Emisje popiołu i wyciek lawy z wulkanu Etna

 

Od 7 sierpnia br. trwają intensywne emisje popiołu z krateru Voragine wulkanu Etna. Aktywne pozostają otwory efuzywne zlokalizowane na wysokości 2750 i 2360 metrów, które generują wypływ lawy w Valle del Bove. Wylew lawy minął Rocca delle Palombe docierając na odległość 1370 metrów. Nowy otwór erupcyjny uformował się wczoraj o godzinie 21.30 czasu UTC w Valle del Bove na wysokości 1900 metrów, blisko Monte Simone. 

Co ciekawe, badacze z INGV Vulcani zaobserwowali 9 sierpnia br. spływ piroklastyczny pomiędzy Monte Simone a Monte Rittman. 

11 sierpnia 2026 roku o godzinie 07.11 czasu WITA indonezyjski wulkan Lewotolo (Lembata) wyemitował obłok popiołu o wysokości 500 metrów. 

Aktywny sejsmicznie pozostaje wulkan Mount Pelee na karaibskiej wyspie Martynika. Przykładowo 7 sierpnia br. zarejestrowano na nim 109 słabych wulkaniczno-tektonicznych trzęsień ziemi. Aktywność sejsmiczna Pelee nie oznacza, że do przebudzenia tego wulkanu dojdzie w br., ale karaibski wulkan musi być starannie monitorowany. Zdj. USGS. 

Trwają emisje popiołu z wulkanu Reventador (Ekwador) sięgające wysokości 800 metrów-1 km. 

10 sierpnia br. o godzinie 07.34 trzęsienie ziemi o magnitudzie 7.4 wystąpiło w Kolumbii, konkretnie w zachodniej części kraju, z epicentrum w San Jose del Palomar. Zginęło ponad 200 osób, m.in. w Manizales, tysiące odniosło rany, zniszczenia budynków odnotowano m.in. w Manizales, Cali i Pereira. 

Tego samego dnia popiół wyemitował kolumbijski wulkan Purace, obecnie najaktywniejszy wulkan w Kolumbii. Wstrzymane zostały loty na lotnisku w Popayan. 

Rankiem 11 sierpnia br. blisko wioski Molinillo, w gminie San Pedro de Uraba (departament Antioquia) wybuchł wulkan błotny. Zginęły zwierzęta hodowlane. Geolodzy obecnie badają czy nie doszło do destabilizacji podziemnych warstw przez poniedziałkowe trzęsienie ziemi i tym samym do uwolnienia gazów i mułu.  

Intensywna aktywność erupcyjna wulkanu Fuego w Gwatemali

                                                                       

Od 3 sierpnia br. trwa intensyfikacja aktywności erupcyjnej wulkanu Fuego w Gwatemali obejmująca intensywną emisję popiołu, wylewy lawy oraz spływy piroklastyczne docierające wąwozami (barrancas) na odległość do 7 km. Prewencyjnie ewakuowano mieszkańców kilku miejscowości blisko Fuego np. El Porvenir, Las Lajitas, Panimache, Morelia. Zajęcia zostały zawieszone m.in. w Escuintla, Yepocapa i Alotenango. Zamknięta została główna droga blisko wulkanu RN-14. 

Fuego to wulkan bardzo niebezpieczny, zdolny do silniejszych erupcji eksplozywnych i do generowania niebezpiecznych spływów piroklastycznych. W wyniku katastrofalnej erupcji Fuego 3 czerwca 2018 roku zginęło około 159-215 osób (ofiary zidentyfikowane), a ponad 200 uchodzi za zaginione (ciała tych osób spoczywają pod grubą warstwą popiołu i spływów piroklastycznych). I mimo że erupcje Fuego są zazwyczaj niewielkie i można je bezpiecznie obserwować z sąsiedniego wulkanu Acatenango, to czasem gwatemalski wulkan wybucha silniej i wówczas robi się groźnie. Do takich erupcji Fuego dochodziło m.in. w 1974 roku oraz 3 czerwca 2018 roku (spływy piroklastyczne zniszczyły/pogrzebały wówczas wioski San Miguel Los Lotes oraz El Rodeo). Zdj. Moises Castillo. 

Intensywny rój trzęsień ziemi w kalderze Campi Flegrei

 

Koniecznie muszę napisać o tym roju trzęsień ziemi w kalderze Campi Flegrei, bo naprawdę przeraził mieszkańców i spowodował zniszczenia w Pozzuoli. Zapoczątkował go wstrząs o magnitudzie 4.7 z epicentrum blisko krateru Solfatara, który miał miejsce o godzinie 19.46 w dniu 31 lipca br. Bardzo płytki (głębokość 2.6 km), odczuwany w metropolitalnym Neapolu oraz na wyspach Ischia i Procida. O godzinie 22.00 miał miejsce wstrząs o magnitudzie 3.8 (epicentrum w zatoce Pozzuoli). Warto w tym miejscu dodać, że w 2025 roku wystąpiły w obrębie kaldery dwa wstrząsy o magnitudzie 4.6. 

W Pozzuoli zawaliły się dwa niezamieszkane budynki. W starszych budynkach pojawiły się pęknięcia. Rany odniosło 21 osób, w tym dwie zostały przetransportowane do szpitala w stanie krytycznym. Port w Pozzuoli został zamknięty (pęknięcia wzdłuż pasów dojazdowych), wstrzymane zostały kursy promów na wyspy Ischia i Procida. 

Do ostatniej erupcji w kalderze Campi Flegrei doszło w 1538 roku. Uformował się wówczas stożek Monte Nuovo. Natomiast nie jestem w stanie powiedzieć kiedy nastąpi przyszła erupcja w Campi Flegrei i jak silna ona będzie. 

W czerwonej strefie kaldery Campi Flegrei mieszka obecnie ponad 500 000 ludzi. Masowa ewakuacja tysięcy ludzi z owej strefy (w razie erupcji wulkanicznej) byłaby logistycznym koszmarem. 

Aktywność strombolijska w kraterze Voragine wulkanu Etna

 

30 lipca br. (w chwili pisania tej notki) trwa aktywność strombolijska w kraterze Voragine wulkanu Etna. Oczywiście biorę pod uwagę możliwość wystąpienia paroksyzmu erupcyjnego. Wieczorem na wysokości 2700 metrów (w Valle del Leone) otworzyła się szczelina erupcyjna, z której rozpoczął się wyciek lawy. 

Krótko o aktywności erupcyjnej w ubiegłym tygodniu:

Wciąż trwa słaba aktywność erupcyjna indonezyjskiego wulkanu Anak Krakatau np. 22 lipca wulkan emitował niewysoki obłok gazu. 

29 lipca br. doszło do 52 epizodu erupcyjnego w kalderze Halemaumau hawajskiego wulkanu tarczowego Kilauea. Niby nic nowego, ale te fontanny lawy w kalderze wyglądają spektakularnie. Chciałbym zobaczyć taką erupcję na żywo. 

Tego samego dnia o godzinie 09.38 czasu WITA wulkan Lewotobi Lakilaki (Flores) wyemitował obłok popiołu o wysokości 800 metrów. Kolumna erupcyjna z dnia 20 lipca br. sięgnęła wysokości 1.6 km. Także wulkan Lewotolo na wyspie Lembata w dniu 29 lipca br. (godzina 13.07 czasu WITA) wyemitował obłok erupcyjny o wysokości 600 metrów. 

Rankiem 22 lipca br. doszło do małej erupcji wulkanu Tokachi na wyspie Hokkaido. Pierwszej od 2004 roku. Kolumna ciemnego popiołu sięgnęła wysokości 200 metrów (na zdjęciu JMA). Tokachi to jednak potencjalnie niebezpieczny wulkan. Przykładowo 24 maja 1926 roku w trakcie erupcji japońskiego wulkanu z jego zboczy zszedł lahar (potok wulkanicznego błota), który pomknął doliną Furano docierając do oddalonego o 25 km miasta Kamifurano i je grzebiąc. Zginęły 144 osoby. 

24 lipca br. popiół wyemitował wulkan Telica w Nikaragui. 

25 lipca br. o godzinie 16.20 czasu UTC wybuchł kamczacki wulkan Szywiełucz. Kolumna popiołu nad Szywiełucz sięgnęła wysokości 8 km. Lekki opad popiołu miał miejsce w wiosce Klyuchi (Klucze), około 50 km SW. 

22 lipca br. po południu wybuchł kolumbijski wulkan Purace. Kolumna popiołu sięgnęła wysokości 2.1 km ponad aktywny krater. Opad popiołu miał miejsce w Purace, Coconuco i Petara. 

21 lipca br. o godzinie 14.14 doszło do erupcji japońskiego wulkanu Sakurajima z krateru Minamidake. Kolumna popiołu o wysokości 3 km. 

Choć na blogu głównie piszę o wulkanach wspomnę o wtorkowym trzęsieniu ziemi w prefekturze Kumamoto (Kiusiu, magnituda 7.1, głębokość 10 km). Bilans ofiar śmiertelnych wynosi obecnie 28 osób. Ponad 380 osób odniosło obrażenia m.in. w Kumamoto, Yatsushiro, Kashima, Uki i Hikawa). Ludzie zginęli w Yatsushiro (gdzie doszło do zawalenia się fabrycznego komina działającej od 1924 r. papierni) oraz w centrum handlowym Aeon Mall w Kashima (po wstrząsie doszło tam do eksplozji gazu). Służby ratownicze wciąż prowadzą akcję poszukiwawczą w gruzowiskach, więc statystyki mogą ulec dalszym zmianom.

To i tak niewiele w porównaniu do tragicznego dubletu sejsmicznego w Wenezueli (magnituda 7.2 i 30 sekund później wstrząs główny o magnitudzie 7.5) z 24 czerwca br., które obróciło w ruiny stan La Guaira i częściowo Caracas. Tam mamy już ponad 5500 ofiar śmiertelnych, 16 700 osób rannych i dziesiątki tysięcy zaginionych. 

Nieuchronnie zbliżają się moje urodziny (9 sierpnia br.), także jeśli macie ochotę, to możecie pomyśleć o postawieniu mi wirtualnej kawki, ewentualnie o dłuższym wsparciu WŚ poprzez Patronat!

Pisanie na blogu będę ograniczał głównie do znaczących odkryć wulkanicznych oraz raportowania erupcji wulkanicznych ze szczególnym naciskiem na duże i nagłe wybuchy wulkaniczne. 

https://buycoffee.to/wulkanyswiata

https://patronite.pl/wulkanyswiata

Erupcja wulkanu Karangetang na wyspie Siau

 

12 lipca 2026 roku o godzinie 19.13 czasu WITA rozpoczęła się erupcja jednego z najaktywniejszych wulkanów w Indonezji, czyli Karangetang na wyspie Siau. Z wulkanu schodzą przynajmniej dwa wylewy lawy (na zdjęciu). 

Z kolei 9 lipca br. wybuchł filipiński wulkan Kanlaon (Negros) generując obłok popiołu sięgający wysokości 2.5 km i słabo widoczny spływ piroklastyczny. Opad popiołu zarejestrowano m.in. w Canlaon City. 

12 lipca br. spływ piroklastyczny zszedł z kopuły lawowej Caliente wulkanu Santiaguito (Gwatemala). 

Tego samego dnia japoński wulkan Sakurajima (Kiusiu) wygenerował obłok popiołu o wysokości 3.3 km. Miejsce erupcji to, rzecz jasna, krater Minamidake. 

Niewielkie erupcje codziennie targają indonezyjskim wulkanem Anak Krakatau np. 11 lipca br. obłok erupcyjny nad wulkanem sięgnął wysokości 200 metrów. 

Wykład na Pyrkonie 2026 w Poznaniu oraz erupcje kamczackich wulkanów

 

Trochę zaniedbałem tego bloga, choć prowadzę go od lat. Skupiłem się na moim fanpejdżu WŚ (ponad 116 000 obserwujących) oraz bardziej prywatnym profilu na IG, gdyż doszedłem do wniosku, że mało kto czyta już blogi. Miałem też w czerwcu trochę kłopotów osobistych i głębszych przemyśleń co do jakości relacji międzyludzkich oraz co do ludzkiej śmiertelności. Eksplodowało moje zainteresowanie japońskimi horror mangami Junji Ito i innych mangaków. Wróćmy jednak do clou wpisu.

21 czerwca br. o godzinie 15.30 miałem na poznańskim Pyrkonie 2026 prelekcję "Ogień pod stopami: Mroczna strona japońskich wulkanów". Przede wszystkim zaskoczyła mnie i nawet nieco onieśmieliła wysoka frekwencja, gdyż sala wykładowa (Aula Duża w PCC) była prawie pełna. To postrzegam jako sukces - zwłaszcza w gorące niedzielne popołudnie, kiedy ludzie są już skrajnie zmęczeni i powoli zbierają się do domów. 

Nie udało mi się zmieścić w ramach czasowych 45 minut i opowiedzieć trzech wulkanicznych historii (o wulkanach Ontake, Sakurajima i Asahi), z drugiej strony zostawiłem publiczność z potężnym niedosytem. W świecie prelekcji nie ma nic lepszego niż sytuacja, w której czas się kończy, a ludzie chcą słuchać dalej.

Po prelekcji nastał czas na autografy, wspólne zdjęcia, rozmowy i dwie nowe znajomości.  Dla prelegenta nie większego i bardziej namacalnego dowodu uznania niż sytuacja, w której publiczność po prelekcji nie ucieka do wyjścia, tylko ktoś podchodzi, chce rozmawiać, uścisnąć dłoń i zachować pamiątkę. Tym bardziej że prelekcje to wciąż dla mnie pewne wyzwanie (lekki lęk przed wystąpieniami publicznymi).

Przejdźmy jednak do wulkanów:

Dzisiaj rozpoczęły się intensywne emisje popiołu z krateru Voragine wulkanu Etna. W chwili pisania tego wpisu erupcja trwa nadal. Erupcję Etny poprzedziła trwająca od 2 lipca br. aktywność strombolijska w kraterze Voragine oraz mały wyciek lawy z otworu erupcyjnego na wysokości 3030 metrów w kierunku Valle del Leone. Krater Voragine słynie z paroksyzmów erupcyjnych, które miały miejsce m.in. w grudniu 2015 roku, maju 2016 roku oraz w lipcu i sierpniu 2024 roku. Zdj. Asia Pióro (Trails of Sicily).

https://www.facebook.com/trailsofsicily

Możliwy opad popiołu w Zafferana Etnea, Fieri, Acireale, Pedara oraz częściowo w Katanii. Na lotnisku w Katanii występują ograniczenia (zamknięcie sektora B2 oraz redukcja przylotów do 5 do godziny 21). 

Na początku lica uaktywnił się indonezyjski wulkan Anak Krakatau. Jego erupcje są póki co niewielkie. Emisje popiołu czasem sięgają wysokości 1 km, najczęściej wynoszą kilkaset metrów. Wulkan jest obecnie objęty III stopniem alarmu. 

4 lipca br. indonezyjski wulkan Lewotobi Lakilaki (Flores) wyemitował popiół na wysokość 500 metrów. Z kolei 1 lipca br. inny indonezyjski wulkan, Lewotolo (Lembata) wyemitował popiół na wysokość 300 metrów.

Tego samego dnia o godzinie 08.05 doszło do paroksyzmu erupcyjnego kamczackiego wulkanu Szywiełucz, który wyemitował obłok erupcyjny sięgający wysokości 10.7 km. Wulkan został objęty czerwonym kodem awiacji. 

2 lipca br. inny kamczacki wulkan, a mianowicie Mutnowski wyemitował obłok popiołu na wysokość 3.5 km. Do ostatniej erupcji tego często wizytowanego przez turystów wulkanu doszło w 2013 roku. 

30 czerwca br. doszło do erupcji freatycznej z jeziora kraterowego filipińskiego wulkanu Taal, która wyemitowała popiół i parę na wysokość 1.2 km. 

Paroksyzm erupcyjny kamczackiego wulkanu Szywiełucz

 

W sobotę 6 czerwca około godziny 20.20 lokalnego czasu kamczacki wulkan Szywiełucz wyemitował obłok popiołu sięgający wysokości 12 km, który rozciągnął się na północny wschód od wulkanu (górna fotografia). Naukowcy z KVERT objęli kamczacki wulkan czerwonym kodem awiacji. 

6 czerwca seria emisji popiołu miała miejsce z indonezyjskiego wulkanu Lewotobi Lakilaki na wyspie Flores, co zarejestrowali obserwatorzy z wioski Puluera. Najwyższa kolumna popiołu sięgnęła wysokości 1.5 km.

Aktywne erupcyjne pozostają inne indonezyjskie wulkany: Semeru (Jawa), Ibu i Dukono (Halmahera). Będę jednak o nich wspominał na blogu jedynie wówczas, gdy dojdzie do ich silniejszych erupcji. 

Podmorska erupcja wulkanu Titan Ridge wciąż trwa i generuje tratwy pumeksu, które docierają do wybrzeży niektórych wysp np. Mbuke, Lou i Baluan (Wyspy Admiralicji). Uzależnieni od połowów ryb mieszkańcy wysp nie są w stanie wypływać w morze. 

Wczesnym rankiem 7 czerwca br. japoński wulkan Sakurajima (Kiusiu) wybuchł z krateru Minamidake (na dolnym zdjęciu). Chmura popiołu wzniosła się na wysokość 1.3 km i wymieszana z deszczem opadła w mieście Kagoshima. 

1 czerwca br. (akurat w Dzień Dziecka) miał miejsce 48 epizod erupcyjny w kalderze Halemaumau wulkanu tarczowego Kilauea (Hawaii). Fontanna lawy z północnego otworu erupcyjnego tryskała na wysokość 200 metrów, a opad tefry miał miejsce w okolicach hawajskiego wulkanu. 

Uformowanie nowego wulkanu błotnego w wiosce w Meksyku

 

Wpierw krótko o erupcji podmorskiego wulkanu Titan Ridge na Morzu Bismarcka. Erupcja nadal generuje obłoki pary z domieszką popiołu, ale obecnie jest mniej widoczna i wydaje się być słabsza. Wieczorem 22 maja miało miejsce trzęsienie ziemi o magnitudzie 5.7. Na miejscu erupcji i w jej okolicy pływają tratwy pumeksu. Istnieje ryzyko powstania fal tsunami. 

Na zdjęciu Stanisa Yohanga erupcja podmorska Titan Ridge z powietrza. 

26 maja br. w społeczności El Salitre (gmina Ixtlan de los Hervores, Michoacan), na podwórku jednego z domostw uformował się nowy wulkan błotny. Z pęknięć w ziemi zaczęła się gwałtownie wydobywać gorąca woda, gęste błoto oraz kłęby pary wodnej o wysokiej temperaturze. Ten akurat region słynie z intensywnej aktywności geotermalnej, gorących źródeł i gejzerów. 

Oczywiście nie mamy tutaj do czynienia z klasycznym wulkanem magmowym. Dla przypomnienia 20 lutego 1943 roku w Michoacan, na polu kukurydzy lokalnego rolnika Dionisio Pulido narodził się nowy stożek wulkaniczny, a mianowicie Paricutin. 

Obecnie sytuacja jest ustabilizowana. Teren podwórka został odgrodzony. 

25 maja zarejestrowano emisje popiołu z wulkanu Purace w Kolumbii. Opad popiołu miał miejsce w rozmaitych sektorach Popayan.  

Pierwsze zdjęcia erupcji na Morzu Bismarcka wykonane 13 maja br.

 

13 maja br. Kennedy Es Masis wykonał zdjęcia erupcji podmorskiego wulkanu Titan Ridge (Central Bismarck Sea) z pokładu statku. Widać na nich wysoką kolumnę pary na powierzchni oceanu. 

16 maja br. w kolumnie pary sięgającej wysokości 3.6 km zaobserwowano pewną ilość popiołu. Tego dnia doszło do przynajmniej dwóch emisji popiołu z Titan Ridge, które być może są powiązane z trzęsieniami ziemi o magnitudach 4.3 i 5.1. Na miejscu erupcji pływają tratwy gorącego pumeksu. 

Mogą pojawić się niewielkie fale tsunami, skoro w chmurze erupcyjnej mamy już popiół wulkaniczny. 

Ta erupcja jest niezwykle ciekawa, gdyż jest głębokowodna i dzięki niej naukowcy będą mogli lepiej poznać mechanizmy głębokowodnych erupcji podmorskich. 

Mam nadzieję, że pojawią się jeszcze inne jej fotografie (poza satelitarnymi). Póki co erupcja nadal trwa, ale jej obserwacja satelitarna jest utrudniona przez czynniki atmosferyczne. 

Możliwa erupcja podmorskiego wulkanu na Morzu Bismarcka

 

Prawdopodobnie mamy do czynienia z czymś niezwykłym - z erupcją nienazwanego podmorskiego wulkanu, który znajduje się na głębokości 1299 metrów (centrum wulkaniczne Central Bismarck Sea, Papua Nowa Gwinea, Wyspy Admiralicji). 12 maja br. kolumna pary sięgała wysokości 2.7 km. Silne ciśnienie hydrostatyczne powstrzymuje ekspansję gazów oraz fragmentację materiału wulkanicznego w porównaniu do erupcji wulkanicznych na lądzie. Zatem kolumna erupcyjna wznosząca się z dna morskiego byłaby fizycznie niemożliwa. Prawdopodobnym scenariuszem wydaje się być zatem pióropusz powierzchniowy bogaty w parę wodną z unoszącym się w nim popiołem bądź aerozolem. To nie jest gęsta kolumna erupcyjna emitowana z dna morza (otwór erupcyjny na głębokości ok. 1299 m).

W styczniu 1972 roku sygnały SOFAR/hydroakustyczne wykryły erupcję nienazwanego wulkanu w tym regionie.

Kilka dni wcześniej (przed 12 maja br.) na tym obszarze miał miejsce rój trzęsień ziemi. 

Oj, chciałbym dokumentacji fotograficznej tej erupcji z powietrza bądź z pokładu statku. 

Według GeologyHub aktywność erupcyjna w tym miejscu mogła się już zacząć 8-9 maja br. Erupcja prawdopodobnie ma miejsce z innego podmorskiego wulkanu niż ten, który wybuchł w styczniu 1972 roku, zatem Central Bismarck Sea to łańcuch podmorskich wulkanów. W okolicy miejsca erupcji pływają tratwy pumeksu. To największa głębokowodna erupcja podmorska od przynajmniej dekady, a media ją ignorują. 

13 maja br. o godzinie 05.07 czasu WIB rozpoczęła się seria erupcji jawajskiego wulkanu Semeru. Indonezyjski wulkan Dukono na wyspie Halmahera w dniach 12 i 13 maja emitował obłoki erupcyjne sięgające wysokości 2-2.2 km. 

Jego tragiczna erupcja z 8 maja br. z kolumną erupcyjną o wysokości 11 km, w wyniku której odłamki skalne zabiły troje turystów z Singapuru i Indonezji, to przynajmniej 3 w skali VEI. Indonezyjski przewodnik zignorował zakaz wspinaczki na aktywny krater Malupang Warirang, gdyż podobno o zakazie nie wiedział. 

Silna erupcja indonezyjskiego wulkanu Dukono zabija trzy osoby

 

Rankiem 8 maja br. o godzinie 07.41 lokalnego czasu doszło do nagłej i silnej erupcji indonezyjskiego wulkanu Dukono (Halmahera), która wygenerowała obłok erupcyjny o wysokości 11 km. Niestety na krawędzi aktywnego krateru Malupang Warirang przebywała grupa około 20 turystów z Indonezji i Singapuru wraz z przewodnikami. Na razie wiadomo o trzech ofiarach śmiertelnych (zginęli obywatele Singapuru oraz Indonezyjka, mieszkanka wyspy Ternate), pięć osób zostało rannych. 

Nie kojarzę wcześniejszej erupcji Dukono, która zabiła ludzi, a musicie wiedzieć, że to obecnie najaktywniejszy wulkan Indonezji (Anak Krakatau drzemie od 2023 roku). Wulkan, który wybucha codziennie od 1933 roku, do tej pory jego erupcje były jednak małe/umiarkowane i można je było bezpiecznie obserwować ze skraju krateru Malupang Warirang. W związku z tym Dukono w ciągu ostatnich lat zrobił się wulkanem turystycznym, a nagrania jego eksplozji na IG, TikToku i Facebooku stawały się coraz bardziej viralowe (generowały miliony wyświetleń). Dzisiejsza mordercza erupcja Dukono udowodniła nieobliczalność indonezyjskiego wulkanu. 'Rutyna' jego małych/umiarkowanych eksplozji została przerwana.

Dostęp do wulkanu był zamknięty od 17 kwietnia br., toteż grupy turystów z przewodnikami wchodziły na krater Malupang Warirang na dziko. Można wysnuć tezę, że Dukono padł ofiarą swojej viralowości.

Trwa akcja poszukiwawczo-ratownicza. Zespół ratowników próbuje dotrzeć do współrzędnych, z których nadano sygnał SOS (urządzenie Garmin). Lokalny przewodnik Lexi Djangu Trekker bezpiecznie sprowadził swoich turystów z wulkanu. I nakręcił ogromną kolumnę popiołu nad Dukono. Nagranie poniżej:

https://www.facebook.com/share/v/1DpdrJLUhE/

Zdj. Badan Geologi i in.

Warto nadmienić, że spisywałem relacje rodaków (Remika i Tomasza), którzy byli na wulkanie Dukono w latach 2022 i 2024. Odsyłam do nich poniżej:

http://wulkanyswiata.blogspot.com/2022/09/wulkan-dukono-w-indonezji-wizyta-tomasza.html

http://wulkanyswiata.blogspot.com/2024/05/eksplozje-wulkanu-dukono-oraz-wulkan.html

Kilkanaście minut temu duży obłok popiołu o wysokości 3.4 km wyemitował japoński wulkan Sakurajima. Miejsce erupcji to krater Minamidake. W stanie umiarkowanej erupcji jest także inny czynny wulkan, a mianowicie Suwanosejima (Wyspy Tokara). 

Trwa aktywność lawowa w kraterze wulkanu tarczowego Ambae (Vanuatu). Od marca do maja 2026 roku jeziora kraterowe Voui 1 i Voui 2 pokryła lawa i tefra z wulkanu. Oba wyparowały.

Więcej informacji poniżej:

https://extreme-pursuit.com/lake-voui-has-vanished-into-steam-ambae/

Przy okazji zachęcam Was do rozważenia wsparcia WŚ, jeśli lubicie to, co robię i informacje, które przekazuję są dla Was przydatne. Poniżej znajdziecie linki do wsparcia długoterminowego (Patronite) oraz kawowego (pojedyncze wsparcie kawowe). Z góry dziękuję! 

https://patronite.pl/wulkanyswiata

https://buycoffee.to/wulkanyswiata

EDIT: Zespół ratowniczy zdołał już ewakuować z wulkanu Dukono 17 osób, w tym 7 cudzoziemców i 10 Indonezyjczyków. Niektórym osobom udało się samemu zejść z krateru Malupang Warirang. Akcja poszukiwawcza zostanie wznowiona jutro. 

9 maja br. wulkanem Dukono targnęło przynajmniej 5 eksplozji generujących obłoki popiołu o maksymalnej wysokości 3 km. Dwóch obywateli Singapuru zlokalizowano w odległości 20-30 metrów od aktywnego krateru Malupang Warirang, trzeciego wspinacza (Indonezyjki) nie zlokalizowano. Szanse na przeżycie tych ludzi oceniam na bliskie zeru ze względu na ekstremalny żar erupcji Dukono, opad odłamków balistycznych i tefry oraz obecność toksycznych gazów. 

EDIT 2: W weekend ekipy poszukiwawczo-ratownicze zlokalizowały i sprowadziły na dół ciała wszystkich trzech wspinaczy. Myślę że to koniec turystyki wulkanicznej na Dukono przez dłuższy czas. 

Duży spływ piroklastyczny z wulkanu Mayon 2 maja br.

Po udanych wykładach o wulkanach na lubelskim UMCS z okazji Dnia Ziemi (24 kwietnia br.) oraz po świetnej rozmowie na temat wulkanów na Late Night Show w Warszawie (bar Studio, 28 kwietnia br.) postanowiłem trochę odpocząć od blogowania - w planach mam dalsze występy na żywo. Jednak wulkany nie dają mi odpocząć od pisania. Chociażby w trakcie mojego pobytu w Lublinie i Janowie Lubelskim miał miejsce kolejny epizod erupcyjny w kalderze Halemaumau hawajskiego wulkanu tarczowego Kilauea z wysoką (ale jakże spektakularną) fontanną lawy. 

2 maja br. o godzinie 17.38 lokalnego czasu aktywna kopuła lawowa filipińskiego wulkanu Mayon uległa częściowemu zapadnięciu się pod wpływem siły grawitacji. Powstał spływ piroklastyczny, który pomknął południowo-zachodnim zboczem wulkanu (wąwóz Miisi, Daraga) docierając na odległość 4 km. Intensywny opad popiołu został zarejestrowany w Guinobatan, Ligao i Camalig, Albay. Zdj. Mayor Caloy Baldo. 

Nagrania: https://x.com/i/status/2050565183287005300

Brak ofiar śmiertelnych wśród ludzi. Zginęło tylko kilka zwierząt hodowlanych. 

Osobiście czekam na dużą erupcję szczelinową islandzkiego systemu wulkanicznego Reykjanes-Svartsengi w ciągu najbliższych tygodni. Może ona wystąpić po krótkotrwałej aktywności sejsmicznej. Zgodnie z ostatnimi modelami obliczeniowymi pod Svartsengi zgromadziło się już ponad 25 milionów metrów sześciennych magmy, przy odkształceniu (deformacji) gruntu wynoszącym około 2 cm na miesiąc. Grunt wyraźnie podnosi się w Svartsengi. 

Paniczna ucieczka wspinaczy w trakcie eksplozji kopuły lawowej Caliente wulkanu Santiaguito

 

W sieci pojawiło się viralowe nagranie panicznej ucieczki grupy wspinaczy próbujących dotrzeć na wierzchołek kopuły lawowej Caliente kompleksu kopuł lawowych Santiaguito, którzy zostają zaskoczeni przez nagłą eksplozję. Wspinacze zignorowali zakaz wspinaczki na Caliente (ciągła aktywność erupcyjna od 1922 roku) i znaleźli się w centrum wyrzutu bomb wulkanicznych, bloków i lapilli. Te fruwające odłamki skalne mogą poparzyć, zranić, a nawet zabić. 

Wspinacze założyli, że skoro wulkan nie wybuchł w ciągu ostatnich kilkunastu minut, to prędko znowu nie wybuchnie. To przykład ignorowania rachunku prawdopodobieństwa na rzecz chwilowego komfortu psychicznego. 

Oprócz adrenaliny pokierowała nimi chęć posiadania unikalnych zdjęć, nagrań, wspomnień, których nie mają inni. W świecie skrajnie atencyjnych mediów społecznościowych bycie tam, gdzie nie wolno to waluta statusu i podziwu. Ale nikt nie jest szybszy od nagłej eksplozji kopuły lawowej czy spływu piroklastycznego. 

Santiaguito to obok Fuego najaktywniejszy wulkan Gwatemali (Pacaya jest obecnie w stanie drzemki). 

Nagranie z perspektywy wspinacza poniżej:

https://www.facebook.com/share/r/1DRJh8JnxG/

11 kwietnia japoński wulkan Sakurajima (Kiusiu) wyemitował obłok erupcyjny o wysokości 3.4 km. 

https://www.reddit.com/r/Leakednews/comments/1sp4900/japans_sakurajima_volcano_erupted_saturday_april/

W ciągu ostatnich dni popiół emitowały m.in. indonezyjskie wulkany Dukono i Marapi oraz filipiński Kanlaon. 

Na koniec zachęcam moich Czytelników do wsparcia WŚ patronacko (długoterminowo) bądź kawowo (jednorazowo). Z góry dziękuję za wszelką hojność. I pomyśleć, że zawzięcie monitoruję globalną aktywność wulkaniczną od prawie 16 lat!

https://patronite.pl/wulkanyswiata

https://buycoffee.to/wulkanyswiata

44 epizod erupcyjny w kalderze Halemaumau wulkanu tarczowego Kilauea

 

9 kwietnia br. miał miejsce ośmiogodzinny i 44 epizod erupcyjny w kalderze Halemaumau wulkanu tarczowego Kilauea (Hawaje). Maksymalna wysokość fontanny lawy z północnego otworu erupcyjnego to 240 metrów. Opad tefry zarejestrowano m.in. w Kilauea Military Camp i blisko Volcano House.

10 kwietnia br. indonezyjski wulkan Lewotobi Lakilaki (Flores) wyemitował obłok erupcyjny o wysokości 500 metrów. 

Dzień wcześniej filipiński wulkan Kanlaon wyemitował obłok erupcyjny o wysokości 900 metrów. Do sporadycznych i małych erupcji freatycznych dochodzi z jeziora kraterowego wulkanu Taal (Luzon, Filipiny). 

7 kwietnia br. z jawajskiego wulkanu Semeru zszedł niewielki spływ piroklastyczny. Tego samego dnia o godzinie 01.39 czasu WIB indonezyjski wulkan Dempo wyemitował obłok popiołu sięgający wysokości 2.5 km. 

Na wyspie Halmahera codziennie emitują popiół wulkany Dukono i Ibu. 

8 kwietnia br. znowu uległa wznowieniu erupcja szczelinowa wulkanu tarczowego Piton de la Fournaise (Reunion). Czyli mamy nowy wyciek lawy oraz aktywność lawową w najmłodszym stożku żużlowym. 

Brakuje mi kolejnej erupcji szczelinowej na Islandii (półwysep Reykjanes) i jakiejś silniejszej erupcji eksplozywnej. 

Zachwycił mnie ostatnio robotyczny pies, który wspinał się na kratery i wzniesienia sycylijskiego wulkanu Etna. To robot czworonożny ANYmal z ETH Zurych, który jako jeden z niewielu na świecie posiada zdolność propriocepcji na poziomie zbliżonym do zwierzęcego. Czyli robot, który czuje sypkie wulkaniczne podłoże. Dzięki uczeniu przez wzmacnianie (RL, Reinforcement Learning), ANYmal uczy się odzyskiwać równowagę po poślizgu w ułamku sekundy, co czyni go idealnym kandydatem do eksploracji wulkanów i do misji kosmicznych, choćby na Księżyc. Firma ANYbotics wdraża te psy do inspekcji platform wiertniczych i kopalń. 

https://www.youtube.com/watch?v=SRGXhiV4qj0

Wznowienie erupcji szczelinowej wulkanu tarczowego Piton de la Fournaise

 

Od 28 marca br. po krótkiej pauzie mamy wznowienie erupcji szczelinowej wulkanu tarczowego Piton de la Fournaise na poziomie nowo uformowanego stożka żużlowego. 

Trwają emisje popiołu z indonezyjskiego wulkanu Dukono (Halmahera).

27 marca 2026 roku o godzinie 17.44 czasu UTC kamczacki wulkan Szywiełucz wyemitował obłok popiołu o wysokości 11 km. 

Lawa z wulkanu Piton de la Fournaise dociera do oceanu

 

Dwa dni po przecięciu (po raz pierwszy od kwietnia 2007 roku) drogi RN2 potok lawy z wulkanu tarczowego Piton de la Fournaise (Reunion) dotarł do oceanu spływając z 10-metrowego klifu. Stało się to po północy 16 marca 2026 r. 

Rankiem 15 marca br. doszło do umiarkowanej erupcji eksplozywnej wulkanu Kanlaon (Filipiny, Negros). Na dolnych zboczach Kanlaon zapaliła się roślinność. Obłok popiołu sięgnął wysokości 5 km. 

12 marca br. kamczacki wulkan Szywiełucz wyemitował obłok popiołu o wysokości 8 km. 

Na zdjęciach z X emisja lawy z Piton de la Fournaise oraz erupcja kamczackiego wulkanu Szywiełucz. 

43 epizod erupcyjny wulkanu tarczowego Kilauea

 

Trwa erupcja szczelinowa (efuzywna) wulkanu tarczowego Piton de la Fournaise na wyspie Reunion. Wypływ lawy znajduje się obecnie w odległości 1.1 km od drogi RN1. 

W nocy z 10 na 11 marca br. miał miejsce 43 epizod erupcyjny w kalderze Halemaumau wulkanu tarczowego Kilauea. Fontanny lawy z południowego i północnego otworu erupcyjnego sięgnęły wysokości 400 i 300 metrów. Silny opad tefry doprowadził do zamknięcia parku narodowego. Delikatny opad popiołu odnotowano w Hilo. 

8 marca (Dzień Kobiet) około godziny 09.15 rano doszło do niewielkiej erupcji wulkanu Meakan (Hokkaido). Erupcję (na zdjęciu) uchwyciły kamery różnych stacji telewizyjnych w Kushiro. Z powodu zachmurzenia trudno było ją dostrzec. 

Trwają emisje popiołu z wulkanu Ambae w Vanuatu

                                                                         

Z uwagą śledzę wieści z Vanuatu. Tamtejszy wulkan Ambae (Manaro Vui) emituje popiół, który opada na pobliskie uprawy i wioski. Mieszkańcy wiosek słyszą huk eksplozji dochodzący od wulkanu, który nasilił się od 4 marca wieczorem. Zanika sygnał sieci telefonii komórkowej. Ludzie zaczynają zakrywać studnie i zbiorniki wody pitnej, by przeciwdziałać opadowi popiołu. Eksplozje wulkanu powodują wibrowanie blaszanych dachów we wioskach. Dachy drżą od samego dźwięku wulkanu. Opad popiołu ma miejsce w zachodniej części wyspy. Huk eksplozji jest słyszalny na wyspach Santo, Maewo, Pentecoast i na zachodzie wyspy Ambrym. Zdj. Tal Nox.

3 marca br. o godzinie 02.19 czasu WIB wulkan Marapi (Sumatra) wyemitował obłok popiołu o wysokości 2 km. 

4 marca o godzinie 07.05 rano wystąpiło trzęsienie ziemi o magnitudzie 4.5 w pobliżu Ragalna na Sycylii. Kilka godzin później doszło do krótkiej emisji popiołu z krateru Bocca Nuova wulkanu Etna.

Silna erupcja wulkanu błotnego w kolumbijskim departamencie Antioquia

                                             

Po południu 25 lutego br. doszło do silnej erupcji wulkanu błotnego w San Juan de Uraba w Kolumbii. Być może wybuchł wulkan błotny Los Aburridos, ale nie wiem tego na sto procent. Pojawiła się ogromna kula ognia wywołana przez zapłon metanu. 

Lokalni urzędnicy potwierdzili, że jak dotąd nie odnotowano żadnych obrażeń ani ofiar śmiertelnych wśród ludzi. Zginęło jednak kilka zwierząt hodowlanych, wybuchły pożary roślinności, a lokalne drogi - szczególnie trasy dojazdowe do Juancito Viejo - uległy uszkodzeniu (pęknięcia w drodze). Teren erupcji został odgrodzony. 

https://www.reddit.com/r/interestingasfuck/comments/1rf0ohg/mud_volcano_erupts_in_san_juan_de_urab%C3%A1_colombia/

Erupcje wulkanów błotnych napędza metan (gaz ziemny), natomiast błoto składa się z wody i drobnoziarnistego iłu. 

1 lutego br. doszło do silnej erupcji wulkanu błotnego w Azerbejdżanie. 

http://wulkanyswiata.blogspot.com/2026/02/silna-erupcja-wulkanu-botnego-dasmardan.html

Umiarkowane emisje popiołu i fuzja lawy mają miejsce z wulkanu Mayon (Luzon, Filipiny). 

Rankiem 25 lutego japoński wulkan Sakurajima (Kiusiu) wyemitował z krateru Minamidake obłok popiołu sięgający wysokości 2.2 km. 

26 lutego br. o godzinie 07.04 filipiński wulkan Kanlaon na wyspie Negros wybuchł eksplozywnie emitując popiół na wysokość 2.5 km. W kolumnie popiołu z filipińskiego wulkanu dało się zaobserwować wulkaniczne błyskawice. Powstały niewielkie spływy piroklastyczne. Po eksplozji Kanlaon przez 77 minut emitował popiół. Jego opad zarejestrowano m.in. w La Castellana i Pontevedra. Zdj. via AfarTv. 

Widok z drona na stratowulkan Afdera

 

Muszę przyznać że spodobał mi się ten wulkan (stratowulkan Afdera). Jest ładny, stożkowy. Nie są znane jego erupcje w czasach historycznych. Erupcje w latach 1907 i 1915 pochodzą zapewne z sąsiedniego wulkanu Alayata na zachód od Afdera. Tak czy owak gratuluję Tomaszowi zdjęć z drona, gdyż to pierwsze w ogóle zdjęcia krateru Afdera, które widzę. 

Nadal ludzie dążą do zdobywania szczytów, także tych wulkanicznych, które były już zdobywane setki, by nie rzec tysiące razy. A na świecie mamy jeszcze wiele wulkanów, na które nikt jeszcze się nie wspiął. 

"Czynny stratowulkan Afdera góruje nad miasteczkiem Afdera, prawie się udało. Zabrakło 400 metrów. Afar time i woda, to wszystko tłumaczy. Trasa średnio-ciężka. Początkowo prawie płasko, potem trzeba przejść przez szczeliny i właściwie dochodzi się do stożka, nie wiem jak ze wspinaczką na sam stożek, ale nie wyglądało to źle. Zdziwiłem się że 3 km od stożka żyją ludzie na tym pustkowiu. Przez wzgląd na respektowanie praw mieszkańców nie mam zdjęć. Zresztą próbując zrobić zdjęcie samego stożka z tej okolicy już zostałem upomniany. Szanuję to jak najbardziej oczywiście. Ledwo udało się zrobić zdjęcie samego krateru, który jest strasznie płytki. Sam wulkan, a właściwie symetryczny stożek przypomina Dalafilla, Mayon, a nawet Fudżi. Nagle trzeba było zmienić trasę, która znacznie się wydłużyła, bo była jakaś blokada policji. Trasa bez wspinaczki na sam stożek - 25 km i niecałe 10 godzin, wulkan do powtórki, ale na pewno nie będzie to mój priorytet."

Zdj. Tomasz Lepich.

19 lutego br. filipiński wulkan Kanlaon na wyspie Negros wyemitował obłok popiołu na wysokość 2.5 km. 

Pionierska wspinaczka Tomasza na wulkan Borawli w Etiopii

 

Kolejny słabo zbadany wulkan w Etiopii został zdobyty przez Tomasza. Tym razem masyw Tata Ale i stratowulkan Borawli. Oddaję głos Tomaszowi:

"Zawsze jak kąpałem się w gorącym źródle czy w jeziorze Afrera (inaczej zwane Giulietti) patrzyłem na ten wulkan - wydawał się taki odległy wtedy. No i udało się teraz - znowu przetarłem szlak. Borawli leży dość blisko miasteczka Afdera, ale to nie oznacza że to blisko. Trekking zaczyna się blisko fabryki soli, którą tutaj wydobywa się z jeziora. Jedzie się około 10 km, potem trzeba kilkukrotnie przejść przez rzekę - dość gorącą i niestety zanieczyszczoną przez chemikalia. Najpierw jest płasko - stare pola lawowe ok. 4 km i jest to jakby szlak, bo chodzą tędy wielbłądy, więc jest prosto to znaleźć. Potem trzeba przejść przez liczne potoki lawy, zatem czekała nas wędrówka góra-dół i kilka razy musieliśmy się cofać, zanim się dostaliśmy pod sam wulkan. Tutaj zaczęła się wspinaczka około 2 km, wulkan nie jest wysoki (812 m. wysokości), choć w Afarze niewysoki nie znaczy prosty do trekkingu. Wspinaczka to około 2 km i 400 metrów w górę. Poszedłem sam mimo że było późno (około 16.00), tylko 20 minut niestety, więc musiałem się bardzo śpieszyć. Jednak udało się uchwycić cień do kolekcji. Na szczycie Borawli ogromny krater i niesamowity widok z jednej strony na jezioro Afdera, a z drugiej strony na masyw Tata Ale. Krater Borawli jest tak ogromny, że nie udało się mi się go objąć całego dronem z góry. Trekking to 31 km, co zajęło mi 11 godzin."

Daty erupcji Borawli nieznane.

Najnowsze zdjęcia etiopskiego wulkanu Hayli Gubbi

 

Tomasz po raz trzeci stanął na skraju etiopskiego wulkanu Hayli Gubbi, który zasłynął pamiętną erupcją 23 listopada 2025 roku. Przytoczę tutaj jego słowa: "Tym razem udało się więcej zobaczyć z środka krateru. Wulkan ulega wciąż odgazowaniu. Cała okolica jest pełna fumaroli - jakby było ich więcej. Poza tym miejsce nazwane przez miejscowych 'nowy wulkan' też zmieniło się nie do poznania - powstało małe, ale niezwykłe fotogeniczne pole geotermalne. Dystans: 28 km, temperatura - 43 stopni C".

Tak czy owak, Hayli Gubbi to prześliczny wulkan, a jego erupcja była najbardziej zaskakującym akcentem wulkanicznym w ubiegłym roku. Zdj. Tomasz Lepich.