Silna eksplozja wulkanu Stromboli dzisiejszego poranka

Dzisiaj o godzinie 3 nad ranem nagła i silna eksplozja targnęła włoskim wulkanem Stromboli. Wygenerowała ona wysoką kolumnę erupcyjną o nieznanej wysokości (być może 2-3 km). Można ją porównać pod kątem siły do eksplozji Stromboli z 15 marca 2017 roku, ale była słabsza od dwóch paroksyzmów erupcyjnych wulkanu z 3 lipca i 28 sierpnia 2019 roku dzięki którym wulkan został zamknięty i przestał być dostępny dla turystów. Eksplozja z otworu erupcyjnego w środkowej/południowo-zachodniej części krateru obsypała rozżarzonymi bombami wulkanicznymi terasę kraterową wulkanu i górne partie Sciara del Fuoco. Niestety dzięki takim eksplozjom bez ostrzeżenia wulkan pozostanie zamknięty dla wspinaczy na długi czas.

Na dokładkę zdjęcie aktywności erupcyjnej wulkanu Nishinoshima przypuszczalnie zrobione 18 lipca przez japońskiego marynarza.

Coraz bardziej rozmyślam o powrocie po sześciu latach na Islandię, aby eksplorować i badać tamtejsze obszary aktywności wulkanicznej. I zrobić dużo zdjęć. Męczy mnie już siedzenie w domu z powodu pandemii, a ostatnio odświeżałem sobie zdjęcia z 2014 roku. Dużo zdjęć możecie zobaczyć u mnie na anglojęzycznym blogu Volcanic Landscapes. Są tam różnorodne zdjęcia - ostatecznie nie tylko z wulkanów. Może sierpień?

http://volcanic-landscapes.blogspot.com/

Trochę zdjęć wrzuciłem także do tego video na Youtube okraszonego muzyką (darkwave/sytnthwave) Minoar z Górnego Śląska. Można posłuchać i obejrzeć.

https://www.youtube.com/watch?v=SeQTwUzr2Nc

Dzięki że tutaj zaglądacie. Ten blog nigdy nie będzie popularny. Zawsze pozostanie niszowy. Wulkany to nie jest tematyka, która zyskuje tysiące fanów i obserwatorów. Z prostej przyczyny: nie ma w Polsce czynnych i drzemiących wulkanów. Ani jednego. To nie Islandia czy Włochy. Ostatnio zajrzałem na stronę Najlepsze Blogi, gdzie jestem od lat. Pod kątem odwiedzin przodują tam blogi kulinarne, lifestylowe czy światopoglądowe. No nic, czas robić swoje.

Znajdźcie niszę, w której będziecie dobrzy. I tyle. Nie zawsze jednak będziecie na niej zarabiać, gdyż nisza to nisza.

Drugi paroksyzm erupcyjny wulkanu Stromboli w tym roku

28 sierpnia o godzinie 12.18 lokalnego czasu nastąpił drugi paroksyzm erupcyjny wulkanu Stromboli w tym roku. Źródło eksplozji to środkowo-południowy obszar terasy kraterowej. Kolumna erupcyjna nad wulkanem sięgnęła wysokości kilku km. Bomby wulkaniczne opadły na górne wschodnie i północno-wschodnie zbocza wulkanu wzniecając szereg pożarów wegetacji. Wygenerowany został spływ piroklastyczny (a w zasadzie dwa, które wymieszały się ze sobą blisko brzegu), który pomknął w dół Sciara del Fuoco, po czym dotarł aż do morza. Wierzchołek wulkanu jest obecnie zamknięty dla turystów co spowodowało że zapewne nie ma rannych ani zabitych. W Scari miał miejsce opad lapilli (wschodnia strona wyspy).

Oszacowana wysokość kolumny erupcyjnej: 4 km. Nie zanosi się że części szczytowe wulkanu zostaną prędko otwarte dla turystów chcących z przewodnikami zobaczyć aktywność strombolijską na żywo. Nikt nie spodziewał się tego paroksyzmu erupcyjnego. Aktywność erupcyjna była intensywna w północno-wschodniej części obszaru wierzchołka Stromboli w nocy przed paroksyzmem.

Po paroksyzmie erupcyjnym Sciara del Fuoco zaczął płynąć wylew lawy.

Dla przypomnienia poprzedni paroksyzm erupcyjny Stromboli miał miejsce 3 lipca 2019 roku i jego wyniku zginął 35-letni Włoch Massimo Imbesi z Milazzo. Wówczas bomby wulkaniczne opadły na południowe i zachodnie zbocza wulkanu - ponad wioską Ginostra.

Więcej szczegółów wieczorem. Zdj. Marta Lamberti, Gabriele Lopatriello Meteo.

25 sierpnia miała miejsce niewielka erupcja wulkanu Asama w Japonii generująca obłok popiołu o wysokości 600 metrów.

Dwa paroksyzmy wulkanu Stromboli już za nami (3 lipca, 28 sierpnia). Czy w tym roku będą kolejne? Całkiem prawdopodobne.

Trwa erupcja szczelinowa wulkanu Piton de la Fournaise

Wczoraj wróciłem ze słonecznej Toskanii - pojechałem tam głównie w celu eksploracji drzemiącego wulkanu Larderello (Biancane National Park), która okazała się bardzo owocna we wrażenia i zdjęcia. Ale o tym później, gdyż trochę się wydarzyło pod moją nieobecność.

23 kwietnia emisje popiołu miały miejsce z wulkanu San Cristobal w Nikaragui. To jeden z najaktywniejszych wulkanów Ameryki Środkowej, które w tym roku zdobył niestrudzony Grzegorz Gawlik.

24 kwietnia intensywny epizod eksplozywny przeszedł wulkan Stromboli (Wyspy Liparyjskie). W godzinach 09.05-09.10 UTC doszło do trzech silniejszych eksplozji tego wulkanu - pierwsza z nich o godzinie 09.05 wyrzuciła popiół i rozżarzony materiał na wysokość 250 metrów ponad krater, druga minutę później wygenerowała niewielką fontannę lawy.

26 kwietnia doszło do przelania się jeziora lawy w kraterze Overlook wulkanu tarczowego Kilauea. Lawa pokryła znaczą powierzchnię kaldery Halema’uma’u.

27 kwietnia o godzinie 15.50 wybucha freatycznie sumatrzański wulkan Marapi - erupcja trwa przez 43 sekundy i generuje ciemny obłok o wysokości 300 metrów.

Wreszcie 28 kwietnia 2018 roku rozpoczęła się druga w tym roku erupcja szczelinowa wulkanu tarczowego Piton de la Fournaise na wyspie Reunion. Miejsce erupcji to południowa flanka wulkanu - krater Rivals. Otworzyły się cztery szczeliny erupcyjne - dwie na każdej ze stron krateru Rivals, jedna przecinająca je oraz jedna poniżej krateru o długości ok. 300 metrów. Ta ostatnia generuje fontanny lawy o wysokości sięgającej ok. 30 metrów. Aktywne pozostają liczne gałęzie formujące jeden główny wylew lawy. 29 kwietnia aktywność wykazują trzy otwory erupcyjne.

Do emisji popiołu na wysokość 5.5 km doszło wczoraj z wulkanu Karymsky (Kamczatka, Rosja) - trzeci stopień alarmu dla tego aktywnego kamczackiego wulkanu. Sporadyczne wulkaniańskie eksplozje mają miejsce z krateru Minamidake japońskiego wulkanu Sakurajima. Jeden z moich znajomych rusza niebawem na ten wulkan, by nakręcić jego erupcje dronem. Trzymam kciuki.

Niedługo relacja z mojej wulkanicznej wyprawy do Włoch (dziś selekcjonuję zdjęcia), a potem wywiad z Grzegorzem Gawlikiem, który opowie o zdobywaniu wulkanów Ameryki Środkowej. Stay tuned!

Stromboli i Reventador

- Stromboli (Wyspy Liparyjskie) - aktywność erupcyjna otworów erupcyjnych N1 i N2 w północnym obszarze krateru tego aktywnego wulkanu. N1 wyrzuca materiał wulkaniczny na wysokość 200 metrów, N2 wyrzuca tefrę na wysokość 150 metrów. Eksplozje z otworów N1 i N2 mają miejsce w liczbie 10-14 co godzinę. Otwór erupcyjny C w południowym obszarze krateru sporadycznie emituje popiół. Eksplozje z otworów S1 (południowy obszar krateru) wyrzucają tefrę na wysokość 150 metrów. Ich częstotliwość: 5-10 eksplozji w ciągu godziny. Na zdjęciu Bartolino Leone / Ansa wylewy lawy ze Stromboli w dniu 8 sierpnia 2014 roku docierają aż do morza.

- Reventador (Ekwador) - W ciągu ostatnich miesięcy ten czynny wulkan odznaczał się przeciętnie 50 eksplozjami w ciągu dnia. Obłoki popiołu sięgały wysokości 2 km ponad krater. Ze zboczy Reventador schodziły niewielkie gorejące chmury. 22 czerwca małe i umiarkowane spływy piroklastyczne zeszły północno-wschodnim zboczem wulkanu, a obłok erupcyjny sięgnął wysokości 2.5 km. Ze zboczy wulkanu na odległość 500 metrów staczały się rozżarzone bloki skalne.

Przy okazji polecam zaprzyjaźniony blog popularno-naukowy z pasją i zacięciem tworzony przez pewną ambitną blogerkę. Warto śledzić wpisy Weroniki, gdyż są ciekawe i różnorodne.

http://maszynyokiemdziewczyny.blogspot.com/

No i zachęcam też do wchodzenia na stronę Grzegorza Gawlika, który przez najbliższy czas będzie opisywał wyprawę (drugą już z kolei) na wulkan Etna.

http://www.grzegorzgawlik.pl/blog/item/778-wierzcholek-wulkanu-etna-to-cztery-imponujace-kratery-projekt-100-wulkanow.html

Arpad Kirner i jego pionierskie zejście do krateru wulkanu Stromboli

Stało się to w roku 1933. Warto przypomnieć zatem kim był Arpad Kirner. Był to francuski inżynier i badacz naukowy, któremu marzyło się pionierskie zejście do krateru czynnego wulkanu. Do tej pory obserwacje np. Wezuwiusza czy Etny ograniczały się do nieśmiałego zaglądania do kraterów centralnych danych wulkanów. Arpad pragnął czegoś więcej. Znał wulkan Stromboli, gdyż już wcześniej się na niego wspinał, nadto wiedział że to wulkan aktywny, którego wierzchołek ulega zmianom. Zejście do krateru Stromboli było dla niego wyzwaniem, kierował nim niezaspokojony głód zrobienia czegoś nowego, ryzykowny, acz pociągający sen o chwale odkrywcy. Jego głowę przed odłamkami skał chronił azbestowy hełm, jego strój, buty, rękawice - wszystko to zrobione zostało z azbestu. Posiadał także azbestową linę za pomocą której zszedł 120 metrów w głąb krateru oraz butlę z tlenem do oddychania. Na dnie dojrzał "rozżarzone morze wrzącej lawy w stanie konwulsji". Arpad Kirner wszedł na wulkan wraz z przyjacielem. Oboje mieli na sobie dwa zestawy cylindrycznej stalowej zbroi. W trakcie robienia zdjęć na wulkanie miała miejsce lawina. Arpad oraz jego przyjaciel szybko pozbyli się zbroi (te stoczyły się ze zbocza Stromboli) i ześlizgnęli się/stoczyli na dół aż do podnóża wulkanu odnosząc przy tym niewielkie obrażenia.

Teraz można zejść na liniach do kraterów wulkanów Ambrym, Nyiragongo czy Masaya (we wszystkich aktywne jeziora lawy - niektórzy ekstremalni podróżnicy, łowcy adrenaliny czy wulkanolodzy już to zrobili). Jednak to Kirner był pionierem tego typu ryzykanctwa :-)

Dobra wiadomość dla wielbicieli wulkanu Etna

Dla wycieczek z wykwalifikowanymi przewodnikami ponownie otwarto obszar wierzchołka Etny (wysokość ponad 2900 metrów pod poziomem morza). Obszar ów do tej pory był częstokroć zamknięty dla turystów, nawet wówczas gdy towarzyszyli im certyfikowani przewodnicy górscy. Sam nie widziałem sensu jechać na Etnę, skoro mam nie zobaczyć czterech centralnych kraterów wulkanu (nie jestem wulkanologiem, ale na pewno pasjonatem wulkanów). Grupy wraz przewodnikiem mogą dotrzeć do niniejszego obszaru na własne ryzyko i odpowiedzialność.

Aktywność strombolijska jest kontynuowana z otworu erupcyjnego na wyższej części stożka New SE Crater (50 metrów poniżej wschodniej krawędzi jego krateru). Wylew lawy jest rozdzielony na kilka odgałęzień płynących w kierunku Valle del Bove i Monte Simone. Aktywność erupcyjna się ustabilizowała, podobnie poziom drgań. Zdjęcie Josepha Nasi.

Turystyczny boom na Stromboli. Praktycznie brak wolnych miejsc w hotelach i pensjonatach, pełne restauracje. Rybacy zabierają turystów w pobliże wylewów lawy docierających Sciara del Fuoco do morza. Korki przy plażach Piscità, Ficogrande i Scari, do której dopływają statki i wodoloty. Cierpi na tym wyspa Vulcano, gdzie turystów jest wyraźnie mniej.

Fuego i Stromboli

Wulkanem Fuego w Gwatemali targają umiarkowane eksplozje (4-6 co godzinę) z chmurami szarego popiołu sięgającymi wysokości 4.6 km. Popiół opada na wioski na zboczach i w okolicach wulkanu oraz na miasto San Pedro Yepocapa. Eksplozywna aktywność Fuego skutkuje drganiem szyb w oknach we wioskach Panimaché, Morelia i Santa Sophia. W ciągu najbliższych godzin mogą pojawić się wylewy lawy, a także spływy piroklastyczne - głównie na południowo-zachodnim zboczu Fuego w dół kanionu Ceniza.

Zintensyfikowała się aktywność erupcyjna wulkanu Stromboli. Prawdopodobnie zapadła się część terasy krateru - 6 sierpnia o godzinie 14.30 lokalnego czasu wylewy lawy zaczęły schodzić Sciara del Fuoco i docierać do Morza Tyrreńskiego. Towarzyszyły im rozległe lawiny gorącego materiału. Aktywność efuzywna w postaci pulsujących wylewów lawy (przynajmniej trzech) trwała w nocy i rankiem 7 sierpnia. O godzinie 5.16 GMT rozpoczął się wypływ lawy z północnego krateru terasy kraterowej, po czym uformował na Sciara del Fuoco pole lawy. To największy wypływ lawy ze Stromboli w ciągu ostatnich lat. Jakbym chciał tam w tej chwili być.

Stromboli, Zhupanovsky i Sinabung

Dzisiejszego ranka ze zbocza wulkanu Sinabung zszedł niewielki spływ piroklastyczny. Powód? Umiarkowane zapadnięcie się górnej części ciągle aktywnego płata lepkiej lawy.

Dzisiejszego ranka nowe emisje popiołu i SO2 z kamczackiego wulkanu Zhupanovsky (Żupanowski) sięgające wysokości 6 km.

Dwa wylewy lawy miały miejsce wczorajszego wieczoru i dzisiejszego ranka z północno-wschodniego otworu erupcyjnego wulkanu Stromboli. Spłynęły górną częścią Sciara del Fuoco i zatrzymały się.

Zachęcam do odwiedzin mojego nowego bloga. Powoli dochodzę do końca zdjęć z moich wulkanicznych wypraw. Co prawda niektóre pojawiły się już na tym blogu, ale generalnie w niewielkiej ilości. Dziś dokończę Islandię i pewnie zacznę Santorini. Etnę, Stromboli i Vulcano planuję na następny rok.

http://volcanic-landscapes.blogspot.com/

Aktywność wulkaniczna w dniach 22-28 czerwca 2014

Przez ostatni tydzień nie byłem aktywny na blogu z racji kolejnej wyprawy wulkanicznej, tym razem na grecki Santoryn. Relacja wkrótce. Niespodzianką była na pewno krótkotrwała erupcja lawowa wulkanu Piton de la Fournaise na francuskiej wyspie Reunion. Trwała ona łącznie 19 godzin i 34 minuty i zaskoczyła wulkanologów. Przypomnę, że ostatnia aktywność erupcyjna tegoż wulkanu tarczowego miała miejsce w grudniu 2010 roku. Zakończyła się także erupcja alaskańskiego wulkanu Pavlof.

Natomiast wciąż trwa słaba aktywność erupcyjna innego alaskańskiego wulkanu Shishaldin. Z jego wierzchołka wydobywa się obłok gazu i pary (stan na dzień 28 czerwca 2014 roku). 25 czerwca z wulkanu Stromboli w dół Sciara del Fuoco zszedł krótkotrwały wylew lawy o długości 200 metrów. Aktywność erupcyjna Stromboli w ostatnim tygodniu nader intensywna.

25 czerwca peruwiański wulkan Ubinas wygenerował obłok popiołu sięgający wysokości 1.2 km. Wciąż wybucha indonezyjski wulkan Dukono na wyspie Halmahera generując bogate w popiół eksplozje strombolijskie, a co za tym idzie obłok popiołu o wysokości 1-2 km.

Erupcja wulkanu Cleveland plus galeria Stromboli

Wczesnym rankiem 4 maja doszło do erupcji (trzech dużych eksplozji) aleuckiego wulkanu Cleveland. Chmura erupcyjna sięgnęła wysokości 5 km. W ubiegłym roku trzy erupcje Cleveland wyrzuciły popiół na wysokość do 12 km, miało miejsce także 25 mniejszych eksplozji oraz wylew blokowej lawy. Aktywność erupcyjna Cleveland jest mierzona za pomocą sieci sejsmicznej zainstalowanej na oddalonym o 120 km wulkanie Okmok oraz za pomocą zdjęć i danych satelitarnych, które wskazują na podwyższone temperatury powierzchniowe na wierzchołku.

Czytelnik mojego bloga Mariusz DeLioncourt Kominek udostępnił mi do zamieszczenia na blogu galerię zdjęć z wyprawy na wulkan Stromboli, która miała miejsce pod koniec kwietnia 2013 roku. Mariusz spędził na wyspie Stromboli dwa dni. Oto kilka jego zdjęć. Pięknie jest tam na górze, nieprawdaż?

Paroksyzm erupcyjny Etny numer 11/ Jezioro Krwi i Smok

Etna póki co nie zamierza drzemać. Zapowiedzią 11 paroksyzmu erupcyjnego z New SE Crater Etny była aktywność strombolijska oraz wzrost drgań pre-erupcyjnych. Paroksyzm numer 11 objął wysoką kolumnę popiołu oraz krótką fazę kulminacyjną z fontannami lawy. Naturalnie dostęp do centralnych kraterów Etny został zamknięty dla turystów.

Stromboli - Małe fontanny i rozbryzgi lawy ze stożka na północno-zachodniej krawędzi krateru dały początek wylewowi lawy, który spłynął w dół Sciara del Fuoco. Lawa nie dotarła jednak do morza. 

Na zdjęciach wylew lawy ze Stromboli docierający Sciara del Fuoco aż do morza, wulkaniczny 'smok' Hvitserkur (Islandia) - 15-metrowa bazaltowa iglica będąca pozostałością po wulkanie, według legendy troll, który nie zdążył uciec przed światłem, które wraz z nastaniem dnia obróciło go w kamień oraz Jezioro Krwi (Chi-no-ike-jigoku, Beppu, Japonia) - skład chemiczny: tlenek żelaza, tlenek magnezu, tlenek glinu.

Etna i Stromboli

27 lutego 2013 roku sycylijski wulkan Etna znowuż się uaktywnił. Miejsce aktywności erupcyjnej: tym razem krater Voragine, który wyprodukował obłok gazu i popiołu. Aktywność strombolijska w Voragine  nie była jednak intensywna. New SE Crater póki co pozostaje w stanie drzemki. Fotografia by Massimo Lo Giudice.

Małe wylewy lawy i lawiny gruzu schodzą ze Sciara del Fuoco wulkanu Stromboli i docierają dziś do morza. Nowy wylew lawy ze Stromboli osiąga długość 500 metrów.

Wezuwiusz i Stromboli - galeria

Czytelniczka mojego bloga Patrycja z Krakowa przysłała mi kilka zdjęć z jej wyprawy na włoskie wulkany Wezuwiusz i Stromboli. O ile Wezuwiusz aktualnie drzemie, o tyle Stromboli w lutym 2013 roku wykazuje słabszą aktywność niż na początku roku - co przejawia się słabszych sygnałach drgań na sejsmogramach i małych eksplozjach. Przed wami galeria Patrycji.

Tymczasem w dniu dzisiejszym duża chmura dwutlenku siarki z wulkanu Paluweh dotarła 2600 km na południowy wschód do Simpson Desert (Południowa Australia). Erupcja wulkanu trwa.

Na zdjęciach Wezuwiusz i jego krater, Stromboli oraz kopuła lawowa wulkanu Paluweh - zapewne rozsadzona przez wczorajszą erupcję!

Stromboli, Colima i Kudriavy

Wygląda na to, że po dwóch latach ciszy wulkan Colima (na zdjęciu) wszedł w nową fazę erupcyjną. Do eksplozji wulkanu doszło 6 stycznia, 10 stycznia (wybuch zniszczył kopułę lawową uformowaną w kraterze centralnym) oraz 13 stycznia. Eksplozje wyrzuciły 1.5 miliona metrów sześciennych wulkanicznego materiału i pozostawiły krater o średnicy 220 metrów w szerokim na 420 metrów kraterze centralnym.

Tymczasem Obrona Cywilna zabroniła wszelkich wizyt na eksplodujący co pewien czas wulkan Stromboli. Lokalna populacja obawia się sytuacji i skarży się na brak informacji. Wylew lawy w górnej części Sciara del Fuoco pozostaje aktywny, choć się zmniejszył. Północno-wschodnim otworem erupcyjnym mniej więcej co 15-30 minut targają eksplozje odczuwane w domostwach mieszkańców.

11 stycznia zaobserwowano za pomocą satelity silne emisje gazowe i pary oraz anomalię termiczną na wulkanie Kudriavy (Iturup, Kuryle, na środkowym zdjęciu). 

Najpiękniejsze erupcje 2012 roku - osobisty ranking

Jak nietrudno było się domyślić moim numerem jeden została erupcja eksplozywno-efuzywna kamczackiego wulkanu Plosky Tolbachik  z wylewami lawy o długości 15-20 km, która rozpoczęła się 27 listopada 2012 roku, trwa nadal i z pewnością będzie jeszcze trwała w zbliżającym się 2013 roku. Odliczanie czas zacząć.

Numer dwa to niespodziewana i dość gwałtowna w pierwszej fazie erupcja wulkanu Copahue w Chile. Obie w grudniu!

Na wyróżnienie zasługują paroksyzmy erupcyjne Etny w pierwszym kwartale 2012 roku, olbrzymia tratwa pumeksu wyprodukowana przez podmorską erupcję Havre Seamount, inflacja kaldery Laguna del Maule w Chile (nie ma erupcji, ale monitorować warto!), dwukrotne i całkiem niespodziane przebudzenie nowozelandzkiego Tongariro oraz w mniejszym bądź większym stopniu regularna aktywność erupcyjna wulkanów Tungurahua, Fuego, San Cristobal, Lokon-Empung, Sakurajima, Batu Tara (fantastyczne strombolijskie fajerwerki) czy Paluweh (cudowna rozżarzona kopuła lawowa).

Zaskoczyć potrafił nawet włoski Stromboli 22 listopada 2012 roku produkując chmurę popiołu sięgającą wysokości 3 km (takie erupcje eksplozywne są nietypowe dla tego wulkanu - na dolnym zdjęciu).

Spełnienia marzeń i wielu nowych fantastycznych erupcji w 2013 roku!!!

Nowe emisje popiołu z wulkanu San Cristobal

Wieczorem 25 grudnia 2012 roku umiarkowaną aktywność erupcyjną rozpoczął wulkan San Cristobal w Nikaragui. Chmury popiołu sięgnęły wysokości 2.5 km. Aktywność erupcyjna San Cristobal koreluje ze wzrostem aktywności sejsmicznej oraz obecnością ciągłego i silnego sygnału drgań. Lekki opad popiołu odnotowano w El Viejo, Grecia No. 1 i 4, Las Rojas, Banderas oraz Abraham Rugama. Ewakuowano 300 rodzin zamieszkujących zbocza San Cristobal.

A co z pozostałymi wulkanami siejącymi zamęt w grudniu? Niedobrze.

Plosky Tolbachik:  zredukowana produkcja lawy, osłabienie erupcji, która powoli zbliża się ku końcowi. 23 grudnia zapadł się jeden ze stożków produkujących wylewy lawy. Anomalie termiczne zmniejszają się, ale sygnał drgań jest wciąż silny.
Tungurahua: kolumna pary i popiołu sięga wysokości 2 km, sporadyczne słabe i umiarkowane eksplozje. Osłabienie erupcji.
Copahue: słabe emisje popiołu, obniżenie stopnia alarmu do pomarańczowego.

Poza tym we wschodniej części  krateru Stromboli wieczorem 23 grudnia pojawił się wylew lawy rozciągający się na górnej części Sciara del Fuoco.

A tak w ogóle panorama erupcji efuzywno-eksplozywnej Plosky Tolbachik (genialna!) jest tutaj. Jeśli o mnie chodzi to jestem nią urzeczony.

http://www.airpano.ru/files/Kamchatka-Volcano-Plosky-Tolbachik/2-2

Status aktywności Fuego / Kolekcja Stromboli

Wulkan Fuego w Gwatemali kontynuuje produkcję wylewów lawy, targają nim silne strombolijskie eksplozje. CENAPRED i CONRED ostrzegają o możliwości wystąpienia spływów piroklastycznych. Nie wolno przebywać w kanionach w pobliżu wybuchającego wulkanu. Na zdjęciu INSIVUMEH erupcja Fuego 21 czerwca 2012 roku.

No i drobna ciekawostka ze świata mody. Najnowsza kolekcja polskiej projektantki Ani Kuczyńskiej nosi nazwę Stromboli i nawiązuje do włoskiej wyspy z najaktywniejszym wulkanem na świecie oraz do filmu "Stromboli" (1950) Roberto Rosseliniego z Ingrid Bergman w roli głównej. Informacja od mojej siostry - blogerki modowej.

Więcej o kolekcji tutaj:

http://thisblogisreserved.com/post/24884750339

Stromboli i Katla

Wulkan Stromboli na Wyspach Liparyjskich znajduje się w silnej fazie erupcyjnej. Północno-zachodni otwór erupcyjny w centralnym kraterze jest miejscem częstych eksplozji, które wyrzucają rozżarzony materiał wulkaniczny na krawędzie krateru. Od dużej erupcji w marcu 2007 roku Stromboli wykazuje intensywną aktywność, co świadczy o obecności magmy w kominie wulkanu. Istnieje możliwość odnalezienia przez magmę ujścia przez szczelinę na Sciara del Fuoco i tym samym efuzji lawy.

We wtorek wieczorem 6 czerwca 2012 roku pod lodowcem Myrdalsjökull rozpoczął się rój 34 wstrząsów sejsmicznych na płytkiej głębokości (od 3 do 7 km). Albo wskazuje to na intruzję magmy albo na aktywność hydrotermalną. Mimo wszystko nie minie zapewne zbyt dużo czasu, jak media zaczną przewidywać rychłe przebudzenie wulkanu Katla, którego w Europie boją się prawie wszyscy. O Katli napiszę jeszcze nie raz.

Obecnie czytane: James Gleick "Informacja"

Batu Tara w Indonezji - galeria

W dniach 23-30 sierpnia 2011 roku chmury popiołu nad wulkanem Batu Tara (748 metrów wysokości) sięgały wysokości 2.1 km. Batu Tara to taki indonezyjski Stromboli formujący niezamieszkaną wysepkę 50 km na północ od wyspy Lembata. Miejscowi uważają Batu Tara za miejsce przeklęte, opętane przez złe duchy. Wulkan podobnie jak Stromboli pozostaje niemal nieprzerwanie aktywny, o czym świadczy powyższa galeryjka.

Budzą się wulkany...

31 lipca na zdjęciu satelitarnym NASA widać chmurę popiołu, którą wyprodukował wulkan Anak Krakatau w cieśninie Sundajskiej. Obłok powędrował na zachód.

Podniesiony został poziom alarmu do drugiego dla wulkanu Marapi na Sumatrze na skutek jego aktywności sejsmicznej.

Późnym wieczorem 1 sierpnia 2011 roku na północnym zboczu Sciara del Fuoco wulkanu Stromboli pojawił się wylew lawy. To pierwsza efuzja lawy poza kraterem Stromboli od nocy 11-12 grudnia 2010 roku.

Minęły dwa miesiące aktywności erupcyjnej chilijskiego wulkanu Puyehue-Cordon Caulle. Wulkan wybuchł 4 czerwca i nie zanosi się, że prędko przestanie.