Czy nastąpi zapowiadany Koniec Świata?

No i mamy feralny 21 grudnia 2012 roku, według kalendarza Majów koniec jednego okresu, a początek drugiego (14. b'ak'tun), według katastrofistów dzień oznaczający nadejście rzekomego Armageddonu. Momentami nie mogłem ukryć rozbawienia czytając wzmianki o gromadzeniu długoterminowych zapasów spożywczych, budowaniu prywatnych schronów i kryjówek przez rozmaitych survivalistów (fachowo preppersów), którzy próbowali w ten sposób uniknąć nieznanego. Powstały filmy, a nawet publikacje książkowe próbujące utrwalić w społeczeństwie strach przed 21 grudnia. I to pomimo braku wyraźnych dowodów archeologicznych dotyczących znaczenia 12/21/12 w kalendarzu Majów. Czyste spekulacje... Nie ma absolutnie żadnych naukowych dowodów na to, że galaktyczne koniunkcje (szczególne ułożenie planet) doprowadzą do wzmożenia aktywności sejsmicznej i wulkanicznej, a co za tym idzie do stopniowego wymierania ludzkości. Do takich koniunkcji z udziałem wielu planet doszło chociażby w latach 2000 i 2010 i... Ziemia nadal istnieje.

Co jeszcze? Planeta Nibiru to już nonsens totalny. Nikt jej nie widział - ani profesjonalista, ani amator. A przecież obiekt o rzekomo tak dużej masie powinien zostać dostrzeżony z dużym wyprzedzeniem. Więc może istoty pozaziemskie się pomyliły? Chyba że jest to sekret ukrywany przez tajne organizacje rządowe? I jak tu być poważnym...

Pełne przebiegunowanie magnetyczne Ziemi zajmuje okres 7000 lat - nie może nastąpić ot tak sobie w jednej chwili. Są to zmiany sukcesywne, trwające tysiące lat - miały miejsce w dziejach Ziemi kilka razy i nie nastąpił wówczas żaden globalny kataklizm.

Wreszcie Słońce przechodzi przez minima i maksima (doliny i grzbiety) aktywności słonecznej - następne maksimum przewidywane jest na rok 2013, ale cykl aktywności słonecznej trwa 11 lat. Poza tym w 2013 roku Ziemi (albo życia na niej) już miało nie być, prawda? No więc może nastąpi atak pozaziemskiej floty kosmicznej? Uff, bez komentarza.

Fałszywych przepowiedni co do końca świata było już na przestrzeni wieków setki. Uderzenie komety, asteroidy, pandemia opornego na leki patogenu czy erupcja superwulkanu są prawdopodobne, ale czemu mają akurat wystąpić zgodnie z jakąś przepowiednią? Nie ma w tym żadnej magii.

Zostało jeszcze kilkanaście godzin. Póki co Australia jest cała i zdrowa. Czekam zatem z utęsknieniem na Ragnarök... cóż to za oczekiwanie bez tęczy aurora borealis i szklaneczki whisky?

Tungurahua, Pacaya, Plosky Tolbachik i White Island

Status erupcji wulkanu Tungurahua (Ekwador) - kolumna ciemnego popiołu nad wulkanem sięga wysokości 2-3 km, mają miejsce sporadyczne silniejsze eksplozje oraz spływy piroklastyczne (jeden z nich dotarł na odległość 4 km w kierunku La Hacienda). Wylew lawy z wulkanu zaczął niszczyć wegetację. Eksplozje przypominają odgłosy wystrzałów z broni palnej, trzęsą się szyby w okolicznych domach. Opad popiołu w Rio Verde, Banos, Runtún, Juive, Pondoa i El Manzano. Od erupcji w dniu 14 grudnia nowa magma dociera do krateru i jest wyrzucana. Popiół szary, jasno-kremowy, zawiera kryształy plagioklazów. W nocy widoczne fontanny lawy i ejekcje rozżarzonych bloków skalnych.

Status erupcji Plosky Tolbachik (Kamczatka): pełna wigoru emisja lawy, której wylewy sięgają długości już 20 km. Silna aktywność sejsmiczna.

Erupcja wulkanu Pacaya w Gwatemali: Rankiem 18 grudnia 2012 roku trzy niewielkie eksplozje targnęły wulkanem Pacaya. Od roku 2010 to pierwszy przejaw aktywności erupcyjnej tego wulkanu. Na zdjęciu by CONRED.

Kopuła lawowa wulkanu White Island (Nowa Zelandia) nie rośnie. Brak zmian na jej powierzchni. Kopuły lawowe są tworzone przez magmę, która utraciła większość gazów i stała się tym samym lepka. Wtedy tworzy się kopuła lawowa i zatyka otwór erupcyjny. Kopuła lawowa nigdy wcześniej nie pojawiła się na White Island. W 2000 roku w trakcie erupcji White Island magma została wyrzucona eksplozywnie w formie roztopionych skał czyli bomb wulkanicznych.Naukowcy użyli termometru Infra-Czerwieni, aby dokonać pomiarów temperatur kopuły i jeziorek na White Island.  Najwyższa temperatura kopuły to 187 stopni Celsjusza, gorącego jeziora na południu 71 stopni, natomiast chłodniejszego 35 stopni.

Aktywność wulkaniczna w dniach 15-17 grudnia

O wzmożeniu aktywności Plosky Tolbachik i Tungurahua w Ekwadorze wspomniałem, zatem krótko. Aktywność wulkaniczną wykazują Turrialba w Kostaryce (zdjęcie zrobione 17 grudnia 2012 roku) oraz Reventador w Ekwadorze (emisje pary oraz słabe eksplozje popiołu).

W Indonezji:
1) rankiem 17 grudnia kolejna silna eksplozja wulkanu Lokon-Empung na wyspie Sulawesi. Chmura popiołu sięgnęła wysokości 3 km. Huk eksplozji wywołał panikę w pobliskich wioskach.
2) 16 grudnia wulkan Karangetang na wyspie Siau wyrzucił chmurę popiołu na wysokość 3 km.
3) nowa kopuła lawowa wulkanu Paluweh wciąż produkuje chmury popiołu sięgające wysokości 2.5 km (na zdjęciu indonezyjskiego wulkanologa Arisa Yanto).

Inflacja gruntu starej kaldery w Chile

Wulkaniczny obszar (strefa subdukcji) Laguna del Maule w Chile znajduje się w sercu Andów. Przez 2000 lat wypełniona wodą kaldera Laguna del Maule spała. A tu nagle coś zaczyna się dziać. Naukowcy odnotowali gwałtowną deformację gruntu wokół kaldery sugerującą inflację komory magmy. Niektóre obszary pod jeziorem i wokół niego rosną, co wykazano radarem. Urządzenia GPS wskazują, że grunt podnosi się w ciągu roku o 30 cm i obecnie jest o 1.4 metra wyższy niż w roku 2007. Skały w tym rejonie zawierają dużą koncentrację dwutlenku krzemu. W odróżnieniu od hawajskiej, typowo bazaltowej płynnej magmy magma krzemowa jest bardzo gęsta i ma tendencję do formowania kleistych kopuł pod powierzchnią, co skutkuje tym, że pcha się do góry i dochodzi do potężnych eksplozji. Naukowcy szacują, iż horyzontalny (poziomy) rezerwuar magmy pod kalderą ma wymiary 7.5 na 5.5 km i znajduje się na głębokości 5 km. I ciągle rośnie rozpychając się. Kiedy dojdzie do potencjalnej erupcji? Nie wiadomo. 21 grudnia 2012 roku? Za rok? Za 1000 lat? Za mojego życia? Naukowcy nie wiedzą. Ale dojdzie na pewno... O kalderze Laguna del Maule poniżej:

http://wulkanyswiata.blogspot.com/2011/08/chile_1539.html

Ciekawe odkrycie na Antarktydzie

Od początku grudnia 2012 roku wulkanolog Clive Oppenheimer przebywa wraz z zespołem naukowców na wulkanie Erebus (Antarktyda, Wyspa Rossa). 13 grudnia Oppenheimer odkrył na szczycie pozostałości obozu ekspedycji "Terra Nova" prowadzonej przez kapitana Royal Navy Roberta F.Scotta. Krąg kamieni, w którym 100 lat temu stał namiot być może stanowi pozostałość obozowiska "Terra Nova". Oppenheimer odkrył to miejsce w czasie przerwy od pracy używając zapisków oraz historycznych fotografii z Scott Polar Research Institute w Wielkiej Brytanii.

Gwoli przypomnienia sto lat temu trwał wyścig o zdobycie bieguna pomiędzy Scottem a Norwegiem Roaldem Amundsenem. Amundsen dotarł na geograficzny Biegun Południowy 14 grudnia 1911 roku, na pięć tygodni przed Scottem i jego grupą. Wyprawa Scotta zakończyła się tragedią - Scott i jego ludzie umarli na lodzie w drodze powrotnej blisko miejsca ratunku. Członkowie ekspedycji "Terra Nova" wspięli się na Erebus w 1912 roku. Wcześniej na wierzchołku wulkanu (w latach 1907-09) byli członkowie ekspedycji Nimrod Sira Ernesta Shackletona, w tym geolog Sir Douglas Mawson, który jako pierwszy zaobserwował aktywne jezioro lawy Erebus. W skład drugiego teamu "Terra Nova" wchodzili m.in geolog Raymond Priestley, specjalista od nart Norweg Tryggve Gran oraz geolog Frank Debenham, późniejszy inicjator założenia Instytutu Badań Polarnych Scotta na Uniwersytecie w Cambridge.

Zdjęcie jeziora lawy w kraterze Erebus by Clive Oppenheimer.

Status erupcji Tołbaczik - 17 grudnia

Kontynuacja eksplozywno-efuzywnej erupcji szczelinowej Plosky Tolbachik, pełna wigoru efuzja lawy z południowej szczeliny Tolbachinsky-Dol, chmura gazu i pary osiąga wysokość 3 km rozciągając się na północny wschód od wulkanu. Widoczna olbrzymia anomalia termiczna. Kod awiacji pomarańczowy.

Eksplozywna erupcja wulkanu Tungurahua

14 grudnia 2012 roku o godzinie 14.35 lokalnego czasu doszło do silnej erupcji eksplozywnej wulkanu Tungurahua w Ekwadorze generującej chmurę popiołu sięgającą wysokości 6-7 km. Z południowo-zachodniego zbocza wulkanu zeszły spływy piroklastyczne. Od 12 grudnia sejsmiczność Tungurahua gradacyjnie wzrastała. Zdjęcia z Twittera obrazują siłę erupcji ekwadorskiego wulkanu. O Tungurahua jeszcze nie raz będzie głośno!

I jest! Wulkanem Tungurahua targają liczne eksplozje produkujące obłoki popiołu sięgające wysokości 8 km. W okolicach wulkanu odnotowano opad popiołu. Silne opady deszczu mogą spowodować lahary.

Kto chętny zobaczyć erupcję Tołbaczik?

Szczelinowa erupcja Plosky Tolbachik stała się nie lada atrakcją turystyczną dla rosyjskich turystów i nie tylko. Od najbliżej osady Klyuchi jedzie się do wulkanu 10 godzin. Ale, ale... turyści lokalni za przyjemność zobaczenia fontann lawy muszą zapłacić 650 dolarów, turyści z Moskwy już blisko 1000. Dla turystów spoza Rosji dochodzą koszty podróży lotniczej do Moskwy, potem do Pietropawłowska Kamczackiego i do wulkanu. Na prasowych zdjęciach widać ludzi cykających fotki przy potokach bazaltowej lawy i płonących drzewach. Zatem kto chętny? ;-) Ile potrwa ta erupcja? Któż to wie. Erupcja Tołbaczik w 1975-76 trwała 5 miesięcy. Jak dla mnie ta obecna może potrwać jeszcze dłużej. ;-]

Dziwaczna kopuła (iglica lawowa) na White Island

Dziwaczna, uformowana przez gęstą i częściowo zastygłą lawę kopuła została dostrzeżona w kraterze nowozelandzkiego wulkanu White Island, który miał niewielką erupcję w sierpniu 2012 roku. Ma ona szerokość 20-30 metrów, a z jej wierzchołka wyrastają igły. GNS Science podniosło alarm do poziomu 2 i pomarańczowego kodu awiacji, gdyż może dojść do nowych eksplozji, bo powstała iglica lawowa może doprowadzić do wzrostu ciśnienia pod nią, co z kolei może zaowocować eksplozywną erupcją (freatyczną lub magmową). Nowozelandzcy geolodzy mają zamiar bacznie obserwować jej ewentualny wzrost.

Status erupcji Plosky Tolbachik

Intensywność erupcji Plosky Tolbachik co prawda maleje, ale wulkan według rosyjskich sejsmologów co sekundę wypluwa z siebie 1200 ton lawy. W trakcie erupcji szczelinowej w 1975 roku Tołbaczik wypluwał przeciętnie 40 metrów sześciennych magmy co sekundę czyli około 400 ton. Erupcja Tołbaczik w 1975-76 roku spowodowała katastrofę ekologiczną całkowicie zmieniając lokalny krajobraz z uwagi na to, że ilość lawy i popiołu wyrzucona przez wulkan była największa na Kamczatce w czasach historycznych. Od 27 grudnia Plosky Tolbachik produkuje wylewy lawy z dwóch szczelin na południowym zboczu. Wylew lawy z wyższej (i mniej aktywnej) szczeliny rozciąga się na odległość 6 km, natomiast z niższej na odległość 13.6 km. Fotki by Sergey Gorshkov.

Tolbachik, Ol Doinyo Lengai i inne wulkany

Erupcja Plosky Tolbachik traci na intensywności. Dwa kanałowe wylewy lawy wypływają z krateru stożka żużlowego usytuowanego na południowej szczelinie. W kraterze ma miejsce aktywność strombolijska z fontannami lawy. Chmura gazu i pary sięga wysokości 3 km. Ogromna anomalia termiczna jest widoczna na północnym obszarze Tołbaczik, co pokazują zdjęcia satelitarne.

Poza tym:
1) Kizimen (Kamczatka) - wypływy lawy z wierzchołka wulkanu oraz wschodniego zbocza, rozżarzone lawiny z kopuły lawowej na południowym zboczu.
2) Kluczewska Sopka (Kamczatka) - centralna aktywność strombolijska.
3) Szywiełucz (Kamczatka) - formacja kopuły lawowej, produkcja wylewu lawy, obłok pary. Spodziewane eksplozje.
4) Lokon-Empung (Indonezja) - eksplozje popiołu miały miejsce z krateru Tompaluan w dniach 3, 6, 7, 9 i 11 grudnia i produkowały chmury popiołu do wysokości 3-5 km.
5) Manam (Papua Nowa Gwinea) - 6-8 grudnia chmury popiołu nad wulkanem sięgają wysokości 3-3.6 km.
6) Chirpoi (Kuryle) - obłok gęstej pary unosi się nad wierzchołkiem Snow wulkanu Chirpoi.
7) Ol Doinyo Lengai (Tanzania) - wylewy karbonatytowej lawy zaobserwowane przez turystów w głębokim kraterze centralnym.
8) Kilauea (Hawaje) - wylewy lawy docierają do oceanu w okolicach Kupapa`u. Jeziora lawy w kraterach Halema'uma'u oraz Pu'u 'O'o pozostają aktywne.
9) Popocatepetl (Meksyk) - aktywność umiarkowana, okazjonalne słabe emisje popiołu. 7-8 grudnia silny obłok pary.
10) Fuego (Gwatemala) - aktywność umiarkowana, głównie efuzywna. Słabe eksplozje, odgazowanie, wylew lawy o długości 700 metrów w kierunku kanionu Ceniza.
11) Santiaguito (Gwatemala) - kopuła lawowa Caliente karmi kilka wylewów lawy, które powodują rozżarzone lawiny z jej południowego zbocza. Ciągły niewielki obłok pary.
12) Sakurajima (Japonia) - 5 grudnia 2012 roku 5 umiarkowanych eksplozji z obłokami popiołu sięgającymi wysokości do 3 km, obecnie 1-2 umiarkowane eksplozje w ciągu dnia.
13) Ulawun (Papua Nowa Gwinea) - 30 listopada chmura popiołu i pary rozciągała się z krateru centralnego wulkanu Ulawun, który wykazuje aktywność erupcyjną już od XVII wieku. W sąsiedztwie Ulawun znajduje się wulkan Bamus - Ulawun znaczy tyle, co "Ojciec", a Bamus "Syn Południowy". 
14) Reventador (Ekwador) - zmniejszenie aktywności erupcyjnej, słabe eksplozje, niewielkie emisje popiołu.
15) Nevado del Ruiz (Kolumbia) - okazjonalne wstrząsy wulkaniczne i małe erupcje popiołu.

Tolbachik, Kluczewska Sopka i Langila

Kontynuacja szczelinowej erupcji Plosky Tolbachik. Wysokość chmury popiołu 4 km, długość wylewów lawy do 10 km. Formacja nowego stożka żużlowego na dolnej szczelinie, co widać na powyższym zdjęciu (autorzy: Sergey Gorshov, Yurij Demanchuk).

Aktywność wykazuje także inny kamczacki wulkan Kluczewska Sopka: eksplozje strombolijskie, emisje gazu i pary, żarzenie się krateru w nocy.

Wulkan Langila (Papua Nowa Gwinea) znajduje się w stanie erupcji produkując obłoki popiołu sięgające wysokości 2 km dryfujące potem na odległość 100 km w kierunku południowo-zachodnim. Chmurę popiołu produkuje także inny wulkan nowogwinejski Ulawun.

Erupcja Plosky Tolbachik (kolejna aktualizacja)

Pierwsze zimowe śniegi w Poznaniu i zarazem mój pierwszy post w grudniu. Wylew lawy z Plosky Tolbachik zniszczył stację monitorującą Instytutu Wulkanologii i Sejsmologii przy strumieniu Vodopadny. Aktualna erupcja Plosky Tolbachik wytraciła intensywność, ale nadal trwa. Szczelina o długości 5 km otworzyła się na południowym zboczu Tołbaczik na wysokości 2000 metrów, prawie w tym samym miejscu co w roku 1975-76. Dwa aktywne centra erupcyjne produkują wylewy lawy. Odnotowano opad popiołu 65 km od wulkanu. Dolna szczelina wciąż pompuje strumienie lawy. W sieci jest mnóstwo zdjęć z tej erupcji, oto kilka z nich powyżej.

Stan na 5 grudnia: kontynuacja eksplozywnej erupcji. Stożek żużlowy powstał na południowej aktywnej szczelinie. Kolumna gazu i popiołu sięga wysokości 4 km. 

Erupcja Plosky Tolbachik (update)

Płynące na zachód wylewy lawy z wulkanu tarczowego Plosky Tolbachik zniszczyły dwa obozy badawcze zlokalizowane w odległości 10 km od miejsca erupcji pokrywając "Leningradskaya" IVS FED RAS i Centrum Gościnne Parku i Natury "Kamczackie wulkany". Chmura popiołu sięga wysokości 3.5 km. Opad popiołu jest silny, w dodatku znajdują się w nim toksyczne opary. Erupcję poprzedziła seria 267 płytkich trzęsień ziemi. Wylewy lawy są dwa: najbardziej wysunięty na północ ma długość 5 km, południowy rozciąga się na długość około 8 km. Zdjęcia satelitarne wskazują na dużą wydajność SO2, obecność anomalii termicznych oraz duży sygnał termalny będący zwiastunem erupcji szczelinowej.

Zdjęcia: Terra Modis oraz Dennis Budkov (świt nad Tołbaczik)

Co poza tym? Według "Saipan Tribune" 24 listopada rozpoczęła się intensywna aktywność wulkanu Pagan (Mariany). Nad wulkanem unosi się kolumna pary i gazu, ale to wcale jeszcze nie oznacza, że ma tam miejsce erupcja. Wulkan Pagan nie jest monitorowany przez instrumenty naziemne.

Pierwsze zdjęcia erupcji Plosky Tolbachik

Wulkanolog Boris Behncke: Jeśli miałbym ją skrótowo opisać to wygląda na bazaltową erupcję szczelinową, typową dla tego wulkanu i przypominającą erupcje boczne Etny i Kilauea/Mauna Loa. W każdym bądź razie fontanny lawy wydostają się z licznych otworów erupcyjnych w szczelinach, a wylewy lawy pięknie prezentują się na kamczackim śniegu. Na pewno erupcja niniejsza nie jest tak silna jak ta z 1975-76. Ciekawe czy dojdzie do eksplozywnych interakcji lawy ze śniegiem, które spowodują powstanie przypominających piroklastyczne chmur popiołu i pary schodzących w dół zbocza... Tak było na Etnie, Llaima w latach 2008-09 i obecnie na Kluczewskiej Sopce...

Images by D.Melnikov, Olga Girina, Y. Demyanchuk (KVERT).

Kod awiacji: czerwony. Dwie aktywne szczeliny erupcyjne: pierwsza 4-5 km na południe od wulkanu Plosky Tolbachik, druga 6-7 km od niego. Emisje popiołu sięgają wysokości 3 km. W wiosce Kozyrevsk wibrują szyby i woda w naczyniach.

Poza tym od wczorajszego poranka wzrasta aktywność erupcyjna Santiaguito w Gwatemali. Spływy piroklastyczne generują kłęby gęstego popiołu sięgające wysokości 5 km. Odnotowano duży opad popiołu w El Rosario i San Marcos Palajunoj.

Dwie erupcje na Kamczatce i w Indonezji

Według RIA Nowosti eksplozywna erupcja rozpoczęła się we wtorek 27 listopada na kamczackim wulkanie Tołbaczik. Mieszkańcy sąsiadujących z wulkanem wiosek dostrzegli wylewy lawy i erupcje popiołu w miejscu (północna część erupcyjnej szczeliny) poprzedniej potężnej efuzywno-eksplozywnej bazaltowej erupcji Tolbachik z 1975-76 roku (VEI = 4). W wiosce Krasny Yar odnotowano opad popiołu. Obłok popiołu sięgnął wysokości 10 km. Wreszcie jakiś nowy wulkan się przebudził! Czekam na zdjęcia. I są. D.Melnikova z KVERT.

28 października o godzinie 10:05 wulkan Lokon-Empung wyprodukował obłok popiołu sięgający wysokości 3.5 km (na zdjęciu). O Tolbachik poniżej:

http://wulkanyswiata.blogspot.com/2011/04/kamczatka_29.html

Wywiad z wulkanologiem Clivem Oppenheimerem

Zapowiadany przeze mnie od dłuższego czasu.

Do przeczytania tutaj:

http://bartkrawczyk.natemat.pl/40503,z-erytrei-na-antarktyde-z-wulkanologiem-clivem-oppenheimerem-wywiad

Enjoy. Tymczasem wiedźma zwana Katla nadal śpi (na zdjęciu).

Kolejna erupcja nowozelandzkiego Tongariro

Jak informuje GNS Science 21 listopada w środę o godzinie 1:25 pm doszło do trwającej mniej niż 5 minut erupcji w Kraterach Te Maari - w tej samej okolicy, w której miała miejsce erupcja z 6 sierpnia. Wulkan Tongariro wyrzucił z siebie ciemno-szarą kolumnę gazu i popiołu na wysokość 3-4 km z krateru Te Maari na zachodniej stronie kompleksu. Podniesiono poziom alarmu do 2, zamknięto szlak Tongariro dla miłośników wspinaczek. Erupcja była widoczna z Taupo.

Co poza tym? Aktywność erupcyjną wykazuje indonezyjski wulkan Paluweh - eksplozje produkują chmury popiołu sięgające wysokości 3 km. Ekwadorski wulkan Reventador buduje kopułę lawową produkując na górnych zboczach wylewy lawy. Wulkan Concepcion w Nikaragui wykazuje wzmożoną aktywność sejsmiczną.

Potencjalna aktywność wulkanu Chirpoi

Na kurylskiej wyspie Chirpoi, na którą składają się dwa wulkany Cherny (dwie erupcje w XVIII i XIX wieku) oraz Snow (powstały między 1770 a 1810 rokiem) 16 listopada wykryto anomalie termiczne (na Snow) oraz obłok pary wędrujący w kierunku południowo-zachodnim. Wulkan został objęty żółtym stopniem alarmu.

Boczne eksplozje wulkanów (lateral blasts)

 W Scientific American:

18 maja 1980 roku boczny wybuch wulkanu Mount Saint Helens zdewastował ogromne połacie terenu zabijając 80 ludzi. Do katastrofalnej erupcji Góry Świętej Heleny doszło o poranku w biały słoneczny dzień blisko zamieszkiwanego obszaru. Do innych przypadków tzw. lateral blasts doszło m.in. w roku 1888 roku - wulkan Bandai-san stracił 1.5 km sześciennych swojego wierzchołka. Japońscy wulkanolodzy badając materiały na północnym zboczu wulkanu wysnuli hipotezę o lawinie. Zatem czy mogło być tak, że trzęsienie ziemi porusza niestabilnym zboczem, mknąca w dół lawina doprowadza do rozhermetyzowania komory magmowej bądź systemu hydrotermalnego i dochodzi do potężnej eksplozji?

Gigantyczna erupcja Bezymianny w 1956 roku zniszczyła znaczną część wulkanu (dolne zdjęcie). Ukierunkowany boczny wybuch Bezymianny opisał wulkanolog G.S Gorshov w swojej często cytowanej przez amerykańskich geologów pracy. Okolica wulkanu do tej pory pełna zwierząt i wegetacji zamieniła się w pustą, jałową, pełną wzgórz pustynię. Po erupcji Mount Saint Helens wulkanolodzy mieli już pewność co do nowego typu erupcji tzw. erupcji ukierunkowanej. Owe erupcje częstokroć wiążą się z formacją wulkanicznej kopuły i wywierają skutek tylko na zbocze, które się z formacją tejże wiąże. Boczna erupcja wulkanu Lassen Peak w 1915 roku zdewastowała znaczną część północno-wschodniego zbocza, do ukierunkowanej erupcji doszło także na wulkanie Mount Lamington (Papua Nowa Gwinea) w 1951 roku. Starannie przebadana przez naukowców erupcja Mount Saint Helens doprowadziła do odróżnienia erupcji ukierunkowanych od chmur piroklastycznych oraz wyodrębniła podobne lawiny zwane kolapsami sektora na innych wulkanach.

Aktywność wulkanów w listopadzie - część II

 W dniu dzisiejszym doszło do emisji popiołu z wulkanu Reventador (Ekwador), której towarzyszył silny sygnał sejsmiczny.
9 listopada doszło do eksplozji wulkanu Karymsky na Kamczatce. Chmura popiołu sięgnęła wysokości 5 km.
8-9 listopada naliczono 32 emisje popiołu z wulkanu Popocatepetl. W kraterze Popo formuje się nowa kopuła lawowa. W nocy krater wulkanu żarzy się.
8-9 listopada - wzrost aktywności strombolijskiej wulkanu Fuego w Gwatemali - 15 eksplozji z obłokami popiołu sięgającymi wysokości 3.5 km. Rozżarzone bomby wulkaniczne są wyrzucane na wysokość 300-500 metrów i generują lawiny. Wylew lawy w kierunku Ash Canyon ma długość 500 metrów i powoduje blokowe lawiny.
9 listopada - 4 umiarkowane eksplozje wulkanu Sakurajima generujące chmury popiołu sięgające wysokości 2.4-4 km.
Obłok SO2 nad wulkanem Manam (Papua Nowa Gwinea).
Niewielka aktywność strombolijska w kraterze wulkanu Kluczewska Sopka, o czym świadczy żarzenie się w nocy i obecność termicznej anomalii.
10 listopada o godzinie 11.47 am lokalnego czasu doszło do małej erupcji aleuckiego wulkanu Cleveland i formacji obłoku popiołu.

Na fotografii erupcja Kluczewskiej Sopki w 1994 roku.

Wulkaniczne niusy - listopad

Wzrost aktywności sejsmicznej (trzęsień ziemi) pod islandzkim wulkanem Askja. Warto obserwować. Notowany jest także od dwóch tygodni rój trzęsień ziemi (płytkich wstrząsów sejsmicznych) pod podmorskim wulkanem Tjörnes Fracture Zone. W pobliżu znajduje się wulkan Kolbeinsey Ridge (ostatnia erupcja w 1999 roku).
Chmura SO2 nad wulkanem Nyiragongo (Kongo). Prawdopodobne rozpoczęcie nowej fazy erupcyjnej.
Umiarkowane eksplozje strombolijskie targają wulkanem Fuego w Gwatemali. Wylew lawy osiąga długość 200 metrów.
Dwa kolumbijskie wulkany Nevado del Ruiz i Galeras od czasu do czasu wyrzucają popiół.
Anomalie termiczne na wulkanach Pagan (Mariany), Michael (Sandwich Południowy) i Alaid (Kuryle).
Prawdopodobna niewielka erupcja wulkanu Raung (Indonezja) trwająca od 19 października.
Eksplozja wulkanu Kizimen na Kamczatce produkująca obłok popiołu sięgający wysokości 5.2 km.