Uformowanie nowego wulkanu błotnego w wiosce w Meksyku

 

Wpierw krótko o erupcji podmorskiego wulkanu Titan Ridge na Morzu Bismarcka. Erupcja nadal generuje obłoki pary z domieszką popiołu, ale obecnie jest mniej widoczna i wydaje się być słabsza. Wieczorem 22 maja miało miejsce trzęsienie ziemi o magnitudzie 5.7. Na miejscu erupcji i w jej okolicy pływają tratwy pumeksu. Istnieje ryzyko powstania fal tsunami. 

Na zdjęciu Stanisa Yohanga erupcja podmorska Titan Ridge z powietrza. 

26 maja br. w społeczności El Salitre (gmina Ixtlan de los Hervores, Michoacan), na podwórku jednego z domostw uformował się nowy wulkan błotny. Z pęknięć w ziemi zaczęła się gwałtownie wydobywać gorąca woda, gęste błoto oraz kłęby pary wodnej o wysokiej temperaturze. Ten akurat region słynie z intensywnej aktywności geotermalnej, gorących źródeł i gejzerów. 

Oczywiście nie mamy tutaj do czynienia z klasycznym wulkanem magmowym. Dla przypomnienia 20 lutego 1943 roku w Michoacan, na polu kukurydzy lokalnego rolnika Dionisio Pulido narodził się nowy stożek wulkaniczny, a mianowicie Paricutin. 

Obecnie sytuacja jest ustabilizowana. Teren podwórka został odgrodzony. 

25 maja zarejestrowano emisje popiołu z wulkanu Purace w Kolumbii. Opad popiołu miał miejsce w rozmaitych sektorach Popayan.  

Pierwsze zdjęcia erupcji na Morzu Bismarcka wykonane 13 maja br.

 

13 maja br. Kennedy Es Masis wykonał zdjęcia erupcji podmorskiego wulkanu Titan Ridge (Central Bismarck Sea) z pokładu statku. Widać na nich wysoką kolumnę pary na powierzchni oceanu. 

16 maja br. w kolumnie pary sięgającej wysokości 3.6 km zaobserwowano pewną ilość popiołu. Tego dnia doszło do przynajmniej dwóch emisji popiołu z Titan Ridge, które być może są powiązane z trzęsieniami ziemi o magnitudach 4.3 i 5.1. Na miejscu erupcji pływają tratwy gorącego pumeksu. 

Mogą pojawić się niewielkie fale tsunami, skoro w chmurze erupcyjnej mamy już popiół wulkaniczny. 

Ta erupcja jest niezwykle ciekawa, gdyż jest głębokowodna i dzięki niej naukowcy będą mogli lepiej poznać mechanizmy głębokowodnych erupcji podmorskich. 

Mam nadzieję, że pojawią się jeszcze inne jej fotografie (poza satelitarnymi). Póki co erupcja nadal trwa, ale jej obserwacja satelitarna jest utrudniona przez czynniki atmosferyczne. 

Możliwa erupcja podmorskiego wulkanu na Morzu Bismarcka

 

Prawdopodobnie mamy do czynienia z czymś niezwykłym - z erupcją nienazwanego podmorskiego wulkanu, który znajduje się na głębokości 1299 metrów (centrum wulkaniczne Central Bismarck Sea, Papua Nowa Gwinea, Wyspy Admiralicji). 12 maja br. kolumna pary sięgała wysokości 2.7 km. Silne ciśnienie hydrostatyczne powstrzymuje ekspansję gazów oraz fragmentację materiału wulkanicznego w porównaniu do erupcji wulkanicznych na lądzie. Zatem kolumna erupcyjna wznosząca się z dna morskiego byłaby fizycznie niemożliwa. Prawdopodobnym scenariuszem wydaje się być zatem pióropusz powierzchniowy bogaty w parę wodną z unoszącym się w nim popiołem bądź aerozolem. To nie jest gęsta kolumna erupcyjna emitowana z dna morza (otwór erupcyjny na głębokości ok. 1299 m).

W styczniu 1972 roku sygnały SOFAR/hydroakustyczne wykryły erupcję nienazwanego wulkanu w tym regionie.

Kilka dni wcześniej (przed 12 maja br.) na tym obszarze miał miejsce rój trzęsień ziemi. 

Oj, chciałbym dokumentacji fotograficznej tej erupcji z powietrza bądź z pokładu statku. 

Według GeologyHub aktywność erupcyjna w tym miejscu mogła się już zacząć 8-9 maja br. Erupcja prawdopodobnie ma miejsce z innego podmorskiego wulkanu niż ten, który wybuchł w styczniu 1972 roku, zatem Central Bismarck Sea to łańcuch podmorskich wulkanów. W okolicy miejsca erupcji pływają tratwy pumeksu. To największa głębokowodna erupcja podmorska od przynajmniej dekady, a media ją ignorują. 

13 maja br. o godzinie 05.07 czasu WIB rozpoczęła się seria erupcji jawajskiego wulkanu Semeru. Indonezyjski wulkan Dukono na wyspie Halmahera w dniach 12 i 13 maja emitował obłoki erupcyjne sięgające wysokości 2-2.2 km. 

Jego tragiczna erupcja z 8 maja br. z kolumną erupcyjną o wysokości 11 km, w wyniku której odłamki skalne zabiły troje turystów z Singapuru i Indonezji, to przynajmniej 3 w skali VEI. Indonezyjski przewodnik zignorował zakaz wspinaczki na aktywny krater Malupang Warirang, gdyż podobno o zakazie nie wiedział. 

Silna erupcja indonezyjskiego wulkanu Dukono zabija trzy osoby

 

Rankiem 8 maja br. o godzinie 07.41 lokalnego czasu doszło do nagłej i silnej erupcji indonezyjskiego wulkanu Dukono (Halmahera), która wygenerowała obłok erupcyjny o wysokości 11 km. Niestety na krawędzi aktywnego krateru Malupang Warirang przebywała grupa około 20 turystów z Indonezji i Singapuru wraz z przewodnikami. Na razie wiadomo o trzech ofiarach śmiertelnych (zginęli obywatele Singapuru oraz Indonezyjka, mieszkanka wyspy Ternate), pięć osób zostało rannych. 

Nie kojarzę wcześniejszej erupcji Dukono, która zabiła ludzi, a musicie wiedzieć, że to obecnie najaktywniejszy wulkan Indonezji (Anak Krakatau drzemie od 2023 roku). Wulkan, który wybucha codziennie od 1933 roku, do tej pory jego erupcje były jednak małe/umiarkowane i można je było bezpiecznie obserwować ze skraju krateru Malupang Warirang. W związku z tym Dukono w ciągu ostatnich lat zrobił się wulkanem turystycznym, a nagrania jego eksplozji na IG, TikToku i Facebooku stawały się coraz bardziej viralowe (generowały miliony wyświetleń). Dzisiejsza mordercza erupcja Dukono udowodniła nieobliczalność indonezyjskiego wulkanu. 'Rutyna' jego małych/umiarkowanych eksplozji została przerwana.

Dostęp do wulkanu był zamknięty od 17 kwietnia br., toteż grupy turystów z przewodnikami wchodziły na krater Malupang Warirang na dziko. Można wysnuć tezę, że Dukono padł ofiarą swojej viralowości.

Trwa akcja poszukiwawczo-ratownicza. Zespół ratowników próbuje dotrzeć do współrzędnych, z których nadano sygnał SOS (urządzenie Garmin). Lokalny przewodnik Lexi Djangu Trekker bezpiecznie sprowadził swoich turystów z wulkanu. I nakręcił ogromną kolumnę popiołu nad Dukono. Nagranie poniżej:

https://www.facebook.com/share/v/1DpdrJLUhE/

Zdj. Badan Geologi i in.

Warto nadmienić, że spisywałem relacje rodaków (Remika i Tomasza), którzy byli na wulkanie Dukono w latach 2022 i 2024. Odsyłam do nich poniżej:

http://wulkanyswiata.blogspot.com/2022/09/wulkan-dukono-w-indonezji-wizyta-tomasza.html

http://wulkanyswiata.blogspot.com/2024/05/eksplozje-wulkanu-dukono-oraz-wulkan.html

Kilkanaście minut temu duży obłok popiołu o wysokości 3.4 km wyemitował japoński wulkan Sakurajima. Miejsce erupcji to krater Minamidake. W stanie umiarkowanej erupcji jest także inny czynny wulkan, a mianowicie Suwanosejima (Wyspy Tokara). 

Trwa aktywność lawowa w kraterze wulkanu tarczowego Ambae (Vanuatu). Od marca do maja 2026 roku jeziora kraterowe Voui 1 i Voui 2 pokryła lawa i tefra z wulkanu. Oba wyparowały.

Więcej informacji poniżej:

https://extreme-pursuit.com/lake-voui-has-vanished-into-steam-ambae/

Przy okazji zachęcam Was do rozważenia wsparcia WŚ, jeśli lubicie to, co robię i informacje, które przekazuję są dla Was przydatne. Poniżej znajdziecie linki do wsparcia długoterminowego (Patronite) oraz kawowego (pojedyncze wsparcie kawowe). Z góry dziękuję! 

https://patronite.pl/wulkanyswiata

https://buycoffee.to/wulkanyswiata

EDIT: Zespół ratowniczy zdołał już ewakuować z wulkanu Dukono 17 osób, w tym 7 cudzoziemców i 10 Indonezyjczyków. Niektórym osobom udało się samemu zejść z krateru Malupang Warirang. Akcja poszukiwawcza zostanie wznowiona jutro. 

9 maja br. wulkanem Dukono targnęło przynajmniej 5 eksplozji generujących obłoki popiołu o maksymalnej wysokości 3 km. Dwóch obywateli Singapuru zlokalizowano w odległości 20-30 metrów od aktywnego krateru Malupang Warirang, trzeciego wspinacza (Indonezyjki) nie zlokalizowano. Szanse na przeżycie tych ludzi oceniam na bliskie zeru ze względu na ekstremalny żar erupcji Dukono, opad odłamków balistycznych i tefry oraz obecność toksycznych gazów. 

EDIT 2: W weekend ekipy poszukiwawczo-ratownicze zlokalizowały i sprowadziły na dół ciała wszystkich trzech wspinaczy. Myślę że to koniec turystyki wulkanicznej na Dukono przez dłuższy czas. 

Duży spływ piroklastyczny z wulkanu Mayon 2 maja br.

Po udanych wykładach o wulkanach na lubelskim UMCS z okazji Dnia Ziemi (24 kwietnia br.) oraz po świetnej rozmowie na temat wulkanów na Late Night Show w Warszawie (bar Studio, 28 kwietnia br.) postanowiłem trochę odpocząć od blogowania - w planach mam dalsze występy na żywo. Jednak wulkany nie dają mi odpocząć od pisania. Chociażby w trakcie mojego pobytu w Lublinie i Janowie Lubelskim miał miejsce kolejny epizod erupcyjny w kalderze Halemaumau hawajskiego wulkanu tarczowego Kilauea z wysoką (ale jakże spektakularną) fontanną lawy. 

2 maja br. o godzinie 17.38 lokalnego czasu aktywna kopuła lawowa filipińskiego wulkanu Mayon uległa częściowemu zapadnięciu się pod wpływem siły grawitacji. Powstał spływ piroklastyczny, który pomknął południowo-zachodnim zboczem wulkanu (wąwóz Miisi, Daraga) docierając na odległość 4 km. Intensywny opad popiołu został zarejestrowany w Guinobatan, Ligao i Camalig, Albay. Zdj. Mayor Caloy Baldo. 

Nagrania: https://x.com/i/status/2050565183287005300

Brak ofiar śmiertelnych wśród ludzi. Zginęło tylko kilka zwierząt hodowlanych. 

Osobiście czekam na dużą erupcję szczelinową islandzkiego systemu wulkanicznego Reykjanes-Svartsengi w ciągu najbliższych tygodni. Może ona wystąpić po krótkotrwałej aktywności sejsmicznej. Zgodnie z ostatnimi modelami obliczeniowymi pod Svartsengi zgromadziło się już ponad 25 milionów metrów sześciennych magmy, przy odkształceniu (deformacji) gruntu wynoszącym około 2 cm na miesiąc. Grunt wyraźnie podnosi się w Svartsengi.