Kolejna erupcja freatyczna wulkanu Poas w 2014 roku

Miała ona miejsce po południu 25 lutego 2014 roku i pokryła kamerę mułem. Eksplozje freatyczne na wulkanie Poas mają miejsce relatywnie często. Są one jednak niebezpieczne, więc jeśli ktoś akurat wtedy znajduje się na kraterze wulkanu może szybko stracić życie. Woda wsiąka w pory krateru i się podgrzewa do stanu wrzenia szybko eksplodując i generując kolumnę pary.

I jeszcze słówko o erupcji Kelud z 14 lutego 2014 roku. Kopuła lawowa powstała w trakcie aktywności wulkanu w 2007 roku została zniszczona - na jej miejscu pojawił się parujący krater. Kelud podlega teraz biernemu odgazowaniu, co potrwa przez jakiś czas... zatem ryzyko kolejnej silnej erupcji jest oddalone w czasie... dopóki nie zacznie się formować nowa kopuła lawowa. Realne zagrożenie mogą natomiast stanowić spowodowane przez opady deszczu lahary.

Galeria Oysteina Lunda Andersena z miejsca erupcji (22 luty 2014 roku):

http://www.oysteinlundandersen.com/Volcanoes/Kelud/Kelud-Volcano-Indonesia-February-2014.html

Na zdjęciach erupcja freatyczna Poas z 25 lutego 2014 roku i satelitarne zdjęcie Gunung Kelud po erupcji z 14 lutego.

UPDATE: 26 lutego o godzinie 16.15 lokalnego czasu miała miejsce erupcja popiołu wulkanu Marapi. która spowodowała jego opad w promieniu 3 km od wulkanu. Od stycznia 2014 roku naliczono 57 bardzo małych erupcji sumatrzańskiego Gunung Marapi.

Spokojnie pod kątem aktywności wulkanicznej

Niewiele się dzieje od czasu silnej erupcji wulkanu Kelud na Jawie. W jego kraterze może formować się nowa kopuła lawowa. 16 i 19 lutego doszło do słabych emisji popiołu z krateru Nakadake (kaldera Aso). 14 lutego miała miejsce niewielka erupcja freatyczna bądź hydrotermalna wulkanu Poas w Kostaryce. Wyraźnie osłabła aktywność erupcyjna wulkanu Tungurahua w Ekwadorze. Poza tym emisje gazu i pary zaobserwowano z wulkanu Chirinkotan (Kuryle) w dniu 17 lutego. Stwierdzono anomalię termiczną na wulkanie Tofua (Tonga) - i to w zasadzie jedyna nowość w ostatnim tygodniu. Obszar wysepki Nishinoshima (Japonia) powiększył się ponad dwukrotnie za sprawą wylewów lawy. Silniejsza niż zazwyczaj erupcja wulkanu Sakurajima dzisiejszego wieczoru (o 23:10 lokalnego czasu) wygenerowała obłok popiołu sięgający wysokości 3 km, której towarzyszyły wulkaniczne błyskawice i wyrzucanie rozżarzonego materiału. Potem miały miejsce ciągłe emisje popiołu.

Po weekendzie wybieram się do kina na "Pompeje" (2014) Paula W.S Andersona, a Wy? Niewiele sobie jednak po tym seansie obiecuję. Na zdjęciu wulkan Tofua, w tle wulkan Kao.

16 luty - niusy wulkaniczne

- Sinabung (Sumatra) - erupcja wulkanu wciąż trwa, choć jest osłabiona. Ma miejsce powolna ekstruzja kopuły lawowej. Od czasu do czasu mają także miejsce lawiny gruzu i spływy piroklastyczne. Ewakuowani stopniowo wracają do domów (za wyjątkiem mieszkańców wiosek położonych do 3 km od Gunung Sinabung).

- Kelud (Jawa, Indonezja) - wulkan obecnie emituje gęsty obłok pary i popiołu, ale nie dochodzi do nowych eksplozji. Ilość wyemitowanego SO2 w trakcie erupcji była umiarkowana - nie spowoduje nawet krótkotrwałych zmian klimatycznych. Według danych satelitarnych kolumna erupcyjna sięgnęła maksymalnej wysokości aż 27 km. Wybuchający Kelud na dolnym zdjęciu.

- Ubinas (Peru) - Dwie małe eksplozje freatyczne miały miejsce w piątek 14 lutego (Walentynki, jedna z nich na zdjęciu). Wygenerowały obłoki pary i popiołu sięgające wysokości 1.5-2 km. Odór siarki dało się odczuć w odległości 5 km od wulkanu. Foto: służba cywilna Peru.

- Pacaya (Gwatemala) - słaba aktywność strombolijska w kraterze MacKenney; pierwsza od czasu paroksyzmu erupcyjnego Pacaya z dnia 10 stycznia 2014 roku.

- San Miguel (Salwador) - trwa rój trzęsień ziemi oraz towarzyszące mu drgania. Emisje gazu na wysokość 500 metrów ponad krater. Zwiększona emisja SO2. Od 27 stycznia miało miejsce 109 trzęsień ziemi pod północnym zboczem San Miguel.

Erupcja wulkanu Kelud zakończona?

Erupcja jawajskiego wulkanu Kelud nie spowodowała jednak większego kataklizmu. Z powodu ograniczonej widoczności zamknięto trzy międzynarodowe lotniska w Yogyakarta, Solo i Surabaya. 2.5 centymetrowa warstewka popiołu pokryła Surabaya. Dwie osoby zginęły w dystrykcie Malang, gdy pod ciężarem popiołu zawaliły się na nie dachy budynków mieszkalnych. Odgłosy wybuchu wulkanu słyszano w odległości 200 km. Z racji tego, że większość ewakuowanych powróciła już do swoich domów mogę uznać, że gwałtownie eksplozywna erupcja Kelud zakończyła się. Wulkan zapewne rozsadził kopułę lawową w kraterze. Szacowana siła erupcji: 4 w skali VEI.

EDIT: A jednak nie do końca... Kelut nadal emituje parę i popiół, a emisjom towarzyszą drgania. Liczba ewakuowanych wynosi 76388 ludzi, ale dalsze ewakuacje trwają - umieszczono ich w 293 schroniskach. Doliczyć należy kolejne trzy ofiary śmiertelne - dwie z powodu kłopotów z oddychaniem wskutek opadu popiołu, jedna zginęła w wypadku samochodowym w trakcie ewakuacji. Wszystkie pochodziły z wioski Pandasari oddalonej o 7 km od wulkanu, którą pokryło 20 cm popiołu. Rozdysponowano 350 000 masek pyłowych.

Pliniańska faza erupcji trwała przez trzy godziny. Sama erupcja była nieco mniejsza od erupcji Grimsvötn w 2011 roku, niemniej to trzecia 4 w skali VEI od tamtego roku. Dla porównania erupcja Kelud w 1990 roku (także 4 w skali VEI) uśmierciła 32 osoby. Opad popiołu pokrył rozległe obszary Jawy, a nawet miasto Jogja oddalone od Kelud o 500 km, a także historyczną świątynię buddyjską Borobudur. Erupcję spowodowała juwenilna magma, która szybko dotarła na powierzchnię. Ewakuowano ponad 100 000 ludzi. Do piątku anulowano 586 lotów. Erupcja Kelud wyprodukowała 120-140 milionów metrów sześciennych tefry. Odnotowano jedne z największych w historii wulkanicznych fal infradźwiękowych. Kolumna erupcyjna nad Kelud sięgnęła wysokości do 20 km. Wioska Pandan Sari (Ngantang) została całkowicie zniszczona. Ponad 1 metr tefry opadł miejscami, a w domostwach warstwa popiołu wyniosła 30 cm. Cieszyć się tylko należy, że z Kelud nie zeszły spływy piroklastyczne, gdyż destrukcja byłaby jeszcze większa. Do mniejszej erupcji wulkanu doszło jeszcze w niedzielę 16 lutego rano - obłok popiołu sięgnął wysokości 1 km.

Erupcja jawajskiego wulkanu Kelud

13 lutego 2014 roku o godzinie 22:50 lokalnego czasu budzi się kolejny indonezyjski wulkan Gunung Kelud na Jawie. Chmura popiołu sięga wysokości 10 km. Erupcji towarzyszą wyładowania atmosferyczne. Trwa ewakuacja ludności w promieniu 10 km od wulkanu, a popiół opada w odległości nawet 15-40 km od Kelut zawalając dachy budynków. Póki co zdjęcia indonezyjskich użytkowników Twittera nie są zbyt wyraźne, ale to absolutnie świeży nius.

EDIT: O godzinie 23:23 kolumna erupcyjna nad Kelut sięgnęła wysokości 17 km! Do godziny 00.05 naliczono łącznie 7 wybuchów wulkanu. Walentynki w Indonezji rozpoczęły się wybuchowo.

Poza tym także w dniu dzisiejszym  o godzinie 16.44 lokalnego czasu doszło do niewielkiej eksplozji wulkanu San Miguel w Salwadorze. Trwała ona 10 minut i wygenerowała obłok popiołu o wysokości 500 metrów. To pierwsza aktywność erupcyjna San Miguel od czasu erupcji wulkanu 29 grudnia 2013 roku. I być może prekursor silniejszej aktywności erupcyjnej w przyszłości. 

Pomarańczowy poziom alarmu dla wulkanu Kelud

10 lutego 2014 roku PVMBG podniósł poziom alarmu na trzeci (pomarańczowy, siaga) dla jawajskiego stratowulkanu Kelud (Kelut). Od XIII wieku Gunung Kelut wybuchał 30-krotnie - w XX i XXI wieku w latach 1901, 1919 (zginęło 5000 ludzi), 1951, 1966, 1990 oraz w 2007/2008. W promieniu 10 km od Kelut mieszka 135 000 ludzi. W latach 2007/2008 rozpoczęła się ekstruzja kopuły lawowej w kraterze wulkanu, co doprowadziło do opróżnienia jeziora kraterowego. W ciągu ostatnich dni zaobserwowano wzrost aktywności sejsmicznej Kelut charakteryzujący się obecnością płytkich wulkanicznych trzęsień ziemi wskazujących na ruch magmy, a także niewielką deformację gruntu. Na zdjęciu kopuła lawowa Gunung Kelud.

Poza tym emisja popiołu z wulkanu Bagana (Papua Nowa Gwinea) oraz niemal ciągłe emisje popiołu z wulkanu Tungurahua (Ekwador) z obłokami erupcyjnymi sięgającymi wysokości 3-4 km.

Piękne miejsca: Ilhéu de Vila Franca

Przenieśmy się na moment na portugalskie Azory (9 wulkanicznych wysp zgromadzonych w 3 grupach). 500 metrów od wybrzeża wyspy São Miguel znajduje się wysepka Ilhéu de Vila Franca nazwana od Vila Franca do Campo, uprzedniej stolicy São Miguel. Wysepka Ilhéu de Vila Franca stanowi krater starego podmorskiego wulkanu i jest jednocześnie rezerwatem natury. Ściany krateru porasta endemiczna roślinność, a po jej środku znajduje się naturalne koliste jezioro połączone z oceanem wąskim kanałem zwanym Boquete. W kanale ma miejsce cyrkulacja wody pomiędzy oceanem a laguną, w której pływają ryby, skorupiaki, algi. Na wysepce wypatrywano wielorybów, służyła także jako punkt militarny, a nawet winnica. Od 1983 roku Ilhéu de Vila Franca została zamieniona w rezerwat natury. Wysepkę można zwiedzać codziennie od czerwca do września. W 2012 roku odbyły się tutaj zawody skoków i nurkowania z klifu w ramach Red Bull.

7 luty 2014 rok: aktywność wulkaniczna

- Fuego (Gwatemala) - intensywna aktywność strombolijska, częste małe/umiarkowane eksplozje wyrzucające rozżarzony materiał na wysokość 100 metrów, chmury popiołu nad Fuego sięgają wysokości 500 metrów. Eksplozjom towarzyszą fale uderzeniowe. Wylew lawy na wyższym południowym stoku wulkanu zmniejszył się do 75 metrów długości.
- Santiaguito/ Santa Maria (Gwatemala) - sporadyczne małe/umiarkowane eksplozje, wylewy lawy na zboczach kopuły lawowej Caliente.
- Dukono (Halmahera, Indonezja) - intensywna aktywność eksplozywna (strombolijska) z chmurami popiołu.
- Reventador (Ekwador) - intensywne odgazowanie wulkanu, słabe eksplozje oraz emisje popiołu, sygnał sejsmiczny umiarkowanie intensywny.
- Tungurahua (Ekwador) - wulkan wykazuje aktywność erupcyjną - częste eksplozje, chmury popiołu sięgają wysokości 3-4 km. Eksplozjom towarzyszą silne fale uderzeniowe. Opad popiołu odnotowano w Pondoa, Runtún, Triunfo i Río Verde.
- Colima (Meksyk) - sporadyczne eksplozje wulkanu. 
- Etna (Sycylia, Włochy) - wylew lawy z New SE Crater plus aktywność strombolijska. Być może dojdzie niebawem do kolejnego paroksyzmu erupcyjnego. 
- Barren Island (Andamany) - mały obłok pary i popiołu wskazujący na aktywność erupcyjną wulkanu. 
- Sinabung (Sumatra, Indonezja) - Erupcja trwa, z wulkanu co pewien czas schodzą spływy piroklastyczne. Ponad 30 000 ewakuowanych wciąż przebywa w 42 czasowych schronieniach, tymczasem indonezyjski rząd chce zwabić turystów na miejsce erupcji i stworzyć dla nich dogodne punkty obserwacyjne. No cóż... do obejrzenia video ze spływu piroklastycznego i dust devils Photovolcanica:

https://www.youtube.com/watch?v=tzbIdE51jcg&feature=player_embedded 

Bezpośrednie ofiary śmiertelne erupcji Sinabung

Przedwczoraj czyli 1 lutego bawiłem się na koncercie Fields of the Nephilim w Warszawie, a tymczasem wulkan Sinabung uśmiercił bezpośrednio pierwsze ofiary. Rankiem 1 lutego w wiosce Suka Meriah dwa umiarkowanie duże spływy piroklastyczne zabiły 16 osób, a 3 ciężko poparzyły. Wioska znajdowała się w trzykilometrowej strefie wyłączenia (exclusion zone), ale na skutek fatalnej piątkowej decyzji lokalnych władz części ewakuowanych (13828 osobom) zezwolono na powrót do 16 wiosek. Wśród ofiar śmiertelnych byli czterej uczniowie, ich nauczyciel oraz dziennikarz lokalnej telewizji. Wioska Suka Meriah znajdowała się w odległości 2.7 km od krateru wulkanu. Dostęp do niej był zakazany.

Poza tym przedwczoraj wieczorem doszło do silnego paroksyzmu erupcyjnego wulkanu Tungurahua. Obłok popiołu nad wulkanem sięgnął wysokości 10-15 km, miały miejsce spływy piroklastyczne, które dotarły na odległość 8 km. Eksplozje powodowały wibrowanie szyb w oknach.

Artykuł z Daily Mail (pierwsze trzy zdjęcia to wulkan Tungurahua, kolejne to Sinabung):

http://www.dailymail.co.uk/news/article-2550079/Volcano-eruption-kills-14-people-Indonesia-ash-sent-spewing-miles-air.html

Wybucha podwodny wulkan Kavachi

29 stycznia 2014 roku satelita EO-1 zaobserwował podmorską erupcję wulkanu Kavachi (Wyspy Salomona). Niebieskawozielona woda rozciąga się w kierunku wschodnim od podmorskiego wulkanu (kolor pochodzi od rozpuszczonych wulkanicznych gazów oraz fragmentów lawy zawieszonych w wodzie). Erupcja w dalszym ciągu nie sięga jeszcze ponad powierzchnię wody. Kavachi w XX wieku wybuchał tuzin razy.

Nowa faza erupcyjna wulkanu Tungurahua

Rozpoczęła się nowa faza erupcyjna wulkanu Tungurahua w Ekwadorze. Od rana 30 stycznia sieć instrumentów sejsmicznych wykryła sygnały eksplozji oraz drgań wskazujące na wewnętrzny ruch gazów i magmy. Opad świeżego ciemnego popiołu odnotowano w Pungal i Penipe, umiarkowany w Palictahua. Ciemny popiół pochodzi od świeżej (juwenilnej) magmy. Ostatnia faza erupcyjna wulkanu Tungurahua miała miejsce 6-13 listopada 2013 roku - wówczas miały miejsce wulkaniańsko-strombolijskie eksplozje generujące kolumny erupcyjne sięgające wysokości 4 km, którym towarzyszyły silne fale uderzeniowe oraz okazjonalne gorejące chmury. Zdjęcie by Elizabeth Drummond.

Umiarkowana aktywność erupcyjna innego ekwadorskiego wulkanu Reventador. Zaobserwowano nowe emisje popiołu i rozżarzonego materiału.

Dane satelitarne wskazują na obecność anomalii termicznej w kraterze centralnym alaskańskiego wulkanu Shishaldin. Odnotowano także wzrost emisji pary. Ostatnia erupcja Shishaldin miała miejsce w 2009 roku.

Wznowienie erupcji wulkanu Kluczewska Sopka

26 stycznia 2014 roku kamczacki wulkan Kluczewska Sopka wznowił erupcję. Ciągła emisja popiołu wygenerowała obłok erupcyjny sięgający wysokości 5 km. Aktywność erupcyjną wykazuje także wysepka Nishinoshima wytrwale powiększana przez wylewy lawy. Chmury popiołu nad wyspą sięgały w ostatnich dniach wysokości 1.2 km. Były one produktem interakcji wody z magmą (aktywność freatomagmowa) bądź silniejszych eksplozji strombolijskich. Dwa otwory erupcyjne na Nishinoshima pozostają aktywne, przy czym efuzja lawy ma miejsce z jednego z nich.

Dzisiejszego ranka kolejna erupcja popiołu z krateru Nakadake wulkanu (kaldery) Aso w Japonii. Obłok popiołu sięgnął wysokości setek metrów.

Nie widzi się tego codziennie. Łowcy tajfunów Jamesowi Reynoldsowi udało się utrwalić na zdjęciu spływ piroklastyczny z wulkanu Sinabung oraz diabła pyłowego (dust devil) - wirującą kolumnę powietrza przypominającą tornado.

Gejzery na Ceres

Na asteroidzie Ceres naukowcy zatrudnieni w Kosmicznym Obserwatorium Herschela wykryli przy pomocy spektrometru wodę, a konkretnie parę wodną uciekającą z dwóch regionów Ceres. Woda prawdopodobnie pochodzi z erupcji gejzerów (kriowulkanów) bądź sublimacji lodu w obłoki pary. Już od trzydziestu lat podejrzewano, że na Ceres znajduje się woda - w formie wodorotlenku, produktu dysocjacji wody.  Pierwsza hipoteza: kriowulkanizm, czyli gejzery wyrzucające parę wodną zamiast roztopionej skały; druga hipoteza - lód blisko powierzchni Ceres sublimuje bądź przechodzi z formy stałej do gazowej zabierając przy okazji przypowierzchniowy pył i odsłaniając więcej lodu, co zachodzi także na kometach. W 2015 roku do Ceres dotrze sonda Dawn, która odwiedziła pokrytą materiałami z erupcji wulkanicznych Vestę (na jej powierzchni stwierdzono antyczne wylewy bazaltowej lawy). Wykrycie wody na Ceres sugeruje, że asteroidy mogły dostarczyć wodę do ziemskich oceanów.

Pacaya i Sinabung

Wpierw krótko o wulkanie Pacaya w Gwatemali. Po epizodzie erupcyjnym Pacaya w dniach 9-11 stycznia 2014 roku lawa wciąż wolno płynie południowym zboczem wulkanu paląc wegetację. W sobotę 18 stycznia zakończyła się efuzywna aktywność na zachodnim zboczu. Stożek we wnętrzu krateru MacKenney został kompletnie zniszczony, ma tam miejsce aktywność fumaroliczna.

Trwająca od listopada 2013 roku erupcja wulkanu Sinabung wciąż daje się we znaki mieszkańcom pobliskich okolic. 25 000 ludzi przebywa czasowo w schronieniach, opadający popiół powoduje problemy ze zdrowiem. Z jego powodu do tej pory zmarło 17 osób. Zaprzestano wydawania masek ochronnych. Brakuje zasobów czystej wody, ewakuowani gromadzą tony śmieci. Liczba medyków opiekujących się uchodźcami nie jest wystarczająca. Brak regularnych dostaw czystej wody skutkuje postępującym brakiem higieny. Lokalne władze nie przygotowały się należycie do niesienia pomocy potrzebującym.

GPS może przewidzieć wysokość chmury erupcyjnej

Islandzcy naukowcy stwierdzili, że system GPS przynosi podwójną korzyść: może przewidywać erupcje wulkaniczne, ale też szacować wysokość chmury erupcyjnej, które takowe generują. Aby monitorować wulkan Grimsvötn wulkanolodzy z Islandii zainstalowali instrumenty pomiarowe na wyrastającej skale, która stała się dostępna dzięki aktywności fumaroli. Na godzinę przed rozpoczęciem erupcji Grimsvötn w maju 2011 roku GPS ujawnił znaczącą zmianę gruntu, który przesunął się o 50 centymetrów. Za pomocą równań opisujących fizyczną charakterystykę komory magmowej naukowcy dokonali translacji danych o ruchach gruntu na dane o zmianach ciśnienia w komorze magmowej. Wyniki wskazały wysokość chmury erupcyjnej. Wulkanolodzy porównali to do sytuacji naciskania baloniku z wodą. Kiedy ściskamy ściany baloniku wysokość wody wychodzącej z balona koreluje z tym, jak silnie balonik był ściskany. Sejsmografy na wulkanie wskazują na możliwość erupcji, ale system GPS może oszacować rozmiar erupcji. Trzeba go jednak jeszcze dokładnie przetestować.

Dzisiejszego ranka o 10 lokalnego czasu miały miejsce nowe emisje popiołu wulkanu Marapi na Sumatrze. Małe erupcje wulkanu odnotowano także w minionych dniach. Nie wolno się zbliżać do krateru Marapi na odległość 3 km, gdyż takie eksplozje freatyczne mogą mieć miejsce bez ostrzeżenia. Erupcja sumatrzańskiego wulkanu Sinabung nadal trwa, choć aktywność erupcyjna wulkanu jest obecnie dość umiarkowana. Za wcześnie jednak wyrokować, że erupcja Sinabung zbliża się ku finałowi czy też jest to tylko czasowe obniżenie aktywności erupcyjnej wulkanu.

Erupcja Sinabung oznacza katastrofę dla rolnictwa

Szacunkowo pod początku erupcji Sinabung we wrześniu 2013 roku straty w uprawach wynoszą 43 miliony euro. Ponad 12 000 hektarów upraw zostało wyjałowionych wskutek wybuchu sumatrzańskiego wulkanu. Najbardziej dotknięte katastrofą dystrykty to Naman Teran, Payung, Simpang Empat i Tigandreket. Liczba ewakuowanych wynosi 26174 ludzi. Erupcja wulkanu wciąż jest kontynuowana, aczkolwiek spływy piroklastyczne stały się mniej częste w ciągu ostatnich godzin. Obecność obłoku SO2 wskazuje na dopływ nowej magmy i groźbę kolejnych erupcji w przyszłości. Chmura popiołu nad wulkanem wznosi się na wysokość 5 km. Nie oszacowano jeszcze wartości strat w infrastrukturze i budownictwie, ale na pewno będą ogromne.

Wysepka Nijima trwale połączyła się z Nishinoshimą. Aktywny pozostaje pojedynczy otwór erupcyjny produkujący wylewy lawy. Cudownie wygląda czarna Nishinoshima. :-)

Wylew lawy z południowej szczeliny u podstawy krateru MacKenney wulkanu Pacaya wciąż jest aktywny; trwa słaba aktywność strombolijska wulkanu.

Mała erupcja wulkanu Aso

Niewielka erupcja wulkanu (kaldery) Aso wyprodukowała z krateru Nakadake niewielki obłok popiołu (o wysokości 600 metrów) rozwiany na południe na wysokości około 2 km (opad w odległości 1 km od krateru). Chmura odgazowania nad kraterem Nakadake zawierała przypuszczalnie domieszkę popiołu.

Liczba ewakuowanych wskutek erupcji sumatrzańskiego wulkanu Sinabung: 25 810 ludzi. W ciągu ostatnich 1-2 dni kopuła lawowa Sinabung zmniejszyła aktywność, gdyż nie odnotowano spływów piroklastycznych. Niemniej nadal aktywność sejsmiczna wulkanu jest wysoka. Poza tym zagrożenie mogą stanowić lahary, które powstaną na skutek ulewnych tropikalnych deszczów.

Ustała emisja lawy z wulkanu Pacaya. Wylewy lawy krzepną. Trwa jednak słaba aktywność strombolijska wulkanu. 12 stycznia niewielką chmurę popiołu wyprodukował kolumbijski wulkan Galeras. Wybuchł on także 8 stycznia.

EDIT 14 stycznia 2014 roku - Intensyfikacja erupcji wulkanu Sinabung w dniu dzisiejszym. Spływy piroklastyczne docierają na odległość 5-6 km, chmury popiołu sięgają wysokości 8 km. Kopuła lawowa Sinabung produkuje eksplozje i gorejące chmury. W katerze Nakadake kaldery Aso aktywne są dwa otwory erupcyjne.

Intensyfikacja erupcji wulkanu Pacaya

Erupcja strombolijska wulkanu Pacaya zintensyfikowała się od wczoraj. Miało miejsce otwarcie dwóch efuzyjnych szczelin na niższych północnych i południowych zboczach stożka MacKenney na wysokościach (odpowiednio) 2250 metrów i 1880 metrów, z których zaczęły płynąć wylewy lawy o długości 3 km i szerokości 600 metrów. Spaliły one pola uprawne i doprowadziły do ewakuacji mieszkańców wiosek El Patroncino i Rincon de Pacaya. Wulkan jest zamknięty dla turystów. Zdjęcia: Conred.

Sinabung i inne wulkany

Strefa zagrożenia została rozciągnięta na odległość 7 km na południowy wschód od krateru (tędy schodzą częste spływy piroklastyczne docierające na odległość 2-4 km i formujące rozległą deltę). Na wioski Jewara i Pintu Besi opadł szary popiół. Ewakuowani najwcześniej wrócą do swoich domów 18 stycznia. To cud, że nie ma jeszcze bezpośrednich ofiar śmiertelnych aktywności erupcyjnej Gunung Sinabung (pośrednie już są). Sinabung jest jednak niższym wulkanem niż np. Gunung Merapi, jego zbocza są też mniej strome.

Poza tym:
1) niewielkie emisje popiołu z Północno-Wschodniego krateru Etny.
2) okazjonalne silniejsze eksplozje japońskiego wulkanu Suwanose-jima produkujące obłoki ciemnego popiołu sięgające wysokości 1-1.5 km.
3) aktywność kopuły lawowej wulkanu Szywiełucz, eksplozje bądź/czy spływy piroklastyczne wyprodukowały obłok popiołu sięgający wysokości 6 km.
4) 8 stycznia kilka niewielkich eksplozji wulkanu Marapi na Sumatrze plus słabe emisje popiołu.
5) 28 grudnia 2013 roku odnotowano eksplozję wulkanu Pagan (Mariany).
6) w Gwatemali małe eksplozje mają miejsce na wulkanach Fuego i Santa Maria (kopuła lawowa Caliente), słaba aktywność strombolijska ma miejsce na wulkanie Pacaya.

Póki co początek roku 2014 należy do Gunung Sinabung. Galeria z 5 stycznia 2014 roku tutaj:

http://www.theguardian.com/world/gallery/2014/jan/05/indonesia-mount-sinabung-volcano-erupts-again-in-pictures#/?picture=426304809&index=0

EDIT: 10 stycznia 2014 roku naliczono 24 eksplozje wulkanu Sinabung z chmurami erupcyjnymi sięgającymi wysokości do 4 km. Towarzyszyły im spływy piroklastyczne. Liczba ewakuowanych wynosi 24 949 ludzi.

Nishino-shima i Sinabung

Nowy Rok 2014 zaczął się dla mnie pechowo, od dwóch dni nie mam w domu Internetu i nie wiem kiedy uda mi się być stałym użytkownikiem wirtualnego świata. Ucierpi na tym regularność, tudzież punktualność wrzucanych niusów o wybuchających wulkanach (a także mój drugi blog). A nuż się wydarzy w styczniu jakaś potężna erupcja wulkaniczna np. szóstka w skali VEI? :-] W miarę możliwości (dopóki nie będę miał z powrotem regularnego domowego dostępu do sieci) będę wrzucał posty z pracy.

60 eksplozji i spływów piroklastycznych z wulkanu Sinabung dzisiejszego dnia. Najdłuższa z gorejących chmur z południowo-wschodniego zbocza dotarła o godzinie 16:49 lokalnego czasu na odległość 4.5 km. Strefa zagrożenia rozciąga się na odległość 7 km. Liczba ewakuowanych: 20 331 ludzi.

Połączona z Nijimą Nishino-shima ma kształt 'motyla'. Zniknęła plaża i małe kolorowe jeziorko sprzed tygodnia. Wylewy lawy utworzyły i powiększyły deltę na południowym zachodzie. Aktywność strombolijska na wyspie prawdopodobnie wciąż trwa.

Erupcja Sinabung: pierwsze ofiary śmiertelne

1 stycznia 2014 roku wulkan Sinabung wyprodukował wielkie chmury popiołu osiągające wysokość do 6 km. W środę od północy do godziny 11.58 a.m naliczono 22 erupcje wulkanu. Mały wylew lawy miał miejsce w trakcie ostatniej erupcji. Dotarł na odległość 3 km od krateru. Wszyscy mieszkańcy 21 wiosek oddalonych od wulkanu maksimum 5 km (łącznie 19 000 ludzi) zostali ewakuowani. Pośrednio na skutek erupcji Sinabung zmarło już 11 osób, a setki zachorowało.  Z wulkanu schodzą spływy piroklastyczne docierające na odległość 2-3 km.

Dzisiejszego poranka miało miejsce więcej eksplozji sumatrzańskiego wulkanu. Pojawiły się gorejące chmury. Chmura popiołu nad Gunung Sinabung sięgnęła wysokości 7.3 km.

2 stycznia 2014 roku mała erupcja targnęła wulkanem Cleveland na Alasce generując obłok popiołu sięgający wysokości 3 km. Salwadorski wulkan San Miguel ucichł (podlega odgazowaniu), ale może dojść do jego nagłej erupcji w każdej chwili.

Witam w 2014 roku.

Odkryto zdjęcia fotografa zabitego przez wulkan Mount Saint Helens

Reid Blackburn zrobił owe zdjęcia w kwietniu 1980 roku w trakcie przelotu nad niespokojnym wulkanem. Pozostawił rolkę z filmem w studio Columbian, ale nie została wywołana. 18 maja 1980 roku Blackburn zginął w wyniku potężnego wybuchu wulkanu, który sproszkował jego zbocze. Czarno-białe zdjęcia Blackburna odkryła asystentka fotografa Linda Lutes i dopiero teraz zostały wywołane. Być może Blackburn nie był z tych zdjęć zadowolony, być może nie odpowiadał mu używany aparat. Krótko po śmierci Blackburna w strefie wybuchu odkryto samochód fotografa, w którym siedział, w tym jego aparat. Rolka w nim była jednak zbyt uszkodzona z powodu intensywnego żaru, aby ją wywołać. Ciało fotografa znajdowało się w samochodzie. Zabił go spływ piroklastyczny.

Link: http://www.king5.com/news/local/237402741.html

EDIT: Nowa i rosnąca kopuła lawowa sumatrzańskiego wulkanu Sinabung zaczęła produkować niebezpieczne spływy piroklastyczne. Najdalej dotarły one na odległość 2.5 km. Dla porównania spływy piroklastyczne z wulkanu Merapi w 2010 roku docierały na odległość ponad 20 km.

Poza tym aktywność erupcyjną wykazują wulkany Dukono (eksplozywna aktywność erupcyjna), Cleveland (małe eksplozje) oraz Suwanosejima (częste eksplozje strombolijskie).