Erta Ale w Etiopii - wyprawa Tomasza w styczniu 2018 roku

Wpierw słów kilka o wulkanie Erta Ale w Etiopii. To rozległy bazaltowy wulkan tarczowy znajdujący się w masywie wulkanicznym Erta Ale w centralnej północnej depresji Danakil (północno-wschodnia Etiopia blisko granicy z Erytreą). Erta Ale słynie z obecności jeziora lawy, które zostało odkryte w latach 60-tych XX wieku i jest aktywne przynajmniej od ponad 90 lat. Erupcje Erta Ale w latach 1873, 1903 i 1904 są niepotwierdzone, natomiast udokumentowane zostały erupcje tego wulkanu w latach 1906, 1940, 1960 i 1967. Od 1967 roku trwa aktywność erupcyjna Erta Ale. Do znaczących erupcji Erta Ale doszło 25 września 2005 roku, w styczniu 2007 roku, 4 listopada 2008 roku i w styczniu 2017 roku. Centralna kaldera Erta Ale ma szerokość 1700 x 600 metrów i obejmuje rozległe wylewy lawy oraz kilka mniejszych i większych kraterów zapadliskowych - w południowym znajduje się jezioro lawy, północny także jest aktywny. Do erupcji szczelinowych Erta Ale dochodzi z północnego zbocza tego niskiego (613 metrów wysokości) wulkanu tarczowego zwanego w języku Afarów "dymiącą górą". Krater południowy (south pit) z jeziorem lawy lokalnie znany jest jako "wrota piekieł".

Tomasz wybrał się na wulkany Erta Ale i Dallol w styczniu 2018 roku. Przysłał mi masę zdjęć z tej ciekawej i niewątpliwie ekscytującej wyprawy w jedno z najgorętszych miejsc na Ziemi. Tomaszowi oprócz jeziora lawowego udało dostać się (uwaga!) do całkiem nowego jeziora lawy na południe od krateru południowego. Jako pierwszemu Polakowi do tej pory! Około dwie godziny marszu na południe przez świeże pole lawowe znajduje się nowa szczelina, w której powstało to nowe piękne jezioro lawy. Tomasz był świadkiem jego powstawania, tudzież pojawienia się. Przez kilka dni mieszkał na skraju kaldery Erta Ale. Warto dodać że ta nowa szczelina z nowym jeziorem lawy to ściśle strzeżone przez wojsko miejsce, do którego wcześniej dotarły może ze trzy ekipy. Sama wyprawa na Erta Ale i Dallol jest sporym wyzwaniem logistycznym. Konieczna jest obstawa wojskowa i lokalnej policji, gdyż zdarzały się już w tej okolicy porwania i morderstwa turystów. Do tego Erta Ale to niebezpieczny wulkan - bez solidnej maski gazowej ani rusz. Warto jeszcze wspomnieć że Afarowie to radykalni muzułmanie, którzy są strasznie nieprzychylni turystom. Eksploracji Erta Ale (i Dallol też) nie sprzyja także mordercza temperatura sięgająca 48 stopni Celsjusza.

Jeszcze jedna uwaga: uważać należy na lotnisku w Mekele (bardzo nieprzyjaznym dla podróżujących), gdyż obsługa potrafi skonfiskować drona (co przytrafiło się Tomaszowi), a nawet telefony.

Video: https://www.facebook.com/tomasz.le2/videos/10208766132351118/

Tomasz z Katowic imponuje mi mnogością zwiedzonych wulkanów i miejsc aktywności wulkanicznej. Co ciekawe, nie ma sponsorów ani bloga, a wszystkie wyprawy podejmuje sam. Nic tylko pozazdrościć, ale też brać przykład. Zdj. Tomasz Lepich.

Niusy - Podwyższenie stopnia alarmu dla wulkanu Ohachi wchodzącego w skład kompleksu wulkanicznego Kirishima ze względu na aktywność sejsmiczną.

Już niedługo ciąg dalszy Ojos Diving Expedition

Niektórzy z moich Czytelników zapewne pamiętają ambitny projekt Ojos Diving Expedition ekstremalnego nurka Marcela Korkusia, którego celem było zanurkowanie w najwyżej położonym jeziorze na Ziemi znajdującym się na andyjskim wulkanie Ojos Del Salado i pobicie tym samym rekordu Guinnessa. Wyprawa na Ojos w tym celu pod koniec 2016 roku nie udała się z powodu złych warunków pogodowych na wulkanie, ale Marcel jest zdeterminowany, by ponownie dotrzeć na ów najwyższy drzemiący wulkan na Ziemi i zanurkować. Warto przypomnieć że także w 2016 roku Marcel Korkuś zanurkował w jeziorze andyjskiego wulkanu Cerro Cazadero/ Walther Penck znajdującym się na wysokości 5985 metrów. Interesujące Marcela zbiorniki wodne na Ojos del Salado znajdują się znacznie wyżej. Warto w tym momencie przypomnieć rozmowę, którą przeprowadziłem z Marcelem już po zanurkowaniu w jeziorze Cazadero:

http://wulkanyswiata.blogspot.com/2016/03/wywiad-z-marcelem-korkusiem-i-zdjecia.html

Te jeziora (zbiorniki) na Ojos Del Salado doskonale udokumentował fotograficznie i opisowo Grzegorz Gawlik. To była całkiem nowa i świeża wiedza geograficzna. Oto ich skrótowy opis wraz z odesłaniem do linków Grzegorza:

http://wulkanyswiata.blogspot.com/2016/01/grzegorz-gawlik-i-najwyzej-poozone.html
http://www.grzegorzgawlik.pl/blog/item/624-najwyzsze-jezioro-swiata-ojos-del-salado-wulkan-chile-argentyna.html

Wyprawa rusza 8 lutego 2018 roku z Warszawy. Marcelowi będzie towarzyszył filmowiec i alpinista Bartosz Wnęk, a w Argentynie dołączą do niego Herman Max Binder, Pablo Lukach i Chacho Pacheco. Do 19 lutego ma trwać aklimatyzacja, a potem już atak na Ojos del Salado wraz z aklimatyzacją. Plan minimum obejmuje nurkowanie w jeziorze Numero Uno znajdującym się na wysokości 6395 metrów, być może zostanie sprawdzona głębokość pozostałych 6 zbiorników na Ojos i możliwości zanurkowania w Ukrytym (6415 m.n.p.m) i Niespodziance (ok. 6510 m.n.p.m).

Oczywiście kibicuję tej wyprawie, gdyż ma ona nie tyle zamysł wyczynowy, co też badawczy. Takie wyprawy lubię najbardziej, gdyż kojarzą mi się z pionierskimi ekspedycjami naukowymi i przyrodniczymi sprzed wieków, dzięki którym wiedza geograficzna, geologiczna czy przyrodnicza rosła i rosła. Wydają mi się one o wiele ciekawsze niż zwykła chęć wejścia na szczyt czy wytyczenia nań nowej trasy. Moim marzeniem jest wziąć kiedyś udział w takiej właśnie ekspedycji badawczo-poszukiwawczo-eksploracyjnej.

W pewnym sensie te jeziora na Ojos Del Salado do pewnego czasu były tzw. geograficznymi białymi plamami (bardzo lubię to określenie), choć przynajmniej częściowo wiedziano o ich istnieniu. Można je porównać do wielu ziemskich wulkanów, które do tej pory zostały sfotografowane jedynie przez satelity (znam ich dziesiątki, jednym z nich był np. niepozorny i kiepsko zbadany Kadovar do czasu swego przebudzenia w styczniu 2018 roku). Inne porównanie to nieodkryte do tej pory systemy jaskiniowe czy niektóre bezludne wyspy wulkaniczne chociażby Oceanu Południowego. Nadto warto dodać iż tego typu wysokogórskie jeziora powinny być interesujące dla mikrobiologów i astrobiologów, którzy pragną zdobyć i przechować nie tylko żywe mikroby, ale też poznać ich DNA czy RNA, by je poprawnie zidentyfikować, odpowiednio sklasyfikować i odtworzyć ich strukturę. Wiem że na przestrzeni lat takie badania przeprowadzono na mikroorganizmach zamieszkujących wysokogórskie jeziora andyjskich wulkanów Aguas Calientes (Simba, koło wulkanu Lascar w Chile), Licancabur czy Llullaillaco. I zapewne kiedyś na ten temat szerzej napiszę.

Tymczasem trzymam kciuki za Ojos Diving Expedition 2018. Oby pogoda i tym razem nie pokrzyżowała planów Marcelowi i jego ekipie.

Mayon, Zao i Fuego

Rozpoczął się luty 2018 roku. Zobaczymy jaką aktywnością erupcyjną ten miesiąc zaskoczy. Tymczasem:

- Fuego (Gwatemala) - Intensyfikacja aktywności erupcyjnej w formie eksplozji strombolijskich z falami uderzeniowymi i obłokami popiołu sięgającymi wysokości 4.8 km. Opad popiołu w Alotenango, Ciudad Vieja i Antigua Guatemala. Fontanny lawy z krateru Fuego sięgają wysokości 500 metrów i zasilają dwa wylewy lawy w wąwozach (barrancas) Seca (długość 800 metrów) i Las Lajas/ Honda (600 metrów). Na razie brak spływów piroklastycznych, jedynie efuzja lawy.

Edit: Jednak 1 lutego doszło do paroksyzmu erupcyjnego wulkanu Fuego obejmującego fontanny lawy, wylewy lawy i spływy piroklastyczne w wąwozach Seca, Trinidad, Las Lajas i Honda. Ewakuowano 2880 osób.

- Mayon (Luzon, Filipiny) - 31 stycznia 2018 roku sporadyczne fontanny lawy i odgazowanie z wulkanu Mayon. Cztery spływy piroklastyczne spowodowane kolapsem czoła potoków lawy w wąwozach Miisi, Bonga i Basud (jeden z nich na zdjęciu autorstwa Sinbad). 273 wulkaniczne trzęsienia ziemi, 15 epizodów drgań, przeciętna emisja SO2 2239 ton w ciągu dnia (31 stycznia 2018 roku).

- Zao (Honsiu, Japonia) - 30 stycznia podwyższenie stopnia alarmu dla wulkanu Zao z powodu niewielkiej inflacji i wulkanicznych drgań. Trwa emisja gazu z kaldery Umanose. Najsłynniejszą strukturą kompleksu wulkanicznego Zao jest krater Okama z kolorowym kwasowym jeziorem kraterowym (na zdj. Kyodo). Ostatnia erupcja 18 maja 1940 roku.

- Kadovar (Papua Nowa Gwinea) - 1 lutego 2018 roku dwa obłoki pary z centralnego krateru Kadovar oraz przybrzeżnej kopuły lawowej. Zarówno wylew lawy, jak i kopuła lawowa rosną. O godzinie 18.30 lokalnego czasu zapadnięcie się części wylewu wygenerowało obłok szarego popiołu w kierunku wyspy Blup Blup.

Już jutro osobny post o pewnej ciekawej wyprawie. Przy okazji polecam śledzić bardzo ciekawy fanpejdż Magdy Chmury studiującej wulkanologię w UK. :-)

https://www.facebook.com/VolcVlog/?hc_ref=ARTKNVxdlg2wdVo1Tq_7TlbRYKphiLB0MUR927pPFgdR9x-JMiCMgY-y3GPSGm3Cddc

Mayon i Kusatsu-Shirane

Ruszyła akcja ratunkowa z czwórką polskich himalaistów mająca na celu uratowanie Tomka Mackiewicza i Elisabeth Revol z Nanga Parbat (oby zakończyła się pomyślnie), a ja jak zwykle o wulkanach:

- Mayon (Luzon, Filipiny) - Już ponad 81 000 osób zostało ewakuowanych z powodu trwającej obecnie erupcji wulkanu Mayon. Wulkan wciąż objęty jest czwartym stopniem alarmu. Ewakuowani znajdują się w 69 centrach ewakuacyjnych m.in. w Camalig, Daraga, Malilipot i Santo Domingo. Nie ma sensu przytaczać szczegółów erupcji Mayon, ale tak jak wcześniej obejmuje ona sporadyczne fontanny lawy, wylewy lawy o długości (odpowiednio) 3 km i 1 km, żarzenie się centralnego krateru w nocy oraz spływy piroklastyczne w wąwozach Miisi, Buyuan Channels i Lidong/ Basud.

- Kusatsu-Shirane (Honsiu, Japonia) - Nagła erupcja wulkanu Kusatsu-Shirane z 23 stycznia 2018 roku z dużą dozą pewności freatyczna. Do tej erupcji doszło w kilku lokalizacjach. Wyrzuciła ona w powetrze fragmenty wulkanicznych skał o średnicy dochodzącej do 1 metra. Do erupcji freatycznej ze stożka Moto-Shirane doszło po podgrzaniu wody podziemnej przez wysokotemperaturowy gaz pochodzący z magmy. Jedyną ofiarą śmiertelną erupcji okazał się 49-letni żołnierz Takayuki Izawa, 11 osób zostało rannych.

27 stycznia 2018 roku wulkan Karymsky (Kamczatka, Rosja) generuje obłok erupcyjny o wysokości 5 km. To jeden z najaktywniejszych wulkanów Kamczatki.

Nagła erupcja wulkanu Kusatsu-Shirane

Dzisiaj o godzinie 09.59 lokalnego czasu doszło do nagłej erupcji (zapewne freatycznej) wulkanu Kusatsu-Shirane, prefektura Gunma, Japonia. Erupcja wywołuje śnieżną lawinę (być może rozrzedzoną lawinę piroklastyczną), a wyrzucone odłamki balistyczne ranią 12 osób, w tym 8 żołnierzy z JSDF zjeżdżających z wulkanu na nartach w ramach narciarskiego treningu. Jeden z żołnierzy (wiek 49 lat) umiera wskutek odniesionych obrażeń, 8 innych zostaje ciężko rannych. Dostęp do wulkanu jest obecnie zakazany. Dużą część ośnieżonego Kusatsu-Shirane pokrył popiół z erupcji. 80 narciarzy ukryło się w gondoli na szczycie ośnieżonego zbocza. Zostali potem wyratowani przez wojskowe helikoptery i pojazdy śnieżne. Ośrodek wypoczynkowy został uszkodzony odłamkami skalnymi wyrzuconymi z erupcji.

Przerażające video z erupcji Kusatsu-Shirane znajdziecie tutaj. Przypomina mi się tragiczna erupcja freatyczna wulkanu Ontake z 27 września 2014 roku, która uśmierciła 63 osoby (5 ciał nie wydobyto do tej pory).

https://mainichi.jp/movie/video/?id=121708141
https://youtu.be/8B9FLnjKRpo

Kusatsu-Shirane wybuchł po raz ostatni w 1983 roku. To wulkan zdolny do nagłych erupcji freatycznych i potężnych erupcji eksplozywnych.

Dokładne miejsce erupcji to stożek Moto-Shirane o wysokości 2176 metrów, konkretnie krater blisko stawu Kagamiike. Ostatnia aktywność erupcyjna z Moto-Shirane miała miejsce ok. 1500 lat temu. Niektóre z odłamków balistycznych osiągnęły rozmiar 10-20 cm.

Mayon (Luzon, Filipiny) - Freatomagmowa erupcja Mayon z 22 stycznia 2018 roku (godzina 12.43 lokalnego czasu trwała przez 8 minut i towarzyszyły jej spływy piroklastyczne. Opad popiołu miał miejsce w Guinobatan, Camalig, Oas, Polangui i Iriga City. O godzinie 17.51 niewielkie odgazowanie z małym obłokiem popiołu o wysokości 500 metrów. Pomiędzy 21.37 a 5.25 w nocy 23 stycznia miało miejsce pięć epizodów fontann lawy o wysokości 500-700 metrów formujących obłoki popiołu o wysokości 3 km. Z wulkanu schodziły wylewy lawy i rozżarzone lawiny. Z powodu obecności popiołu wstrzymana została działalność lotniska w Legazpi. 23 stycznia o godzinie 09.02 wulkan wyemitował obłok popiołu, któremu towarzyszyły spływy piroklastyczne.

Pomiędzy godz. 08.54 tego ranka a godz.03.57 w nocy 24 stycznia odnotowano pięć sporadycznych epizodów fontann lawy z wulkanu Mayon. Fontanny lawy sięgały wysokości 300-500 metrów i formowały obłoki popiołu sięgające wysokości 3-5 km ponad krater. Zaobserwowano wylewy lawy w wąwozach Miisi i Bonga oraz spływy piroklastyczne w Miisi, Lidong/Basud i Buyuan Channels. Wylewy lawy Miisi i Buyuan obecnie osiągają długość 3 km i 1 km.

Piękna erupcja.

Czwarty stopień alarmu dla wulkanu Mayon

Podniesienie stopnia alarmu dla wulkanu Mayon (Luzon, Filipiny) w poniedziałek 22 stycznia 2017 roku, co oznacza rozciągnięcie strefy zagrożenia wokół wybuchającego wulkanu do 8 km. O godzinie 12.40 po południu lokalnego czasu wulkan wygenerował kolumnę erupcyjną o wysokości 10 km. Opad popiołu w Guinobatan i zero widoczności. Wszystkie szkoły zostały zamknięte, a lekcje w nich odwołane. Lotnisko w Legazpi zostało czasowo zamknięte. Zdj. Ion Ronan Lumawon i Monsi.

Zero widoczności w Guinobatan, Ligao, Camalig i Daraga z powodu opadu popiołu. Trwa ewakuacja ludzi z 8 kilometrowej strefy zagrożenia.

Po godzinie 21 wieczorem lokalnego czasu fontanny lawy z centralnego krateru Mayon osiągały wysokość 500-700 metrów generując obłok erupcyjny o wysokości 4 km.

Najsilniejsza jak dotąd erupcja Mayon (w ostatnich dekadach) miała miejsce w 1984 roku ze strefą zagrożenia wynoszącą 11 km.

Kadovar (Papua Nowa Gwinea) - Emitująca parę i gazy kopuła lawowa wulkanu Kadovar gwałtownie rośnie. Trzęsienia ziemi związane z obecną aktywnością erupcyjną tego wulkanu odczuwane są w Wewak i Madang. Wciąż istnieje ryzyko zapadnięcia się południowego zbocza Kadovar i wygenerowania fal tsunami. W weekend wulkanem targały umiarkowane eksplozje.

Kadovar, Mayon i Poas

Trochę wulkanicznych niusów, gdyż bez wulkanów nie mogę żyć. :-)

- Kadovar (Papua Nowa Gwinea) - Info od mego informatora. "Wulkan wybucha dość silnie. Otworzyła się nowa szczelina, dwa nowe otwory erupcyjne na wierzchołku". Mieszkańcy sąsiednich wysp wulkanicznych Bam i Blup Blup odmówili ewakuacji. Na zdj. Beth Aknonero z 20 stycznia 2018 roku widoczne rzadkie zjawisko: formowanie się kopuły lawowej w morzu u podnóża Kadovar. Dawno nie było tak ciekawej erupcji wulkanicznej. :-)

Czy zatem w przyszłości dojdzie do silnej erupcji eksplozywnej Kadovar generującej fale tsunami? Jeśli tak (a tego nie można wykluczyć) to zagrożone będą wybrzeża Bogia, Kopar, Murik Lakes, Turubu i Wewak oraz wyspy Blup Blup, Bam, Wei, Koil, Vokeo, Muschu i Kairiru.

- Mayon (Luzon, Filipiny) - W ciągu minionej doby spokojna efuzja lawy z kopuły lawowej. Wylew lawy w kanionie Miisi osiąga długość 3 km. Odnotowano 10 spływów piroklastycznych. W nocy występują żarzenie się krateru oraz spadające rozżarzone bloki skalne.

EDIT: Na Mayon w tej chwili mamy fontanny lawy o wysokości 300-500 metrów. Obłok erupcyjny o nieznanej wysokości, opad popiołu na Guinobatan, Albay.

- Nevados de Chillan (Chile) - Słaba ekstruzja niewielkiej kopuły lawowej wewnątrz aktywnego krateru zapoczątkowana od 20 grudnia 2017 roku. Zdj. Sernageomin z 12.01.2018.

- Poas (Kostaryka) - Pojawienie się nowego jeziora kwasowego wskutek obfitych opadów deszczu. Szacowana temperatura tego jeziora 60 stopni Celsjusza. Wulkan podlega odgazowaniu.

- Pacaya (Gwatemala) - słaba aktywność strombolijska w kraterze MacKenney, wylew lawy o długości 400 metrów schodzi zachodnim zboczem stożka.

Mayon, Agung i Turrialba

Styczeń 2018 roku oferuje sporo ciekawej aktywności wulkanicznej.

- Mayon (Luzon, Filipiny) - 15 stycznia dwa epizody aktywności piroklastycznej wulkanu Mayon w postaci spływów piroklastycznych spowodowanych zapadaniem się czoła wylewu lawy (w godzinach 9:41 i 10:05 lokalnego czasu). O godzinie 11.07 trwające 8 minut odgazowanie produkuje biały obłok erupcyjny o wysokości 1 km. Opad popiołu ma miejsce m.in. w Brgys, Travesia, Muladbucad Grande, Maninila, Masarawag, Poblacion, Iraya, Ilawod, Calzada, Inamnan Grande, Inamnan Pequeno, Maguiron, Quitago i Mauraro. W nocy z 15 na 16 stycznia 2018 roku główny wylew lawy na południowym zboczu Mayon osiągnął długość 2 km. Z wierzchołka wulkanu schodziły rozżarzone lawiny. Zamknięto wiele szkół, na chwilę obecną liczba ewakuowanych wynosi 21 000 ludzi. 16 stycznia o godzinie 08.55 kolejny spływ piroklastyczny.

Od 7 maja 2013 roku, kiedy to erupcja freatyczna Mayon zabiła 5 osób wulkan jest zamknięty dla wspinaczy.

- Turrialba (Kostaryka) - trwająca przez 14 minut erupcja Turrialba rozpoczęła się 15 stycznia o godzinie o godzinie 04.11 w nocy czasu lokalnego. Pokrywa chmur uniemożliwiła oszacowanie wysokości kolumny erupcyjnej.

- Agung (Bali, Indonezja) - 15 stycznia o godzinie 07.23 czasu WITA Gunung Agung generuje obłok erupcyjny o wysokości 2 km. Opad popiołu zarejestrowano w wioskach Datah, Kesimpar oraz w dystryktach Abang i Karangasem. Zdj. Devay Natamanggala.

Bam, Kadovar i Mayon - dwa sąsiednie wulkany aktywne?

Aktywność erupcyjna wulkanu Kadovar (Wyspy Schoutena, Papua Nowa Gwinea) jest dla mnie ze wszech miar ekscytująca, tymczasem od mojego źródła informacyjnego z Wewak dowiedziałem się że budzi się do życia wulkan sąsiadujący z Kadovar (oddalony o 12 km) - czyli Bam, do 1960 roku jeden z najaktywniejszych wulkanów Papui Nowej Gwinei. Odnotowano odbarwienie wody po południowej stronie wyspy Bam (takie samo jest po północnej stronie wyspy-wulkanu Kadovar), z krateru Bam unosi się też obłok pary. Może tak być że wulkany Kadovar, Bam i Blup Blup łączy ten sam podziemny system. Na Bam w tej chwili znajduje się 3000 osób. Szykuje się masowa ewakuacja wszystkich mieszkańców wysp Blup Blup i Bam (Biem). Na wyspie wulkanie Blup Blup gorące źródła stały się gorętsze, co też może niepokoić. Większość wyspy Kadovar jest zdewastowana przez opad popiołu i spływy piroklastyczne. Czekam na dalsze informacje i fotografie. Zdj. Tweedy Malagian.

Symultaniczna aktywność erupcyjna jest dość rzadka. W 1994 roku jednocześnie wybuchały stożki Tavurvur i Vulcan (kaldera Rabaul, Papua Nowa Gwinea).

EDIT: Wygląda na to że erupcja wulkanu Bam nie ma miejsca, aktywny pozostaje jedynie wulkan Kadovar. To tylko plotki. Obłok erupcyjny nad wulkanem to był zapewne obłok burzowy. Odbarwienie wody to z kolei długotrwała aktywność termalna. Lokalni mieszkańcy Biem nie potwierdzają niepokojącej aktywności wulkanu.

Trzeci stopień alarmu dla wulkanu Mayon (Luzon, Filipiny) po trzech erupcjach freatycznych. W nocy jego krater żarzy się. Możliwość przyszłej erupcji eksplozywnej tego niszczycielskiego wulkanu. Wylew lawy schodzący z wulkanu może wskazywać na obecność (formowanie się) kopuły lawowej. Ewakuowano już 6000 osób. Zagrożeniem w przypadku Mayon są spływy piroklastyczne, lahary oraz wylewy lawy. W promieniu 10 km od wulkanu mieszka 230 000 ludzi, zatem okolice Mayon są gęsto zaludnione. Tydzień temu ukradziono część sprzętu do monitoringu Mayon, co utrudnia wulkanologom z PHIVOLCS pracę. Z Mayon po prostu nie ma żartów. Zdj. Earl Rocamunda.

Przeczuwam że będzie to ekscytujący rok dla miłośników wulkanów.

Wulkan Mayon wybucha freatycznie

Wulkan Mayon, Luzon, Filipiny wybucha freatycznie dzisiaj o godzinie 17.06 lokalnego czasu. Kolumna erupcyjna sięga wysokości 2.5-3 km. Opad popiołu w południowo-zachodnim sektorze wulkanu (miasta Camalig & Guinobatan). Wyczuwalny odór siarki w pobliżu wulkanu. Zarządzono ewakuację 16 barangays w odległości do 5 km od wulkanu. 12 stycznia nie zarejestrowano pod wulkanem wulkanicznych trzęsień ziemi, Mayon emitował jedynie obłok pary. Do ostatniej jak dotąd erupcji Mayon doszło 12 sierpnia 2014 roku. To piękny i niebezpieczny wulkan. Jego erupcja w 1814 roku zabiła ponad 1200 osób, a spływy piroklastyczne z Mayon w 1993 roku uśmierciły 75 ludzi, w większości farmerów. Na zdj. z 1938 roku widok na symetryczny wulkan Mayon z Legazpi.

Pęknięcie wulkanu Kadovar (Papua Nowa Gwinea) poszerzyło się i emituje obłoki pary i SO2. Dwutlenek siarki zanieczyścił zachodnią część wyspy Blup Blup, na której czasowe schronienie znaleźli ewakuowani z Kadovar. Na Blup Blup (bądź co bądź także wyspie-wulkanie) wzrasta temperatura gorących źródeł. Jaka będzie ewolucja aktywności erupcyjnej Kadovar? Eksplozywna? Freatyczna-freato-magmowa? Generująca tsunami?

Niedawno miałem skojarzenia z katastrofalnymi erupcjami Krakatau w 1883 roku i Ritter Island w 1888 roku. Ale być może Kadovar po prostu z czasem uśnie.