozji wulkanu Karymsky na Kamczatce. Chmura popiołu sięgnęła wysokości 5 km.
8-9 listopada naliczono 32 emisje popiołu z wulkanu Popocatepetl. W kraterze Popo formuje się nowa kopuła lawowa. W nocy krater wulkanu żarzy się.
8-9 listopada - wzrost aktywności strombolijskiej wulkanu Fuego w Gwatemali - 15 eksplozji z obłokami popiołu sięgającymi wysokości 3.5 km. Rozżarzone bomby wulkaniczne są wyrzucane na wysokość 300-500 metrów i generują lawiny. Wylew lawy w kierunku Ash Canyon ma długość 500 metrów i powoduje blokowe lawiny.
9 listopada - 4 umiarkowane eksplozje wulkanu Sakurajima generujące chmury popiołu sięgające wysokości 2.4-4 km.
Obłok SO2 nad wulkanem Manam (Papua Nowa Gwinea).
Niewielka aktywność strombolijska w kraterze wulkanu Kluczewska Sopka, o czym świadczy żarzenie się w nocy i obecność termicznej anomalii.
10 listopada o godzinie 11.47 am lokalnego czasu doszło do małej erupcji aleuckiego wulkanu Cleveland i formacji obłoku popiołu.

Na fotografii erupcja Kluczewskiej Sopki w 1994 roku.

Wulkaniczne niusy - listopad

Wzrost aktywności sejsmicznej (trzęsień ziemi) pod islandzkim wulkanem Askja. Warto obserwować. Notowany jest także od dwóch tygodni rój trzęsień ziemi (płytkich wstrząsów sejsmicznych) pod podmorskim wulkanem Tjörnes Fracture Zone. W pobliżu znajduje się wulkan Kolbeinsey Ridge (ostatnia erupcja w 1999 roku).
Chmura SO2 nad wulkanem Nyiragongo (Kongo). Prawdopodobne rozpoczęcie nowej fazy erupcyjnej.
Umiarkowane eksplozje strombolijskie targają wulkanem Fuego w Gwatemali. Wylew lawy osiąga długość 200 metrów.
Dwa kolumbijskie wulkany Nevado del Ruiz i Galeras od czasu do czasu wyrzucają popiół.
Anomalie termiczne na wulkanach Pagan (Mariany), Michael (Sandwich Południowy) i Alaid (Kuryle).
Prawdopodobna niewielka erupcja wulkanu Raung (Indonezja) trwająca od 19 października.
Eksplozja wulkanu Kizimen na Kamczatce produkująca obłok popiołu sięgający wysokości 5.2 km. 

Erupcja freatyczna wulkanu Poas

Wschodnie wybrzeże Stanów Zjednoczonych atakuje burza tropikalna Sandy siejąc spustoszenia w Nowym Jorku, tymczasem w niedzielę 28 października doszło do erupcji freatycznej wulkanu Poas w Kostaryce. Kolumna błota i popiołu wzniosła się na wysokość 500 metrów. To była pierwsza silniejsza erupcja tego typu od 2006 roku. Popiół opadł na budynek w Parku Narodowym Poas.

Siódemka włoskich geologów skazana na więzienie

Siedmioro kompetentnych włoskich geologów zostało skazanych za zaniedbania i 'niemożność' predykcji silnego trzęsienia ziemi (6.3 w skali Richtera), które 6 kwietnia 2009 roku nawiedziło miasteczko l'Aquila zabijając 300 osób. Wśród skazanych jest poważany wulkanolog Franco Barberi. 22 października 2012 roku naukowców skazano na 6 lat więzienia oraz zapłatę ogromnych kosztów procesu. Farsa. Po prostu farsa. Nie było szans zapobiec temu trzęsieniu ziemi, mimo uprzednich słabszych wstrząsów. Nie jesteśmy nadal w stanie przewidzieć wystąpienia silnego trzęsienia ziemi; a gdy już ma ono miejsce ewakuacja jest zazwyczaj opóźniana albo nie ma jej wcale. Natura trzęsień ziemi jest ekstremalnie nieprzewidywalna, a naukowcy nie są nieomylni. A gdyby nie doszło wtedy do trzęsienia ziemi, ewakuowano mimo wszystko powiedzmy milion ludzi, a potem władze podniosły larum o koszta takiej operacji oraz oskarżyły naukowców o sianie paniki? I tak źle, i tak niedobrze. Jeśli oskarżenia zostaną utrzymane i tych siedmiu geologów pójdzie siedzieć wytworzy się niebezpieczny precedens. Jak można skutecznie wykonywać swoją pracę mając świadomość, że 'odpowiednia' reakcja czy też brak 'odpowiedniej' reakcji zaprowadzą ludzi parających się sejsmologią/wulkanologią za kraty?

23 października 2012 roku nad kurylskim wulkanem Alaid zaobserwowano chmurę popiołu sięgającą wysokości 700 metrów.

Aktywność erupcyjna wulkanu Ibu

Anomalie termiczne są widoczne na wulkanie Ibu na indonezyjskiej wyspie Halmahera i wskazują na potencjalną aktywność erupcyjną tego aktywnego wulkanu związaną ze wzrostem kopuły lawowej w centralnym kraterze, który ma miejsce od 2000 roku.

Poza tym spokojnie. Wulkan Manam (Papua Nowa Gwinea) wyprodukował 15 października obłok popiołu sięgający wysokości 3 km.

Inny indonezyjski wulkan Raung (Jawa) został objęty drugim stopniem alarmu (Waspada) w związku ze wzrostem aktywności sejsmicznej. Ostatni raz Raung (3323 m) wybuchł w 2008 roku.

Na zdjęciu Martina Rietze erupcja wulkanu Ibu 1 września 2009 roku.

Przy okazji wszystkim czytelnikom mojego bloga polecam wypad do kin na dokument "Samsara" z 2011 roku. Nie tylko dla magicznych wprost kadrów i muzyki połowy duetu Dead Can Dance, czyli Lisy Gerrard, ale też dlatego, że występuje w nim fantastyczny footage potoków lawy z wulkanu Kilauea toczących bój z oceanem oraz zbieraczy siarki w kraterze wulkanu Ijen na Jawie.

Recenzja: http://bartkrawczyk.natemat.pl/36149,samsara-narodziny-smierc-odrodzenie-recenzja

Podmorska erupcja w pobliżu wyspy Minami-Iwoto

Załoga japońskiego patrolowca dostrzegła podmorską erupcję wulkaniczną w środę rano blisko wyspy Minami-Iwoto na Pacyfiku (5 km na północ północny wschód, 1200 km na południe od Tokio). Według świadków wulkan wyrzucał popiół na wysokość 100 metrów, a pobliskie morze nabrało barwy zółtawo-zielonej oraz pochmurno szarawej. Podwodny wulkan Fukutoku-Okanoba od 1904 roku wybuchał 7 razy i parę razy formował efemeryczne wysepki między innymi w 1986 roku.

EDIT: Raport o podmorskiej erupcji Fukutoku-Okanonba okazał się fałszywy.

KVERT informuje o aktywności strombolijskiej wulkanu Kluczewska Sopka na Kamczatce.

Na zdjęciu erupcja podmorskiego wulkanu Fukutoku-Okanoba 21 stycznia 1986 roku.

Poza tym sprawdźcie moją recenzję "Adam Nergal Darski: Spowiedź heretyka" - to dla tych wielbicieli wulkanów, którzy słuchają ciężkich brzmień.

http://bartkrawczyk.natemat.pl/35697,adam-nergal-darski-spowiedz-heretyka-recenzja

Erupcja indonezyjskiego wulkanu Paluweh

9 albo 8 października uaktywnił się kolejny indonezyjski wulkan, a mianowicie Paluweh - dotąd uśpiony od 1985 roku. Od 1 października wykazywał oznaki przebudzenia. 9 października wykryto na Paluewah anomalię termiczną. Potem miała miejsce duża emisja popiołu widziana z wyspy Flores. Popiół opadł na kilka wiosek. Ewakuowano 6000 ludzi. Sądząc po fotografii mamy do czynienia z całkiem konkretną erupcją.

Inny indonezyjski wulkan Sangeang Api na Morzu Banda wykazuje wzmożoną aktywność sejsmiczną. Możliwa erupcja z jego kopuły lawowej. Na razie brak aktywności powierzchniowej.

Anomalia termiczna nad wulkanem Alaid

Na kurylskim stratowulkanie Alaid wykryto anomalię termiczną. Nad wierzchołkiem wulkanu unosi się niewielki obłok pary. KVERT objął wulkan żółtym stopniem alarmu. Alaid jest zdolny do potężnych erupcji eksplozywnych i ostatni raz wybuchł w 1997 roku. To najwyższy i jeden z najpiękniejszych wulkanów Kuryli.

Kaldera Tondano kolejnym superwulkanem

W związku z tym, iż wczoraj wieczorem eksplodował trzykrotnie wulkan Lokon-Empung produkując chmurę popiołu sięgającą wysokości 1.5 km i wyrzucając bomby wulkaniczne na wysokość 350 metrów warto wspomnieć o kalderze Tondano na wyspie Sulawesi, której jest elementem. 2.5-2 miliony lat temu kalderą Tondano targnęła potężna erupcja o sile 7 w skali VEI, która rozsadziła stratowulkan Pangalombian. Części kaldery wypełnił potem obecnie uśpiony stratowulkan Tompaso, który zasłynął z kilku gwałtownych erupcji o sile 6 w skali VEI. Kaldera Tondano jest superwulkanem. W czasach historycznych wybuchała z maarów wewnątrz kaldery, uaktywniały się wulkany błotne - co ciekawe, na krawędziach kaldery znajdują się cztery aktywne stratowulkany Lokon-Empung, Mahawu, Sempu i Soputan. Lokon-Empung posiada dwa wierzchołki - płaski i pozbawiony krateru Lokon, który uchodzi za drzemiący oraz aktywny Empung z ostatnią erupcją w 1775 roku. Aktywność erupcyjna Lokon-Empung ogranicza się do mniejszego krateru Tompaluan znajdującego się w siodle między Lokon i Empung, w którym począwszy od 1829 roku naliczono ponad 25 eksplozywnych erupcji. Czasem Lokon-Empung wybucha wspólnie z wulkanem Soputan np. 13 maja 2010 roku. Znajdujący się na południowej krawędzi kaldery Soputan wybucha zazwyczaj albo z bocznego otworu erupcyjnego Aeseput albo z centralnego krateru. W 2012 roku kolumny erupcyjne nad Soputan sięgały wysokości 9-12 km. Kaldera Tondano posiada ogromną komorę magmową. Magma w niej zawarta czasem powoduje eksplozje maarów oraz podgrzewa obszary termalne w kalderze. Wulkany Soputan i Lokon-Empung zdają się być wewnętrznie połączone, gdyż okazjonalnie wybuchają niemal równocześnie. Do przyszłej erupcji o sile 8 w skali VEI nie dojdzie, gdyż: 1) kaldera nie posiada wystarczającej ilości wody, aby taka supererupcja miała miejsce 2) wulkany na krawędzi kaldery są połączone do centralnej komory magmowej. Ciśnienie rozładowują swoimi erupcjami Lokon-Empung i Soputan, czasem odzywa się także wulkan Mahawu (ostatni raz wybuchł w tandemie z Lokon-Empung w 1958 roku). Wulkany kaldery Tondano stwarzają zagrożenie dla życia. Okolica jest gęsto zaludniona, zatem erupcja o sile 4 w skali VEI mogłaby zabić wielu ludzi za sprawą spływów piroklastycznych i laharów. Jeszcze gorsze, katastrofalne wręcz skutki miałaby erupcja maaru bądź eksplozja freatyczna w środowisku wodnym kwasu siarkowego (woda o ph 2).

Prawdopodobna aktywność wulkanu Michael

Wczorajsze zdjęcia satelity Modis wskazują na obecność anomalii termicznej na bazaltowym stratowulkanie Michael w archipelagu Sandwich Południowy (South Sandwich, wyspa Saunders). Być może niewielkie jezioro lawy zostało uformowane. Mount Michael jest prawdopodobnym kandydatem na szósty wulkan na świecie posiadający czasowe (?) jezioro lawy w kraterze o średnicy 700 metrów.

Poza tym wczoraj w nocy zaobserwowano czerwony blask nad kraterem Bocca Nuova wulkanu Etna, co wskazuje na wznowienie aktywności strombolijskiej. Do końca października nie wolno się wspinać na obszar wierzchołka Etny (zarządzenie prefektury Katania).

Wulkan Suwanosejima wybuchł dzisiaj produkując obłok popiołu sięgający wysokości 3 km. Chmura popiołu po eksplozji wulkanu Bagana (wyspa Bougainville, Papua Nowa Gwinea) sięgnęła wysokości 4.4 km.

Na zdjęciu krater wulkanu Michael, w którym prawdopodobnie znajduje się małe jezioro lawy (widok z powietrza).

Więcej o Michael:

http://wulkanyswiata.blogspot.com/2011/04/sandwitch-poudniowy.html

Aktywność erupcyjna Heard Island

Zdjęcia satelitarne zrobione przez satelitę Modis 21 i 24 września wskazują na obecność plam gorąca na wyspie wulkanicznej Heard Island, co wskazuje na możliwość wznowienia aktywności erupcyjnej wulkanu Big Ben. Wyspa Heard znajduje się 4000 km na południowy zachód od zachodniej Australii i obok McDonalds Island jest jednym z dwóch aktywnych wulkanów Australii. Ostatni raport o aktywności wulkanicznej na wyspie Heard pochodzi z 2008 roku. Na zdjęciu Paula Scotta aktywność wulkanu w 2000 roku.

Więcej o wulkanie Heard (Mawson Peak, Big Ben):

http://wulkanyswiata.blogspot.com/2010/11/australia_03.html

Wulkan Baitoushan szykuje się do erupcji?

Zawsze gdy globalna aktywność wulkaniczna jest umiarkowana i przewidywalna tak jak obecnie w mediach pojawiają się materiały prasowe o rychłym przebudzeniu jakiegoś superwulkanu np. Yellowstone. Nic się nie dzieje, to trzeba podkręcić ciśnienie czytającym, postraszyć i tym samym zdobyć nowych czytelników. Ludzie są niezwykle podatni na tego typu katastroficzne sugestie. Czasem wystarczą zaledwie delikatne pomruki kaldery czy superwulkanu i już możemy się spodziewać niedługo HIPER potężnej erupcji. Bez komentarza.

Yellowstone zostawiam innym portalom. Zajmę się natomiast chińsko-koreańskim Baitoushan (Changbaishan, Baekdu, Pektu-san), który pod lupę wzięło ostatnio NBC. Około roku 1000 erupcja Changbaishan zwana milenijną była potężna i miała siłę 7 w skali VEI. Słup popiołu dotarł na wysokość 50 km czyli aż do stratosfery, a wierzchołek wulkanu został rozsadzony pozostawiając kalderę o średnicy 5 km, którą wypełnia malownicze jezioro. 100 km sześciennych tefry było produktem tego kolosalnego wybuchu (100 razy więcej niż w trakcie erupcji Mount Saint Helens w 1980 roku). Ostatnia mniejsza erupcja Baekdu miała miejsce w 1903 roku. Od 1999 roku wulkan monitoruje Obserwatorium Changbaishan - dane zebrane przez wulkanologów w ciągu 12 lat wskazują na zmiany w aktywności sejsmicznej, deformacji gruntu i emisji gazów, co wskazuje na przemieszczanie się magmy. Dla przykładu w listopadzie 2003 roku na głębokości 4.5 km pod kalderą odnotowano 243 wstrząsy.

I znowu zaczyna się przepowiednia. Changbaishan MOŻE wybuchnąć w ciągu miesięcy, dni, lat czy dekad. Kiedy to nastąpi nikt nie wie. Czy jego erupcja dorówna wszak sile erupcji milenijnej? Wątpię. Naprawdę.

Więcej o tym wulkanie:

http://wulkanyswiata.blogspot.com/2010/05/chiny.html

Wulkaniczne niusy - wrzesień 2012

Jakoś nudnawo zrobiło się, jeśli chodzi o aktywność wulkaniczną. Wciąż czekam na jakąś potężną erupcję w 2012 roku. Zatem skrótowo co się dzieje na świecie wśród wulkanów?

1) 26 września wulkan Karymsky na Kamczatce wybuchł silniej niż zazwyczaj produkując obłok popiołu sięgający wysokości 7 km
2) aktywny sejsmicznie w ciągu ostatnich tygodni był islandzki wulkan Askja
3) notowane są wciąż trzęsienia ziemi na El Hierro (Wyspy Kanaryjskie)
4) pomiędzy 24 a 25 września naliczono 26 eksplozji wulkanu Popocatepetl (Meksyk)
5) pomiędzy 24 a 25 września naliczono 13 eksplozji wulkanu Fuego (Gwatemala) z chmurami popiołu sięgającymi wysokości 300-800 metrów
6) w Kolumbii okazjonalne emisje pary i popiołu z wulkanu Nevado del Ruiz, duży obłok SO2; roje trzęsień ziemi na wulkanach Cerro Machin i Cumbal (ten ostatni produkuje emisje gazowe z krateru El Verde); mały rój sejsmiczny odnotowano 25 września na wulkanie Galeras, obłok pary; aktywne sejsmicznie pozostają wulkany Nevado del Huila i Sotara.
7) okazjonalne eksplozje i obłok pary o wysokości do 2 km generuje wulkan Reventador (Ekwador)
8) w Papui Nowej Gwinei prawdopodobną aktywność erupcyjną wykazują wulkany Manam i Langila (na zdjęciu).
9) kamczacki wulkan Bezymianny formuje kopułę lawową; prawdopodobnie niewielkie eksplozje targają wierzchołkiem wulkanu Kluczewska Sopka.

EDIT: Wiadomość z ostatniej chwili. Pomiędzy 16:30 a 18:15 lokalnego czasu wybuchł wulkan Marapi na Sumatrze produkując obłok popiołu sięgający wysokości 2 km. To była najsilniejsza erupcja tegoż wulkanu w tym roku. Strefa zagrożenia dla wulkanu wynosi 3 km, nie wolno się na niego wspinać.

Erupcja wulkanu Soputan na Sulawesi

Sporo aktywności wulkanicznej we wrześniu w Indonezji. Anak Krakatau, Karangetang, Lokon-Empung, Gamalama, teraz Soputan. 18 września 2012 roku wybuchł wulkan Soputan na wyspie Sulawesi produkując kolumnę popiołu sięgającą wysokości do 10 km. Nie zarządzono ewakuacji mieszkańców pobliskich wiosek - oddalonych od Soputan o 6.5 km. Wieczorem miały miejsce intensywne fontanny lawy sięgające wysokości 600 metrów-1 km (na zdjęciu). Pojawiły się wylewy lawy.

Szywiełucz - kamczacki rozrabiaka

Wulkan Szywiełucz bywa zaliczany do grupy wulkanów kluczewskich. W odróżnieniu od pięknych symetrycznych wulkanów Kluczewska Sopka czy Kronocka Sopka Szywiełucz jest brzydki, posępny. Powstał w późnym plejstocenie 65 000 lat temu - stary Szywiełucz rozerwany potężną erupcją wulkaniczną sprzed tysięcy lat wznosi się na wysokość 3283 metry, natomiast młody Szywiełucz w przedziale czasowym od 10 000 lat temu do 1964 roku na przemian rósł i zapadał się przy udziale eksplozywnych erupcji połączonych z ekstruzją lawy i wyrzucaniem tefry. Kolapsy Szywiełucz określone za pomocą tefrochronologii miały miejsce 5700, 3700, 2600, 1600, 1000 i 600 lat temu. Pierwsza udokumentowana historycznie erupcja Szywiełucz w 1854 roku miała siłę 5 w skali VEI i pozostawiła krater o szerokości 1.5 km znajdujący się w większej kalderze. Przez kolejne lata w kraterze formowały się nowe kopuły lawowe. Pomiędzy 1925 a 1930 rokiem uformowała się duża kopuła, pomiędzy 1946 a 1949 kolejna zwana Suelich. Od 1950 roku Szywiełucz ucichł - nie było erupcji, eksplozji, ekstruzji, jedynie fumarole wykazywały aktywność. 24 stycznia 1964 roku trzęsienie ziemi miało miejsce pod wulkanem. W październiku tego roku aktywność sejsmiczna przybrała intensywny charakter. O 7.07 w nocy z 11 na 12 listopada 1964 roku potężny wstrząs targnął wulkanem i rozpoczęła się erupcja Szywiełucz - wpierw od strukturalnego kolapsu i ogromnej lawiny gruzu, a potem od erupcji freatycznej, która wyprodukowała kolumnę bogatego w gips popiołu, wreszcie aktywność pliniańska wulkanu doprowadziła do ejekcji juwenilnej tefry. O 7.47 miały miejsce pumeksowe spływy piroklastyczne. O 8.22 erupcja wulkanu ustała. Kopuła Suelich i inne post-1854 kopuły lawowe oraz wzgórze Arbuzik przestały istnieć. Topografia wierzchołka Szywiełucz uległa zmianie. Lawina gruzu pokryła obszar 98 km kwadratowych z przeciętną głębokością od 3 do 15 metrów, w depresjach nawet na głębokość 150 metrów. Erupcja wyprodukowała 0.8 km sześciennych tefry. Po kilku latach spokoju do 1980 roku Szywiełucz uformował nową kopułę lawową w wewnętrznym kraterze. Erupcja trwała dwa lata, kolejna miała miejsce w 1984 roku. W późnych latach 80-tych i latach 90-tych Szywiełucz był bez przerwy aktywny i stale rósł - do 1995 roku. Od sierpnia 1999 roku Szywiełucz wykazuje niemal nieprzerwaną aktywność erupcyjną - czasem z silniejszymi epizodami erupcyjnymi jak np. w lutym 2005 roku. Oddalone o 50 km od wulkanu małe miasteczko Kliuchi jest zagrożone opadem popiołu. Szywiełucz regularnie produkuje chmury popiołu sięgające wysokości 8 km, a nawet więcej, tym samym stwarzając zagrożenie dla awiacji. Liczne warstwy popiołu z Szywiełucz odnajdywane na rozległych terytoriach stanowią idealne markery w holoceńskich badaniach związanych z datowaniem innych wulkanicznych materiałów, form terenu, materiałów naniesionych przez tsunami czy lawiny, morskich i rzecznych teras oraz wykopalisk archeologicznych. Szywiełucz jest zły do szpiku kości.