Pico Cão Grande: wulkaniczna iglica w Sao Tome

Pico Cão Grande czyli inaczej Great Dog Peak to wulkaniczna iglica w kształcie igły znajdująca się w São Tomé i Principe, na południu wyspy São Tomé. Jej wierzchołek znajduje się na wysokości 663 metrów, często zakrywają go chmury. Bardzo trudno się na Pico Cão Grande wspiąć, gdyż ze względu na mgłę oraz obrastające iglicę mchy jej powierzchnia jest śliska. Poza tym Pico Cão Grande otacza gęsta dżungla ogromnych paproci i lian. Żyją tam liczne jadowite węże, które podobno można spotkać nawet na iglicy. W pobliżu znajduje się mniejsza wulkaniczna iglica Pico Cão Pequeno.

23 sierpnia 2013 roku o godzinie 17.45 lokalnego czasu doszło do zapadnięcia się wierzchołka kopuły lawowej Caliente wulkanu Santiaguito w Gwatemali, czego skutkiem była seria eksplozji i spływów piroklastycznych. Chmury popiołu sięgnęły wysokości 2-4 km. Przyczyną była akumulacja sprężonej magmy i gazu pod kopułą lawową Caliente. 

Erupcja Rarog Patera na Io

Nie tylko niektóre wulkany ziemskie wykazują aktywność... 15 sierpnia 2013 roku teleskop Keck II na szczycie hawajskiego wulkanu Mauna Kea zarejestrował ogromną erupcję wulkaniczną na księżycu Jowisza, Io. Fontanny lawy tryskały ze szczelin w regionie Rarog Patera na wysokość setek kilometrów ponad powierzchnię księżyca. Erupcja objęła obszar 31 km kwadratowych. W 2007 roku próbnik New Horizons spostrzegł erupcję wulkanu Tvashtar Paterae. Wówczas chmura erupcyjna rozciągała się na wysokość 330 km ponad powierzchnię Io. Na starym zdjęciu sondy Voyager 1 erupcja wulkanu Loki Patera.

Podmorska erupcja Gunung Hobal

Wreszcie zaczyna się coś więcej na poletku wulkanicznym... Rankiem 20 sierpnia 2013 roku doszło do prawdopodobnej podmorskiej erupcji z podmorskiego bocznego otworu erupcyjnego Gunung Hobal wulkanu Iliwerung (na zdjęciu) formującego półwysep na południowym wybrzeżu indonezyjskiej wyspy Lembata. Otwór erupcyjny Gunung Hobal znajduje się 800 metrów od wybrzeża. W czasach historycznych wybuchał kilka razy formując efemeryczne wysepki. Woda wokół Hobal stała się żółta, miały miejsce intensywne bąble na powierzchni, chmura białej pary o godzinie 7.14 rano lokalnego czasu sięgnęła wysokości 1-2 km. Epizod erupcyjny Gunung Hobal był jednak krótki, co tłumaczy brak widocznej chmury erupcyjnej na danych satelitarnych. Ostatnie erupcje Gunung Hobal miały miejsce w latach 1973-74 oraz pomiędzy 17 a 18 sierpnia 1983 roku.

Mała erupcja pary na White Island

20 sierpnia o godzinie 10:23 rano doszło do niewielkiej erupcji wulkanu White Island (Nowa Zelandia). Erupcja trwała zaledwie 10 minut i wygenerowała wspaniały obłok białej pary z niewielką domieszką popiołu sięgający wysokości 4 km. Ach, ta różnica czasowa... zdjęcie by Jennifer i Alex Simon. Przypuszczalnie była to erupcja freatyczna bądź hydrotermalna.

Duża chmura erupcyjna nad wulkanem Sakurajima

Sakurajima gości regularnie na moim blogu... ale w niedzielę 18 sierpnia po południu ten aktywny wulkan wybuchł dość silnie z krateru Showa pokrywając miasto Kagoshima popiołem. Chmura popiołu nad wulkanem sięgnęła wysokości 5 km. Była to największa chmura erupcyjna wyprodukowana przez wulkan od 1955 roku. Mieszkańcy Kagoshima założyli maski i płaszcze deszczowe, mieli również ze sobą parasole, aby osłonić się przed opadem popiołu. Kierowcy włączyli światła samochodowe, stanęła komunikacja kolejowa. Nie odnotowano jednak żadnych szkód materialnych. W poniedziałek rano, kiedy powietrze stało się czystsze rozpoczęło się oczyszczanie miasta z popiołu. Erupcja japońskiego wulkanu trwała 50 minut.

Mała erupcja freatyczna wulkanu Kverkfjöll

Islandzka Służba Cywilna informuje, że wczoraj doszło do małej erupcji freatycznej (parowej, bez udziału magmy) na pokrytym lodem wulkanie Kverkfjöll. Erupcja freatyczna nastąpiła po małej powodzi glacjalnej z lodowca Kverkjökull i była zapewne rezultatem uwolnienia ciśnienia w trakcie powodzi. Na zdjęciu widać północno-wschodnią krawędź lodowca Kverkjökull oraz ślady powodzi i popiołu.

Nieco informacji o wulkanie tutaj:

http://wulkanyswiata.blogspot.com/2011/09/islandia_01.html

15 sierpnia o 6.30 czasu UTC rozpoczęła się także nowa erupcja kamczackiego wulkanu Kluczewska Sopka. Eksplozjom strombolijskim towarzyszą silne drgania. Chmura gazu i pary z domieszką popiołu sięgnęła wysokości 5.5 km. Dane satelitarne wskazują na obecność anomalii termicznej nad wulkanem. 

100 000 wejść z Polski na bloga. Super!

Nowa erupcja wulkanu Pacaya

Ostatniej nocy o godzinie 19.15 lokalnego czasu miał miejsce paroksyzm erupcyjny wulkanu Pacaya z krateru Mackenney, który objął silne eksplozje strombolijskie oraz wylew lawy.  Eksplozje strombolijskie wyrzucały bomby i bloki skalne na wysokość 500 metrów ponad krater. Popiół opadł na wioski El Rodeo i El Patrocinio. Wylew lawy z zachodniego zbocza dotarł na odległość 500 metrów. Ewakuowano 32 osoby z wioski San Francisco de Sales. Po dwóch godzinach erupcja zaczęła słabnąć. 

Ostatniej nocy kamczacki wulkan Karymsky wyprodukował obłok popiołu sięgający wysokości 7.5 km. Nie ustaje także erupcja wulkanu Veniaminof na Alasce obejmująca efuzję lawy z intra-stożka w kalderze. Trwa aktywność strombolijska wulkanu Batu Tara w Indonezji. Chmura popiołu sięgnęła wysokości 1.5 km.

50 rocznica powstania wyspy Surtsey

W dniach 12-15 sierpnia 2013 roku w Reykjaviku ma się odbyć sympozjum wulkanologiczne zorganizowane przez Surtsey Research Society. Cofnijmy się o 50 lat... 14 listopada 1963 roku rybacy spostrzegli obłok erupcyjny wyrastający z morza na południe od Heimaey. Erupcja rozpoczęła się kilka dni wcześniej pod wodą na głębokości 130 metrów i będzie trwała z kilkoma okresami krótkiej drzemki do czerwca 1967 roku, kiedy wyspa Surtsey osiągnie wymiary 3 km kwadratowych. Wyspa została nazwana imieniem skandynawskiego boga ognia, kreatora i destruktora Surtra, który zamieszkuje w krainie ognia i płomieni zwanej Muspell. Obejmuje dwa bazaltowe stożki wulkaniczne: Surtur i Surtungur. Niestety Surtsey jest od początku jej powstania erodowana przez morskie fale każdego roku tracąc hektar powierzchni. Zmywana przez fale jest przede wszystkim luźna tefra. Natomiast zastygłe wylewy lawy opierają się erozji. Niemniej do roku 2100 Surtsey może zniknąć w morskich odmętach...

Cykle erupcyjne Wezuwiusza

Przypuszczalnie jeden z najniebezpieczniejszych wulkanów na świecie Wezuwiusz przechodzi aktualnie okres drzemki. Niemniej historia aktywności Wezuwiusza uczy, iż okresy ciszy w jego wydaniu były zwykle kończone silnymi erupcjami wulkanu. Należy pamiętać, iż populacja Neapolu i przyległych doń okolic liczy 4 miliony ludzi. Po eksplozywnej erupcji w 1944 roku Wezuwiusz powinien wybuchać co jakiś czas, ale zamilkł. Okres drzemki trwa bardzo długo.

Cykl Neapolitański Wezuwiusza rozpoczął się w 1631 roku po ostatnich silnej erupcji w roku 1150 (wulkanem targnęły także dwie umiarkowane erupcje w latach 1500 i 1570). Zatem okres drzemki wyniósł około 500 lat. Poprzedzona licznymi trzęsieniami ziemi erupcja Wezuwiusza z 1631 roku była potężną erupcją pliniańską. Chmura popiołu sięgnęła do stratosfery, a spływy piroklastyczne z wulkanu uśmierciły 4000 ludzi zamieszkujących osady w Zatoce Neapolitańskiej. Po tej erupcji styl erupcyjny Wezuwiusza uległ zmianie na 400 lat: spokojna efuzja lawy, okazjonalne epizody eksplozywne. Starszy cykl erupcyjny Wezuwiusza zwany Pompejańskim rozpoczął się około 3800 lat temu i objął 6 silnych sub-pliniańskich erupcji, w tym osławioną z 79 roku, która go zakończyła. Po nim Wezuwiusz drzemał przez kilka wieków. W przypadku gdy tefrytowa magma dociera do jednej z płytkich komór magmowych wulkanu wówczas zachodzi proces zwany różnicowaniem magmy (magma ewoluuje w bardziej lepką i gazową lawę). Temu procesowi towarzyszy ciągły zastrzyk świeżej bazaltowej magmy, która dociera do dna komory magmowej. Z czasem chłodniejsza gazowa magma zaczyna wywierać ciśnienie na komorę: kiedy owo ciśnienie znajduje ujście dochodzi do silnej pliniańskiej erupcji Wezuwiusza.

Tzw. "Czerwona Strefa" ewakuacyjna obejmuje ponad 600 000 ludzi, których będzie trzeba wówczas ewakuować w ciągu zaledwie kilku godzin. Warto się do tego przygotować.

Umiarkowana aktywność eksplozywna wulkanu Szywiełucz na Kamczatce. Eksplozje generowane przez kopułę lawową wulkanu generują obłoki popiołu sięgające wysokości 7 km. Mają miejsce niewielkie lawiny gruzu i spływy piroklastyczne.

Erupcja wulkanu Paluweh zabija 6 osób

Według indonezyjskich raportów informacyjnych niewielka erupcja wulkanu Paluweh (Rokatenda), która miała miejsce dzisiaj rano o godzinie 4:27 uśmierciła co najmniej 6 osób, w tym dwoje dzieci i czworo dorosłych. Wszyscy wcześniej odmówili ewakuacji w bezpieczne miejsce. Chmura popiołu sięgnęła wysokości 2 km, a spływy piroklastyczne dotarły do plaży Punge w wiosce Rokirole oraz do wioski Nitunglea. Odnaleziono ciała czterech zabitych. Ewakuowano 500 ludzi z pobliża wulkanu... erupcja Paluweh trwała 4 godziny. 11 osób trafiło do szpitala z powodu obrażeń, w tym dwie ciężarne kobiety i dwoje niepełnosprawnych. W tej chwili na wyspie Flores przebywa 12 000 mieszkańców Palua (Paluweh).

Notka od siebie: wiele z serwisów informacyjnych np. Fox News czy z polskich TVN24 czy zmianynaziemi.pl nierzetelnie informuje, że 6 osób uśmierciły "strumienie lawy". Nawet na zdjęciu erupcji gołym okiem widać, że chodzi o spływ piroklastyczny. Wylewy lawy (jeśli mają miejsce) przemieszczają się z prędkością kilku kilometrów na godzinę (łatwo można im uciec, chyba że chodzi o bardzo płynny wylew bazaltowej lawy o niskiej lepkości a la Nyiragongo), natomiast wulkan Paluweh formuje kopuły lawowe z andezytu i dacytu, które mogą się zapaść produkując gorejące chmury mknące setki km na godzinę/albo spływ piroklastyczny powstaje wskutek niespodziewanej eksplozji. Bardzo trudno takie sytuacje przewidzieć i często kończą się one śmiercią ludzi. W przypadku Paluweh na pewno doszło do kolapsu kopuły lawowej i wertykalnej eksplozji, a nie do wylewu lawy.

Najbardziej podoba mi się określenie "słup dymu" na stronie TVN24. Nie ma to jak rzetelność naukowa polskich dziennikarzy.

http://tvnmeteo.tvn24.pl/informacje-pogoda/swiat,27/lawa-zabila-we-snie-nie-zyje-szesc-osob,95254,1,0.html

Aktywność wulkaniczna w dniu 9 sierpnia

9 sierpnia - dzień moich urodzin. Dziękuję wszystkim za życzenia. Garstka niusów: alaskański wulkan Veniaminof wciąż wykazuje słabą aktywność erupcyjną, którą charakteryzuje efuzja lawy oraz umiarkowana emisja popiołu i pary. Przez większość czasu aktywność erupcyjną wulkanu przesłania powłoka chmur. Wulkan Popocatepetl w Meksyku kontynuuje periodyczne ekshalacje gazu i popiołu - tak jak to czynił od wielu tygodni. Kompleksem kopuł ławowych Santiaguito (Gwatemala) targnęły 9 sierpnia dwie umiarkowane eksplozje.

Częste eksplozje i emisje popiołu mają miejsce ze stożka Tavurvur w kalderze Rabaul (Papua Nowa Gwinea). Emisje pary i gazu z dwóch kurylskich wulkanów obserwowanych przez satelity, a mianowicie Chirinkotan i Ketoi.

Na zdjęciu wulkan Veniaminof (27 lipca 2013 roku, P. Horn)

Podwodne wulkany Sycylii i Norwegii

Zespół naukowców pod przewodnictwem profesora Giuseppe Patane prawdopodobnie odkrył podmorski wulkan w Morzu Jońskim, na obszarze pomiędzy Riposto a Aci Castello - pokrywa on obszar około 400 km kwadratowych czyli większy niż Etna. Struktura geologiczna potężnego podmorskiego wulkanu przypomina Etnę np. ogromna depresja na jego wschodniej stronie, która zaczyna się na głębokości 500 metrów pod poziomem morza, a kończy na głębokości 2.5 km. Średnica Valle del Bove Etny wynosi 7 km, natomiast szerokość podmorskiej kaldery wynosi 20 km, czyli trzy razy tyle. Nie wykryto oznak żadnej aktywności nowo odkrytego wulkanu, ale występowanie trzęsień ziemi w regionie Jońskiej Sycylii w ciągu wieków może się wiązać z aktywnością tego podmorskiego kolosa.

Norweskie wulkany kojarzą się Wam zapewne z Wyspą Bouveta i Jan Mayen (Beerenberg). Badacze z Uniwersytetu w Bergen odkryli jednak setki podmorskich wulkanów wokół Norwegii, wzdłuż atlantyckiego grzbietu pomiędzy Jan Mayen a Fram Strait. Owe wulkany znajdują się płytko, toteż w każdym momencie mogą się wyłonić spod powierzchni i uformować nowe grupy wysp. Aktywny obszar zwie się Loki's Castle (Zamek Lokiego) i zawiera mnóstwo kominów hydrotermalnych (black smokers), w których żyją mikroorganizmy ekstremofilne. 

Zagadka krateru Patomskiy

Syberia pełna jest zagadkowych struktur geologicznych. Krater Patomskiy (Stożek Kolpakova) znajduje się na północ od Irkucka na terenie południowo-wschodniej Syberii. Odkryty został w 1949 roku przez geologa Vadima Kolpakova. Wysokość krateru 40 metrów, średnica szczytu 76 metrów. W środku krateru znajduje się kopiec o wysokości 12 metrów. Zdania na temat pochodzenia zagadkowego krateru są wśród naukowców podzielone: geolodzy i mineralodzy wskazują, że jest on owocem procesów geologicznych, zaś geofizycy, geochemicy czy astronomowie wskazują, że krater może być pozostałością meteorytowego impaktu (np. fragmentem meteorytu tunguskiego). Astroblemy (kratery meteorytowe) mają jednak odmienny kształt. Krater Patomskiy uformował się w ciągu 300-350 lat pod koniec początku XV bądź XVI wieku. Istnieje wiele dziwacznych i wyssanych z palca teorii odnośnie tego miejsca np. metalowy pręt 'obcych' znajdujący się wewnątrz kopca, który emituje sygnał od którego badacze czy zwierzęta znajdujący/znajdujące się w pobliżu chorują/znikają. Krater miała też stworzyć jakaś zagadkowa starożytna cywilizacja lub dwa UFO. Jakuci uznawali krater za miejsce przeklęte, niebezpieczne dla ludzi, miejsce, na którym nie rosną drzewa, nazywali je Gniazdem Ognistego Orła. Ludzie w jego okolicy mieli znikać albo byli odnajdywani martwi. Kiedy w 1949 roku Kolpakov wspiął się na krater żar był nie do zniesienia. Być może krater ma wulkaniczne pochodzenie, mogło na nim dochodzić do gazowych eksplozji (np. wodoru) podnoszących powierzchnię gruntu. Tak przynajmniej twierdzą geomorfolodzy. Ich hipoteza wydaje się najbardziej prawdopodobna.

Krzyczące wulkany

Niektóre wulkany 'krzyczą'. Chcecie posłuchać ich krzyku? Alicia Hotovec-Ellis, doktorantka geologii z Uniwersytetu Washington przeanalizowała sekwencję erupcyjną wulkanu Redoubt z marca 2009 roku w celu przebadania wzrostu ciśnienia przed jego eksplozją. Niektóre wulkany emitują dźwięki, kiedy magma rezonuje popychana przez szczeliny w skorupie ziemskiej. Ciśnienie powoduje powstawanie serii małych trzęsień ziemi mających miejsce w krótkich odstępach czasu, które tworzą sygnał niskiej częstotliwości zwany harmonicznymi drganiami. Oto jest muzyka wulkanu. W pierwszym 10-sekundowym nagraniu doktorantka przyśpieszyła 10 minut sejsmicznego dźwięku 60 razy. W drugim nagraniu badaczka skondensowała godzinę aktywności sejsmicznej (1600 małych trzęsień ziemi) do minuty. Przed Wami krzyk wulkanu Redoubt!

http://www.washington.edu/news/2013/07/14/some-volcanoes-scream-at-ever-higher-pitches-until-they-blow-their-tops/

Zabójcza księżniczka: Mayon

Filipiński Mayon można  śmiało uznać za jeden z najniebezpieczniejszych wulkanów na świecie. Lokalne nazwy Mayon: Bulkang Mayon i Daragang Magayon (Piękna Mayon). I tutaj krótki wtręt kulturoznawczy: mit Daragang Mayon opowiada o miłości bez końca. To historia Magayon (pięknej dziewicy), jedynej córki naczelnika Makusog oraz Ulapa, odważnego syna naczelnika wioski z innego rejonu. Młodzi zakochali się w sobie i zaręczyli się, ale zazdrosny Pagtuga postanowił powstrzymać ich plany małżeńskie. W tym celu porwał naczelnika Makusog i zagroził, że go zabije, chyba że Magayon wyjdzie za mąż za niego i zrezygnuje tym samym ze ślubu z Ulapem. Magayon, aby ocalić życie ojca poddaje się żądaniu Pagtuga. Kiedy jednak Magayon i Pagtuga mają zostać zaślubieni pojawia się Ulap i zabija rywala. Magayon rusza w jego ramiona i zostaje ugodzona strzałą. Leży umierając w rękach wybrańca. Z kolei Ulap zostaje śmiertelnie ugodzony w plecy przez jednego z ludzi Pagtuga. Obaj kochankowie zostają pochowani w ziemi, z czasem ziemia zaczyna rosnąć coraz wyżej i wyżej, w końcu formuje się wulkan Mayon...

Mayon otacza osiem miast i liczne wioski. Łącznie 736 000 ludzi w miastach i pół miliona we wioskach. Wszyscy żyją w zasięgu erupcji o sile 4 w skali VEI. Od 1616 roku Mayon wybuchał 14 razy o sile 3 w skali VEI i dwukrotnie o sile 4 w skali VEI. Zatem przeciętnie umiarkowanie silna erupcja Mayon ma miejsce co 25 lat. Mayon odznacza się symetrycznym i stromym stożkiem zbudowanym ze zmieniających się warstw lawy, popiołu i materiałów piroklastycznych. Zagrożeniem są śmiertelne eksplozje, lahary, spływy piroklastyczne, śmierć pod wpływem popiołu i gazu, lawiny gruzu i rozżarzone bomby. Mayon bez ostrzeżenia targają eksplozje freatyczne - taka detonacja uśmierciła 8 osób w maju 2013 roku.

Od 1616 roku Mayon uśmiercił około 50 000 ludzi, z tym że w trakcie jednej katastrofalnej erupcji największa oszacowana liczba ofiar to 2200. Patrząc na gęstość zaludnienia wokół Mayon wulkan jest zdolny zabić do 100 000 ludzi w trakcie umiarkowanie silnej erupcji eksplozywnej, w trakcie erupcji Mayon o sile 6 czy 7 w skali VEI może zginąć od miliona do pięciu milionów ludzi. Oczywiście jeśli taka będzie miała kiedykolwiek miejsce...

Wysepka, latarnia morska i tajemnicze zniknięcie... więcej:

http://dtbbth.blogspot.com/2013/07/zagadka-wysepek-flannan.html

Reventador, Sakurajima i inne wulkany

Garść niusów z dzisiejszego dnia i kolejnych:

- Sakurajima (Japonia) - częste i bogate w popiół eksplozje, ostatniej nocy długie emisje popiołu o zróżnicowanej intensywności produkujące gęste obłoki sięgające wysokości 500 metrów. Eksplozje w interwałach czasowych od 1 do 10 godzin. Na zdjęciu eksplozja wulkanu w dniu 13 lipca 2013 roku.

- Tungurahua (Ekwador) - intensywna aktywność strombolijska, niemal ciągłe emisje popiołu. Liczne długo-okresowe trzęsienia ziemi (LP), produkcja SO2 3000 ton/dziennie, inflacja północnego zbocza, słabsza deflacja obszaru  na południowy zachód od wulkanu. 18 lipca żarzenie się krateru i wyrzucanie bloków skalnych na odległość do 500 metrów.

- Reventador (Ekwador) - aktywność eksplozywna i efuzywna, wylew lawy z krateru centralnego. Liczne małe eksplozje produkujące obłoki popiołu sięgające wysokości 1 km.

- Merapi (Jawa, Indonezja) - 22 lipca umiarkowana emisja popiołu do wysokości 1 km (na dolnym zdjęciu). Popiół wraz wodą deszczową spowodował powstanie laharów.

- Kizimen i Szywiełucz (Kamczatka) -  częściowe zapadnięcie się kopuł lawowych na obu wulkanach spowodowało powstanie spływów piroklastycznych i chmur popiołu sięgających wysokości odpowiednio 4.7 i 6 km.

Silniejsza niż zwykle erupcja wulkanu Tungurahua

14 lipca 2013 roku o godzinie 6.47 lokalnego czasu doszło do silnej erupcji wulkanu Tungurahua, która wygenerowała chmurę popiołu sięgającą wysokości ponad 10 km. Ze zboczy wulkanu zeszły spływy piroklastyczne. Duży opad popiołu i lapilli odnotowano w społecznościach Bilbao, Chacauco, Cotaló, Cahuají, Choglontus, Ambato, Cevallos, Colt i Guanujo Guaranda. Ewakuowano 200 osób ze stref Cusua, Chacauco i Juive. Tungurahua jest bardzo niespokojnym wulkanem i co rusz musi zamanifestować swoją siłę. :-)

Kolumbia

LAGUNA SAN DIEGO - Kolumbijski INGEOMINAS zainstalował pierwszy sejsmometr na wulkanie (maarze) Laguna San Diego, o którym wiadomo bardzo niewiele. Jezioro o średnicy 1 km i długości 1.3 km znajduje się w niewielkim kraterze (wymiary 2.5 x 3 km), którego krawędź jest wyraźnie zerodowana i zarośnięta wegetacją. Na krawędzi jeziora znajduje się stożek żużlowy (albo stratowulkan) Morro de San Diego. Jeśli San Diego rzeczywiście jest maarem to można go będzie uznać za wulkan monogentyczny tzn. był aktywny przez pewien czas i już nigdy nie wybuchnie np. Paricutin w Meksyku. Jeśli ów monogenetyczny wulkan znajduje się na obszarze wulkanicznym do potencjalnej przyszłej erupcji może dojść z innego otworu erupcyjnego. Na południe od Laguna San Diego znajduje się kompleks dacytowych kopuł Cerro Machin, mocno zalesiony, pod którym notowane są jednak ciągłe małe trzęsienia ziemi. Daty erupcji nieznane.

Miło mi dodać kolejny wulkan do bazy danych. :-) 

Ol Doinyo Lengai i Chirinkotan

- Chirinkotan (Kuryle) - 3 lipca słaba emisja gazu i pary, 4 lipca anomalia termiczna zaobserwowana satelitarnie. Erupcja?
- Ol Doinyo Lengai (Tanzania) - Wulkan jest aktywny i produkuje wylewy karbonatytowej lawy, które stopniowo wypełniają jego krater (na zdjęciu). Na zachodniej stronie krateru wulkanu formuje się stożek karbonatytowy. W 2008 roku seria silnych eksplozji wulkanu zniszczyła poprzednią terasę wypełniającą północny krater - słynną z obecności hornitos z białej i czarnej lawy. Na północno-zachodniej krawędzi krateru znajdują się szczeliny, z których wydobywają się gazy. Miejscowi wskazują na zwiększoną liczbę trzęsień ziemi. Erupcja w przyszłości?
- Suwanose-jima (Japonia) - mała chmura popiołu sięgająca wysokości 1.5 km w dniu 9 lipca. Przypuszczalnie silniejsza eksplozja strombolijska. Silniejszą aktywność erupcyjną wykazuje też japoński wulkan Sakurajima.

Intensyfikacja erupcji meksykańskiego Popocatepetl

Erupcja Popocatepetl raz nabiera siły, raz się uspokaja. Od 4 lipca wulkan produkuje ciągły obłok pary i popiołu któremu towarzyszą ciągłe drgania wysokiej częstotliwości. Odnotowano ponad 100 małych eksplozji Popo, które wyrzucały popiół i bomby wulkaniczne na zbocza wulkanu oraz niewielki opad popiołu na lokalne społeczności. Niektóre loty z Mexico City zostały odwołane. Słabiutko ostatnio z aktywnością wulkaniczną - chociaż Popo trzyma fason (zakończyła się chociażby erupcja wulkanu Pavlof na Alasce).

Aktywność sejsmiczna uskoku vs potwór z Loch Ness.

http://dtbbth.blogspot.com/2013/07/potwor-z-loch-ness-i-jego-tajemnica.html

Ciekawostka historyczno-mitologiczna związana z Campi Flergei. Labirynty, podziemia i sybille...

http://dtbbth.blogspot.com/2013/07/labirynt-baiae-zejsciem-do-antycznego.html

Jeziora lawy na Io

Badacze z Brigham Young University w Utah obejrzeli dokładnie zdjęcia sondy Cassini powierzchni księżyca Jowisza Io skupiwszy się na trzech gorących punktach: Pillan, Wayland Patera i Loki Patera. Grawitacja Jowisza ściska skaliste wnętrze Io czyniąc z tego księżyca najbardziej aktywne wulkanicznie ciało Układu Słonecznego. Naukowcy zwracali przede wszystkim uwagę na przepływ ciepła wulkanów na Io. Wywnioskowali z temperatur jezior lawy, że na Io najczęstszym typem lawy jest stopiony bazalt. Pillan wybuchł w 1997 roku pokrywając lawą obszar 5600 kilometrów kwadratowych. Odczyty temperatury wskazują, że jezioro otacza relatywnie duża masa skonsolidowanej skały. Wayland Patera o średnicy około 95 kilometrów to albo krzepnący wylew lawy albo jezioro lawy w stanie niskiej aktywności. Loki Patera (na zdjęciu) ma średnicę 200 kilometrów i emituje 13% ciepła Io. Jego morfologia podlega ciągłym zmianom:  skorupa jest solidna lub łamie się dając ujście olbrzymim fontannom lawy.

Aktywność wulkaniczna na początku lipca

Jak zapewne zauważyliście ostatnimi czasy dość rzadko aktualizuję tego bloga. Przyczyna jest prosta: brak zaskakującej aktywności wulkanicznej, brak niespodzianek. Aktywność wykazują wciąż te same wulkany. Skupiłem się zatem na moim drugim blogu (oraz na pisaniu na naTemat.pl), ale o wulkanach pamiętam. I czekam na jakąś niespodziewaną (i silną) erupcję wulkaniczną.

I tak:

- Hekla (Islandia) - Proces gwałtownej inflacji wulkanu, który rozpoczął się w kwietniu przystopował. Brak erupcji.
- Kizimen (Kamczatka) - Umiarkowana aktywność sejsmiczna wulkanu, ekstruzja kopuły lawowej, której towarzyszą gorące lawiny gruzu na zachodnim i wschodnim zboczu Kizimen.
- Szywiełucz (Kamczatka) - Umiarkowana aktywność sejsmiczna, ekstruzja kopuły lawowej, której towarzyszą gorące lawiny gruzu na zachodnim zboczu wulkanu.
- Plosky Tolbachik (Kamczatka) - lawa wciąż płynie z południowej szczeliny w Tolbachinsky Dol. Obecność anomalii termicznej na północnym obszarze Tolbachinsky Dol.
- Veniaminof (Alaska) - Trwa słaba erupcja wulkanu, która obejmuje efuzję lawy i umiarkowane emisje popiołu i pary.
- Galeras (Kolumbia) - częste emisje gazu i popiołu.
- Pacaya (Gwatemala) - aktywność strombolijska, słabe oraz umiarkowane eksplozje.
- Fuego (Gwatemala) - wulkaniańska aktywność wulkanu, umiarkowane oraz silne eksplozje generujące chmury popiołu do wysokości 4.5 km. Fale uderzeniowe odczuwane w odległości 15 km od wulkanu.
- Momotombo (Nikaragua) - w ciągu ostatniej doby rój trzęsień ziemi na wulkanie, co może wskazywać na intruzję magmy, ale póki co brak jakiejkolwiek aktywności powierzchniowej. Momotombo (na zdjęciu) jest czynnym wulkanem - odnotowano 10 jego erupcji między 1524 a 1905 rokiem.

Tymczasem wywiad dla wielbicieli fizyki kwantowej i topologicznej teorii węzłów:

http://bartkrawczyk.natemat.pl/66549,1-3-miliona-euro-grantu-dla-polskiego-fizyka-wywiad