Silna erupcja wulkanu Manam plus Stromboli i wulkany kamczackie

Wulkan Manam (Papua Nowa Gwinea, na zdjęciu) wybuchł silnie o godzinie 5.30 czasu GMT produkując obłok popiołu sięgający wysokości 14 km. Erupcja stanowi zagrożenie dla lotów pomiędzy Azją i Australią. W związku z tym wulkan został objęty czerwonym stopniem alarmu. Manam potrafi być niebezpiecznym wulkanem - przykładowo 3 grudnia 1996 roku spływ piroklastyczny z wulkanu zabił 13 osób w wiosce Budua. Od 2004 roku z racji wzmożonej aktywności erupcyjnej tegoż wulkanu wyspa na której się on znajduje jest praktycznie niezamieszkana.

Stromboli - 12 stycznia 2012 roku, silna eksplozja połączona z kolapsem części północnej wewnętrznej ściany północno-wschodniego krateru. Na skutek lawiny gruzu mknącej w dół Sciara del Fuoco powstała duża kolumna popiołu i pary. Niewielki wylew lawy w Sciara del Fuoco (szerokość 10 metrów, długość 150 metrów).

Kamczackie wulkany nader aktywne: 1) Plosky Tolbachik (spokojna efuzja lawy, obecność termalnej anomalii, nie wiadomo, kiedy erupcja się zakończy), 2) Bezymianny (wylewy lawy, anomalia termiczna), 3) Karymsky (słaba aktywność eksplozywna), 4) Kluczewska Sopka (eksplozje strombolijskie w kraterze centralnym), 5) Szywiełucz (umiarkowana aktywność eksplozywna i strombolijska kopuły lawowej), 6) Gorely (umiarkowana aktywność sejsmiczna, kolumny pary i gazu zaobserwowane 5-6 i 8 stycznia), 7) Kizimen (rankiem 12 stycznia chmura popiołu nad wulkanem sięgała wysokości 4.5 km, wylew lawy na północno-wschodnim zboczu wulkanu). 

Wzrost sejsmiczności wulkanu Seulawah Agam

3 stycznia 2012 roku podniesiono stopień alarmu na trzeci dla sumatrzańskiego wulkanu Seulawah Agam po stwierdzeniu wzrostu sejsmiczności. W pobliżu krateru Heutsz (miejsca ostatniej erupcji wulkanu w 1839 roku) pojawiła się nowa solfatara.

Aktywność erupcyjna wulkanu Colima w Meksyku

Jakoś rzadko wulkanolodzy wspominają w swoich informacjach o wulkanie Colima w Meksyku, a to jeden z najaktywniejszych wulkanów na świecie. Dzisiaj targnęły nim dwie erupcje produkujące chmury popiołu o wysokości 2 km, co widać na zdjęciach z Twittera. Aktywny stratowulkan Volcán de Colima (część kompleksu wulkanicznego Colima) został uformowany w kalderze o szerokości 5 km. Od XVI wieku notowane są jego eksplozywne erupcje. Sporadyczne silne erupcje eksplozywne (ostatnia w 1913 roku) niszczyły wierzchołek wulkanu formując głęboki i stromy krater, który z czasem wypełniała kopuła lawowa.

Co poza tym? Słabiutki tydzień wulkaniczny. Wulkan Plosky Tolbachik nadal produkuje wylewy lawy z południowej szczeliny. Chmura gazu i pary z małą domieszką popiołu nad stożkiem żużlowym na Tolbachinsky Dol sięga wysokości 4 km. Kopuła lawowa wulkanu Paluweh w Indonezji wykazuje aktywność generując spływy piroklastyczne. Fuego i Santiaguito w Gwatemali produkują wylewy lawy oraz słabe eksplozje strombolijskie (Fuego).

Kilauea: Hawajska otchłań piekieł

3 stycznia 1983 roku na wschodniej strefie szczelin wulkanu Kilauea otworzyła się szczelina o długości 6.4 km, z której zaczęła wylewać się lawa. Powstał stożek Pu'u 'O'o wyrzucający fontanny lawy na wysokość do 460 metrów. Pu'u 'O'o wybuchał przez 3.5 roku, po czym w 1986 roku przy jego podstawie powstały nowe szczeliny. 30-letnia erupcja Kilauea we wschodniej strefie szczelin uformowała 500 akrów lądu, zniszczyła łącznie 214 domów i mogłaby wypełnić lawą 1.5 miliona basenów. W ciągu 2500 lat Kilauea miały sporadyczne okresy erupcji eksplozywnych oraz spokojnych, efuzywnych (lawowych). Okres eksplozywnej erupcji hawajskiego wulkanu trwał w latach 1500-1800, przy czym centralna eksplozywna erupcja Kilauea w 1790 roku zabiła setki ludzi. Naukowcy z HVO (Hawaiian Volcano Observatory) zastanawiają się, kiedy dojdzie do centralnej erupcji eksplozywnej wulkanu. Czy nastąpi zmiana z fazy efuzywnej (lawowej) na eksplozywną? Wreszcie kiedy aktualna erupcja się zakończy? Za kolejne 30 lat?

Do połowy 1986 roku stożek Pu'u 'O'o urósł do wysokości 255 metrów. W lipcu 1986 roku erupcja przeniosła się o 3 km do nowego otworu erupcyjnego zwanego Kupaianaha produkującego nieprzerwanie przez 5 lat wylewy lawy pahoehoe, a w którym uformował się staw lawy. W marcu 1990 roku wylewy lawy z Kupaianaha zniszczyły wioskę Kalapana Gardens na południowo-wschodnim wybrzeżu. 100 domostw pokryła lawa o grubości 15-24 metrów. 7 lutego 1992 roku efuzja lawy z Kupaianaha zakończyła się. Aktywność erupcyjna znowu przeniosła się do stożka Pu'u 'O'o, który do 2003 roku produkował wylewy lawy docierające do oceanu i Kalapana. 5 marca 2011 roku otworzyła się pobliska szczelina Kamoamoa. Erupcja stożka Pu'u 'O'o trwa po dziś dzień. Podobnież aktywność jeziora lawy i gazowe obłoki z krateru centralnego Halemaumau.

Foto Wezuwiusza z kosmosu

Urzekła mnie ta fotografia. Wezuwiusz widziany z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej NASA w dniu 1 stycznia 2013 roku. Zdumiewająco spokojny, uśpiony wulkan - wokół zamieszkują setki tysięcy ludzi. Coś niesamowitego.

Trzydziesta rocznica erupcji Kilauea

Dokładnie 3 stycznia 1983 roku rozpoczęła się erupcja hawajskiego wulkanu Kilauea, która trwa bez przerwy przez 30 lat. Cóż za rocznica! Powinszować hawajskiej bogini Pele i bić jej pokłony. Erupcja ta rozpoczęła się wzdłuż wschodniej strefy szczelin. Otwór erupcyjny wyrzucał fontanny lawy szybko formując aktywny po dziś dzień stożek Puʻu ʻŌʻō, w którego kraterze bulgocze jezioro lawy. 3 stycznia 2012 roku aktywność (jak zwykle) wykazuje jezioro lawy w kraterze Halemaumau. Lawa wylewa się z lokalizacji na południowy zachód od krateru Puʻu ʻŌʻō, jej strumień o szerokości 1 km dociera do oceanu, gdzie od wielu lat toczy nierówną walkę z wodnistym żywiołem... na zdjęciu archiwalnym Barona Sekiya plujący lawą stożek Puʻu ʻŌʻō w 1983 roku. I jeszcze jako ciekawostka jedno z najstarszych zdjęć wulkanu Kilauea (udostępnione przez HVO) - pochodzące z 1893 roku!!!

Witam w 2013 roku. 3 stycznia 1892 roku urodził się także J. R. R. "Władca pierścieni" Tolkien.

Najpiękniejsze erupcje 2012 roku - osobisty ranking

Jak nietrudno było się domyślić moim numerem jeden została erupcja eksplozywno-efuzywna kamczackiego wulkanu Plosky Tolbachik  z wylewami lawy o długości 15-20 km, która rozpoczęła się 27 listopada 2012 roku, trwa nadal i z pewnością będzie jeszcze trwała w zbliżającym się 2013 roku. Odliczanie czas zacząć.

Numer dwa to niespodziewana i dość gwałtowna w pierwszej fazie erupcja wulkanu Copahue w Chile. Obie w grudniu!

Na wyróżnienie zasługują paroksyzmy erupcyjne Etny w pierwszym kwartale 2012 roku, olbrzymia tratwa pumeksu wyprodukowana przez podmorską erupcję Havre Seamount, inflacja kaldery Laguna del Maule w Chile (nie ma erupcji, ale monitorować warto!), dwukrotne i całkiem niespodziane przebudzenie nowozelandzkiego Tongariro oraz w mniejszym bądź większym stopniu regularna aktywność erupcyjna wulkanów Tungurahua, Fuego, San Cristobal, Lokon-Empung, Sakurajima, Batu Tara (fantastyczne strombolijskie fajerwerki) czy Paluweh (cudowna rozżarzona kopuła lawowa).

Zaskoczyć potrafił nawet włoski Stromboli 22 listopada 2012 roku produkując chmurę popiołu sięgającą wysokości 3 km (takie erupcje eksplozywne są nietypowe dla tego wulkanu - na dolnym zdjęciu).

Spełnienia marzeń i wielu nowych fantastycznych erupcji w 2013 roku!!!

Tungurahua i Plosky Tolbachik

Od 24 grudnia notowany jest wzrost sejsmiczności wulkanu Tungurahua w Ekwadorze. Słup popiołu sięga wysokości 1.5 km, a jego opad ma miejsce w miejscowościach Manzano, Pillate, Cahuají i Choglontús. Stwierdzono inflację w północnej części obszaru wierzchołka. Istnieje ryzyko dalszych eksplozji i uformowania spływów piroklastycznych. Erupcja Tungurahua w dniu 16 grudnia wyprodukowała 1.1 miliona metrów sześciennych popiołu, który opadł przede wszystkim na prowincje Tungurahua i Cotopaxi. W Runtun i Pondoa warstwa popiołu mierzyła 3-4 mm. Emisje SO2 (dwutlenku siarki) zwiększyły się do 3000 ton w dniu 21 grudnia.

29 grudnia - w ciągu doby odnotowano 30 słabych i umiarkowanych eksplozji wulkanu Tungurahua, którym czasem towarzyszył wyrzut rozżarzonego materiału. Ciągłe emisje gazu i popiołu, chmury popiołu sięgały wysokości 7.5 km. 

Kamczacki Plosky Tolbachik wciąż w stanie eksplozywno-efuzywnej erupcji. Lawa nieprzerwanie wypływa z południowej szczeliny na Tolbachinsky Dol. Anomalia termiczna nadal wykrywalna przez satelity na północnym obszarze Tolbachinsky Dol. Jak dla mnie erupcja roku, ale o tym później.

Wulkan Pacaya budzi się do życia?

28 grudnia 2012 roku trzy niewielkie eksplozje (prawdopodobnie freatyczne) targnęły wulkanem Pacaya w Gwatemali produkując niewielkie obłoki popiołu sięgające wysokości 500 metrów/3 km. Wygląda na to, że magma pod wulkanem porusza się i niedługo powinna dotrzeć do powierzchni, co może doprowadzić do rozpoczęcia aktywności erupcyjnej Pacaya, a w szczególności aktywności strombolijskiej i efuzji lawy. Dostęp do krateru MacKenney powinien zostać ograniczony. Pozostaje nam zatem czekać! Na fotografii erupcja wulkanu Pacaya w czerwcu 2010 roku.

San Cristobal, Lokon-Empung, Copahue plus ciekawostka

Rok zbliża się ku końcowi, ale wulkany nie śpią. San Cristobal w Nikaragui pomiędzy 25 a 27 grudnia wyrzucał popiół i gaz. Na miasto Chinandega opadł popiół z erupcji. Ludzie zaczęli kupować maseczki do oddychania i opaski na oczy w celach ochronnych. Łącznie ewakuowano 217 rodzin do bezpiecznych lokalizacji w La Mora, Belén i La Bolsa.

27 grudnia o godzinie 16.50 lokalnego czasu wybuchł znowu wulkan Lokon-Empung na wyspie Sulawesi produkując wysoki słup popiołu (na zdjęciu). Tego samego dnia odnotowano emisje popiołu z wulkanu Copahue w Chile sięgające wysokości 3 km.

Ciekawostka archeologiczna. 10 grudnia w "Japońskich Pompejach" czyli w Kanai Higashiura (miasto Shibukawa, prefektura Gunma) odkryto pod warstwą popiołu pozostałości noworodka i dorosłego mężczyzny (wojownika w zbroi) z Okresu Kofun. W VI wieku doszło do erupcji wulkanu Harunayama Futatsudake, która zniszczyła miasta Kanai Higashiura, Kuroimine i Nakasuji. Dorosły mężczyzna leżał twarzą w dół zwrócony w kierunku wulkanu. Najprawdopodobniej upadł z pozycji klęczącej, co brzmi wręcz scenariuszowo. Być może próbował uciec wraz ze swoją rodziną przed naciągającym spływem piroklastycznym. Nie trzymał dziecka, które musiało zostać zmyte przez gorejącą chmurę. Wojownik w zbroi zwanej kozaneko albo keiko mógł należeć do elitarnej grupy wojowników. Archeolodzy odnaleźli także kilka grobowców wzdłuż rzeki Tone oraz żelazne groty strzał.

Nowe emisje popiołu z wulkanu San Cristobal

Wieczorem 25 grudnia 2012 roku umiarkowaną aktywność erupcyjną rozpoczął wulkan San Cristobal w Nikaragui. Chmury popiołu sięgnęły wysokości 2.5 km. Aktywność erupcyjna San Cristobal koreluje ze wzrostem aktywności sejsmicznej oraz obecnością ciągłego i silnego sygnału drgań. Lekki opad popiołu odnotowano w El Viejo, Grecia No. 1 i 4, Las Rojas, Banderas oraz Abraham Rugama. Ewakuowano 300 rodzin zamieszkujących zbocza San Cristobal.

A co z pozostałymi wulkanami siejącymi zamęt w grudniu? Niedobrze.

Plosky Tolbachik:  zredukowana produkcja lawy, osłabienie erupcji, która powoli zbliża się ku końcowi. 23 grudnia zapadł się jeden ze stożków produkujących wylewy lawy. Anomalie termiczne zmniejszają się, ale sygnał drgań jest wciąż silny.
Tungurahua: kolumna pary i popiołu sięga wysokości 2 km, sporadyczne słabe i umiarkowane eksplozje. Osłabienie erupcji.
Copahue: słabe emisje popiołu, obniżenie stopnia alarmu do pomarańczowego.

Poza tym we wschodniej części  krateru Stromboli wieczorem 23 grudnia pojawił się wylew lawy rozciągający się na górnej części Sciara del Fuoco.

A tak w ogóle panorama erupcji efuzywno-eksplozywnej Plosky Tolbachik (genialna!) jest tutaj. Jeśli o mnie chodzi to jestem nią urzeczony.

http://www.airpano.ru/files/Kamchatka-Volcano-Plosky-Tolbachik/2-2

Copahue i Ambae

23 grudnia 2012 roku wulkanem Copahue tragały strombolijskie eksplozje do wysokości 450 metrów. Erupcja utraciła swój impet, o czym świadczy wysokość kolumny erupcyjnej sięgająca już tylko 1 km. Chmura popiołu dotarła nad Atlantyk i w Wigilię 24 grudnia obłok dwutlenku siarki osiągnął wyspę Tristan da Cunha na południu Oceanu 2700 km na wschód północny wschód od Copahue.

Obłok dwutlenku siarki zaobserwowały satelity 24 grudnia nad wulkanem Ambae (Vanuatu). Rozciągnął się on na północny zachód w kierunku wyspy Espiritu Santo. Na zdjęciach wulkan Ambae (Aoba) - woda jeziora Voui zmienia barwę na krwistoczerwoną w trakcie erupcji - prawdopodobnej na skutek reakcji siarki i chloru w jeziorze z żelazem. Niesamowite!

Na środkowym zdjęciu jezioro kraterowe Queen's Mary Peak na wulkanie Tristan da Cunha.

Erupcja wulkanu Copahue w Chile

Wygląda na to, że przebudził się stratowulkan Copahue na granicy Chile i Argentyny. Już 26 listopada 2012 roku zaobserwowano nad nim niewielki obłok. Wulkan posiada 9 kraterów wzdłuż długiej na 2 km linii, a wschodni krater centralny zawiera kwasowe jezioro. Ostatnia erupcja Copahue miała miejsce w 2000 roku. Kod alarmu czerwony. Chmura popiołu sięga wysokości 9.5 km rozciągając się na odległość 350 km na wschód nad Argentyną. Zagrożenie dla ludzi w postaci chmur piroklastycznych, laharów, opadu popiołu i impaktów balistycznych. Opad popiołu odnotowano w wiosce Loncopue (Argentyna), oddalonej od wulkanu o 50 km na południowy wschód. Erupcja Copahue rozpoczęła się od eksplozji freatycznych - doszło do intruzji magmy pod wulkanem i boom! Co znamienne, nie zarządzono do tej pory żadnych ewakuacji.

Czy nastąpi zapowiadany Koniec Świata?

No i mamy feralny 21 grudnia 2012 roku, według kalendarza Majów koniec jednego okresu, a początek drugiego (14. b'ak'tun), według katastrofistów dzień oznaczający nadejście rzekomego Armageddonu. Momentami nie mogłem ukryć rozbawienia czytając wzmianki o gromadzeniu długoterminowych zapasów spożywczych, budowaniu prywatnych schronów i kryjówek przez rozmaitych survivalistów (fachowo preppersów), którzy próbowali w ten sposób uniknąć nieznanego. Powstały filmy, a nawet publikacje książkowe próbujące utrwalić w społeczeństwie strach przed 21 grudnia. I to pomimo braku wyraźnych dowodów archeologicznych dotyczących znaczenia 12/21/12 w kalendarzu Majów. Czyste spekulacje... Nie ma absolutnie żadnych naukowych dowodów na to, że galaktyczne koniunkcje (szczególne ułożenie planet) doprowadzą do wzmożenia aktywności sejsmicznej i wulkanicznej, a co za tym idzie do stopniowego wymierania ludzkości. Do takich koniunkcji z udziałem wielu planet doszło chociażby w latach 2000 i 2010 i... Ziemia nadal istnieje.

Co jeszcze? Planeta Nibiru to już nonsens totalny. Nikt jej nie widział - ani profesjonalista, ani amator. A przecież obiekt o rzekomo tak dużej masie powinien zostać dostrzeżony z dużym wyprzedzeniem. Więc może istoty pozaziemskie się pomyliły? Chyba że jest to sekret ukrywany przez tajne organizacje rządowe? I jak tu być poważnym...

Pełne przebiegunowanie magnetyczne Ziemi zajmuje okres 7000 lat - nie może nastąpić ot tak sobie w jednej chwili. Są to zmiany sukcesywne, trwające tysiące lat - miały miejsce w dziejach Ziemi kilka razy i nie nastąpił wówczas żaden globalny kataklizm.

Wreszcie Słońce przechodzi przez minima i maksima (doliny i grzbiety) aktywności słonecznej - następne maksimum przewidywane jest na rok 2013, ale cykl aktywności słonecznej trwa 11 lat. Poza tym w 2013 roku Ziemi (albo życia na niej) już miało nie być, prawda? No więc może nastąpi atak pozaziemskiej floty kosmicznej? Uff, bez komentarza.

Fałszywych przepowiedni co do końca świata było już na przestrzeni wieków setki. Uderzenie komety, asteroidy, pandemia opornego na leki patogenu czy erupcja superwulkanu są prawdopodobne, ale czemu mają akurat wystąpić zgodnie z jakąś przepowiednią? Nie ma w tym żadnej magii.

Zostało jeszcze kilkanaście godzin. Póki co Australia jest cała i zdrowa. Czekam zatem z utęsknieniem na Ragnarök... cóż to za oczekiwanie bez tęczy aurora borealis i szklaneczki whisky?

Tungurahua, Pacaya, Plosky Tolbachik i White Island

Status erupcji wulkanu Tungurahua (Ekwador) - kolumna ciemnego popiołu nad wulkanem sięga wysokości 2-3 km, mają miejsce sporadyczne silniejsze eksplozje oraz spływy piroklastyczne (jeden z nich dotarł na odległość 4 km w kierunku La Hacienda). Wylew lawy z wulkanu zaczął niszczyć wegetację. Eksplozje przypominają odgłosy wystrzałów z broni palnej, trzęsą się szyby w okolicznych domach. Opad popiołu w Rio Verde, Banos, Runtún, Juive, Pondoa i El Manzano. Od erupcji w dniu 14 grudnia nowa magma dociera do krateru i jest wyrzucana. Popiół szary, jasno-kremowy, zawiera kryształy plagioklazów. W nocy widoczne fontanny lawy i ejekcje rozżarzonych bloków skalnych.

Status erupcji Plosky Tolbachik (Kamczatka): pełna wigoru emisja lawy, której wylewy sięgają długości już 20 km. Silna aktywność sejsmiczna.

Erupcja wulkanu Pacaya w Gwatemali: Rankiem 18 grudnia 2012 roku trzy niewielkie eksplozje targnęły wulkanem Pacaya. Od roku 2010 to pierwszy przejaw aktywności erupcyjnej tego wulkanu. Na zdjęciu by CONRED.

Kopuła lawowa wulkanu White Island (Nowa Zelandia) nie rośnie. Brak zmian na jej powierzchni. Kopuły lawowe są tworzone przez magmę, która utraciła większość gazów i stała się tym samym lepka. Wtedy tworzy się kopuła lawowa i zatyka otwór erupcyjny. Kopuła lawowa nigdy wcześniej nie pojawiła się na White Island. W 2000 roku w trakcie erupcji White Island magma została wyrzucona eksplozywnie w formie roztopionych skał czyli bomb wulkanicznych.Naukowcy użyli termometru Infra-Czerwieni, aby dokonać pomiarów temperatur kopuły i jeziorek na White Island.  Najwyższa temperatura kopuły to 187 stopni Celsjusza, gorącego jeziora na południu 71 stopni, natomiast chłodniejszego 35 stopni.

Aktywność wulkaniczna w dniach 15-17 grudnia

O wzmożeniu aktywności Plosky Tolbachik i Tungurahua w Ekwadorze wspomniałem, zatem krótko. Aktywność wulkaniczną wykazują Turrialba w Kostaryce (zdjęcie zrobione 17 grudnia 2012 roku) oraz Reventador w Ekwadorze (emisje pary oraz słabe eksplozje popiołu).

W Indonezji:
1) rankiem 17 grudnia kolejna silna eksplozja wulkanu Lokon-Empung na wyspie Sulawesi. Chmura popiołu sięgnęła wysokości 3 km. Huk eksplozji wywołał panikę w pobliskich wioskach.
2) 16 grudnia wulkan Karangetang na wyspie Siau wyrzucił chmurę popiołu na wysokość 3 km.
3) nowa kopuła lawowa wulkanu Paluweh wciąż produkuje chmury popiołu sięgające wysokości 2.5 km (na zdjęciu indonezyjskiego wulkanologa Arisa Yanto).

Inflacja gruntu starej kaldery w Chile

Wulkaniczny obszar (strefa subdukcji) Laguna del Maule w Chile znajduje się w sercu Andów. Przez 2000 lat wypełniona wodą kaldera Laguna del Maule spała. A tu nagle coś zaczyna się dziać. Naukowcy odnotowali gwałtowną deformację gruntu wokół kaldery sugerującą inflację komory magmy. Niektóre obszary pod jeziorem i wokół niego rosną, co wykazano radarem. Urządzenia GPS wskazują, że grunt podnosi się w ciągu roku o 30 cm i obecnie jest o 1.4 metra wyższy niż w roku 2007. Skały w tym rejonie zawierają dużą koncentrację dwutlenku krzemu. W odróżnieniu od hawajskiej, typowo bazaltowej płynnej magmy magma krzemowa jest bardzo gęsta i ma tendencję do formowania kleistych kopuł pod powierzchnią, co skutkuje tym, że pcha się do góry i dochodzi do potężnych eksplozji. Naukowcy szacują, iż horyzontalny (poziomy) rezerwuar magmy pod kalderą ma wymiary 7.5 na 5.5 km i znajduje się na głębokości 5 km. I ciągle rośnie rozpychając się. Kiedy dojdzie do potencjalnej erupcji? Nie wiadomo. 21 grudnia 2012 roku? Za rok? Za 1000 lat? Za mojego życia? Naukowcy nie wiedzą. Ale dojdzie na pewno... O kalderze Laguna del Maule poniżej:

http://wulkanyswiata.blogspot.com/2011/08/chile_1539.html

Ciekawe odkrycie na Antarktydzie

Od początku grudnia 2012 roku wulkanolog Clive Oppenheimer przebywa wraz z zespołem naukowców na wulkanie Erebus (Antarktyda, Wyspa Rossa). 13 grudnia Oppenheimer odkrył na szczycie pozostałości obozu ekspedycji "Terra Nova" prowadzonej przez kapitana Royal Navy Roberta F.Scotta. Krąg kamieni, w którym 100 lat temu stał namiot być może stanowi pozostałość obozowiska "Terra Nova". Oppenheimer odkrył to miejsce w czasie przerwy od pracy używając zapisków oraz historycznych fotografii z Scott Polar Research Institute w Wielkiej Brytanii.

Gwoli przypomnienia sto lat temu trwał wyścig o zdobycie bieguna pomiędzy Scottem a Norwegiem Roaldem Amundsenem. Amundsen dotarł na geograficzny Biegun Południowy 14 grudnia 1911 roku, na pięć tygodni przed Scottem i jego grupą. Wyprawa Scotta zakończyła się tragedią - Scott i jego ludzie umarli na lodzie w drodze powrotnej blisko miejsca ratunku. Członkowie ekspedycji "Terra Nova" wspięli się na Erebus w 1912 roku. Wcześniej na wierzchołku wulkanu (w latach 1907-09) byli członkowie ekspedycji Nimrod Sira Ernesta Shackletona, w tym geolog Sir Douglas Mawson, który jako pierwszy zaobserwował aktywne jezioro lawy Erebus. W skład drugiego teamu "Terra Nova" wchodzili m.in geolog Raymond Priestley, specjalista od nart Norweg Tryggve Gran oraz geolog Frank Debenham, późniejszy inicjator założenia Instytutu Badań Polarnych Scotta na Uniwersytecie w Cambridge.

Zdjęcie jeziora lawy w kraterze Erebus by Clive Oppenheimer.

Status erupcji Tołbaczik - 17 grudnia

Kontynuacja eksplozywno-efuzywnej erupcji szczelinowej Plosky Tolbachik, pełna wigoru efuzja lawy z południowej szczeliny Tolbachinsky-Dol, chmura gazu i pary osiąga wysokość 3 km rozciągając się na północny wschód od wulkanu. Widoczna olbrzymia anomalia termiczna. Kod awiacji pomarańczowy.

Eksplozywna erupcja wulkanu Tungurahua

14 grudnia 2012 roku o godzinie 14.35 lokalnego czasu doszło do silnej erupcji eksplozywnej wulkanu Tungurahua w Ekwadorze generującej chmurę popiołu sięgającą wysokości 6-7 km. Z południowo-zachodniego zbocza wulkanu zeszły spływy piroklastyczne. Od 12 grudnia sejsmiczność Tungurahua gradacyjnie wzrastała. Zdjęcia z Twittera obrazują siłę erupcji ekwadorskiego wulkanu. O Tungurahua jeszcze nie raz będzie głośno!

I jest! Wulkanem Tungurahua targają liczne eksplozje produkujące obłoki popiołu sięgające wysokości 8 km. W okolicach wulkanu odnotowano opad popiołu. Silne opady deszczu mogą spowodować lahary.

Kto chętny zobaczyć erupcję Tołbaczik?

Szczelinowa erupcja Plosky Tolbachik stała się nie lada atrakcją turystyczną dla rosyjskich turystów i nie tylko. Od najbliżej osady Klyuchi jedzie się do wulkanu 10 godzin. Ale, ale... turyści lokalni za przyjemność zobaczenia fontann lawy muszą zapłacić 650 dolarów, turyści z Moskwy już blisko 1000. Dla turystów spoza Rosji dochodzą koszty podróży lotniczej do Moskwy, potem do Pietropawłowska Kamczackiego i do wulkanu. Na prasowych zdjęciach widać ludzi cykających fotki przy potokach bazaltowej lawy i płonących drzewach. Zatem kto chętny? ;-) Ile potrwa ta erupcja? Któż to wie. Erupcja Tołbaczik w 1975-76 trwała 5 miesięcy. Jak dla mnie ta obecna może potrwać jeszcze dłużej. ;-]

Dziwaczna kopuła (iglica lawowa) na White Island

Dziwaczna, uformowana przez gęstą i częściowo zastygłą lawę kopuła została dostrzeżona w kraterze nowozelandzkiego wulkanu White Island, który miał niewielką erupcję w sierpniu 2012 roku. Ma ona szerokość 20-30 metrów, a z jej wierzchołka wyrastają igły. GNS Science podniosło alarm do poziomu 2 i pomarańczowego kodu awiacji, gdyż może dojść do nowych eksplozji, bo powstała iglica lawowa może doprowadzić do wzrostu ciśnienia pod nią, co z kolei może zaowocować eksplozywną erupcją (freatyczną lub magmową). Nowozelandzcy geolodzy mają zamiar bacznie obserwować jej ewentualny wzrost.