Niepotwierdzona aktywność wulkanu Lamington?

Żyjąca na Papui Nowej Gwinei w pobliżu wulkanu Mount Lamington społeczność Popendetta twierdzi, że wulkan 'dymił' i emitował popiół 25 marca 2012 roku. Nie ma innych źródeł tego niusa, ale andezytowy stratowulkan Lamington zasługuje na przypomnienie. Jego potężna erupcja 21 stycznia 1951 roku zniszczyła północną stronę góry i wyprodukowała spływ piroklastyczny, który zrównał z ziemią kilka wiosek zabijając 3738 ludzi. W latach 1951-56 w kraterze Lamington wyrosła 560-metrowa kopuła lawowa. Byłaby niezła niespodzianka, gdyby obudził się ten właśnie niebezpieczny wulkan... Póki co nius jest niepotwierdzony i to pewnie plotka.

Wulkan Reventador w Ekwadorze kontynuuje umiarkowaną aktywność eksplozywną. 18 lipca wyprodukował obłok pary i popiołu sięgający wysokości 2 km.

Na zdjęciach emisja pary i popiołu wulkanu Reventador (18 IV 2012) oraz wulkan Lamington plus jego kopuła lawowa.

Popocatépetl, Tungurahua i Sangay

16 kwietnia 2012 roku meksykańskim wulkanem Popocatépetl targnęła silniejsza niż zwykle eksplozja generująca chmurę popiołu sięgającą wysokości 2 km. 30 społeczności mieszkających wokół wulkanu zostało obsypanych warstwą popiołu dochodzącą do 7 cm. Strefa zagrożenia dla Popo wynosi 12 km. W nocy zaobserwowano żarzenie się jego wierzchołka, co sugeruje ruch magmy budującej nową kopułę lawową. Rankiem 18 kwietnia mają miejsce emisje popiołu meksykańskiego wulkanu sięgające wysokości 2 km (na górnych fotografiach).

13 kwietnia geolodzy przelatujący nad wulkanem Tungurahua w Ekwadorze zaobserwowali anomalię termiczną na wschodniej wewnętrznej krawędzi jego krateru o średnicy 214 metrów. Aktywne były fumarole na wschodniej i zachodniej krawędzi krateru Tungurahua, a temperatura w kraterze wynosiła 171 stopni Celsjusza. 17 kwietnia kolumna erupcyjna nad wulkanem w ciągu kilku minut sięgnęła wysokości 5 km. Niespokojny pozostaje także inny wulkan w Ekwadorze, a mianowicie Sangay. 13 kwietnia eksplozja wulkanu uformowała kolumnę pary i popiołu sięgającą wysokości 2 km. Z kopuły lawowej wulkanu schodzą wylewy lawy docierając do podstawy stożka.

Na zdjęciach anomalia termiczna w kraterze Tungurahua (by P. Ramón OVT/IG) oraz wulkan Sangay.

Miasta z wulkanami w tle

Niektóre z wulkanów są uśpione, niektóre to tykające bomby zegarowe. Oto kilka miast w pobliżu wulkanów:

1) Puebla oraz Mexico City (wulkan Popocatepetl)
2) Tokio, Yokohama, Shizuoka (wulkan Fudżijama)
3) Kagoshima (wulkan Sakurajima, aktywny niemal bez przerwy)
4) Neapol i okolice (wulkan Wezuwiusz to tykająca bomba zegarowa, co prawda milczy od 1944 roku, ale posiada aktywne fumarole w kraterze, w razie potencjalnej erupcji ewakuacja Neapolu i okolic byłaby logistycznym koszmarem)
5) Seattle (wulkan Rainier to kolejna tykająca bomba zegarowa, obok Glacier Peak i Yellowstone uchodzi za najniebezpieczniejszy amerykański wulkan)
6) Rabaul (kaldera Rabaul wraz ze stożkami Tavurvur i Vulcan, oba z nich w 80% zniszczyły miasto w trakcie potężnych erupcji w 1994 roku, Tavurvur po dziś dzień pozostaje aktywny, miasto jest powoli odbudowane)
7) Soufriere Hills (stolica karaibskiej wysepki Montserrat to obecnie ruiny zniszczone przez spływy piroklastyczne z wulkanu w trakcie jego erupcji w 1997 roku).

Miejska architektura i urbanizacja wspaniale współgra z majestatem wulkanów.

Nowy tekst: http://bartkrawczyk.natemat.pl/10427,eyjafjallaj-kull-i-aurora-borealis

Impresje wulkaniczne - galeria

Martwe, zniszczone erupcją wulkaniczną lasy pod wulkanami Tolbachik (Tołbaczik, Kamczatka) oraz Chaiten (Chile), wydmy popiołu przy wulkanie Rabaul-Tavurvur (Papua Nowa Gwinea) i tratwa pumeksu przy wybuchającym wulkanie Anak Krakatau. Enjoy!

Największe erupcje XX wieku w skali VEI - lata 80 i 90-te

Kontynuując temat:

http://wulkanyswiata.blogspot.com/2011/04/najsilniejsze-erupcje-xx-wieku-w-skali.html

1980 - Mount Saint Helens (USA), skala VEI = 5
1981 - Alaid (Kuryle, Rosja) - 4
1981 - Pagan (Mariany) - 4
1982 - El Chichón (Meksyk) - 5
1982 - Galunggung (Jawa, Indonezja) - 4
1983 - Una Una/ Colo (Indonezja) - 4
1986 - Augustine (Alaska) - 4
1986 - Chikurachki (Kuryle, Rosja) - 4
1987 - Kluczewska Sopka (Kamczatka, Rosja) - 4
1990 - Kelud (Jawa, Indonezja) - 4
1991 - Pinatubo (Filipiny) - 6
1991 - Hudson (Chile) - 4
1992 - Mount Spurr (Alaska) - 4
1993 - Lascar (Chile) - 4
1994 - Rabaul (Papua Nowa Gwinea) - 4

Najsilniejsze erupcje XXI wieku odnajdziecie tutaj (będą aktualizowane):

http://wulkanyswiata.blogspot.com/2011/04/najsilniejsze-erupcje-xxi-wieku.html

Na zdjęciach erupcje wulkanów Una Una (1983), Pinatubo (1991) i Rabaul (1994).

Kiedy wybuchnie kolejny wulkan na Islandii?

Europejskie (i nie tylko) media vide Telegraph czy Vancouver Sun znowu straszą erupcją na Islandii. Jak zapewne wiecie dwa lata temu erupcja Eyjafjallajökull-Fimmvörduháls dała zdrowo popalić liniom lotniczym i pasażerom powodując kolosalny kryzys naziemny. Co znamienne, nie jest mowa ani o pozbawionej lodu kalderze Askja, ani o wulkanie Hekla. Katla stanowi obiekt zainteresowania. Wróży się potężną erupcję subglacjalnego wulkanu. Katla... no cóż, jest blisko Eyjafjallajökull, ostatni raz wybuchła potężnie w 1918 roku (5 w skali VEI) i łatwo wymówić jej nazwę - dziennikarzom nie nastręcza ona problemów. Wulkanolodzy mogą spróbować przewidzieć nadchodzącą erupcję danego wulkanu monitorując aktywność sejsmiczną, deformację gruntu, odgazowanie, podniesienie poziomu jeziora kalderowego, eksplozje pary, ale wykazanie kiedy dokładnie erupcja nastąpi, czy w ogóle nastąpi i jaka będzie duża jest niemożliwe. Ile mieliśmy wulkanów, które wykazywały niepokojące oznaki aktywności, ale nie wybuchły? Tambora w ubiegłym roku jest tego dobrym przykładem.

A tak w ogóle to ja chciałbym, aby obudził się islandzki wulkan Theistareykjarbunga. To jest dopiero dziennikarski łamaniec językowy. Na deser dzisiejsza aktywność wulkanu Turrialba w Kostaryce oraz uśpiona Katla pod lodowcem Mýrdalsjökull.

6 paroksyzm erupcyjny Etny

Od godziny 11.45 zaczęła się nasilać aktywność strombolijska i sejsmiczna Etny (rosły drgania). O godzinie 14.30 lawa zaczęła się przelewać przez krawędź krateru stożka żużlowego New SE Crater. Formujący deltę wylew lawy płynął w kierunku rozpadliny Valle del Bove jak zazwyczaj. O 16.30 miała miejsce najsilniejsza intensywność paroksyzmu z silnymi eksplozjami strombolijskimi wyrzucającymi bomby wulkaniczne, fontannami lawy i kilkukilometrowym słupem popiołu rozwiewanym na wschód. Największa z fontann lawy malowniczo bryzgała w kierunku Valle del Bove. O 17.45 szósty paroksyzm erupcyjny Etny dobiegł końca. Na górnej fotografii widać mały spływ piroklastyczny powstały na skutek interakcji lawy z warstwą śniegu. Był to 24 epizod erupcyjny Etny od 12 stycznia 2011 roku.

Tungurahua daje czadu

O godzinie 8.56 lokalnego czasu wulkan Tungurahua w Ekwadorze wyprodukował obłok popiołu sięgający wysokości 4-5 km. Eksplozja wyrzuciła rozżarzone bloki skalne na odległość 400-500 metrów poniżej krateru na północno-wschodnią stronę. Wybuch wulkanu poprzedził wysokoenergetyczny 40-minutowy sygnał drgań. Eksplozję słyszeli mieszkańcy pobliskich wiosek oraz pracownicy Obserwatorium Tungurahua oddalonego od aktywnego wulkanu o 14 km. O 9.30 kolumna erupcyjna zmalała do wysokości 1 km.

Potężne trzęsienie ziemi 500 km od wybrzeża Sumatry!

INFORMACJA PILNA! GROŹBA KATAKLIZMU

Potężne trzęsienie ziemi miało miejsce w pobliżu zachodniego wybrzeża północnej Sumatry o 8.38 czasu UTC (czasu uniwersalnego). Odległości:

434 km na południowy zachód od Banda Aceh, Sumatra, Indonezja.
550 km na południowy zachód od Lhokseumawe, Sumatra, Indonezja.
963 km na zachód od Kuala Lumpur, Malezja.
1797 km na zachód północny zachód od Jakarty, Jawa, Indonezja.

SIŁA WSTRZĄSU: 8.6 w skali Richtera, głębokość 22.9 km.

Właśnie miał miejsce potężny drugi wstrząs o magnitudzie 8.2 w skali Richtera. Raporty o powstaniu fali tsunami są nieprecyzyjne.

10.42 UTC (czasu uniwersalnego) - silne wstrząsy wtórne.

Ludzie są przygotowani do ewentualnej ewakuacji. Epicentrum trzęsienia ziemi znajduje się zbyt daleko od wybrzeża Sumatry, aby zniszczyć budynki. Indyjskie centrum monitorowania tsunami wskazuje, iż istnieje groźba wystąpienia fal o wysokości 6 metrów. Indonezyjskie centrum zapobiegania kataklizmom podaje, iż nie wykryto niskich fal, które spiętrzają się tuż przy brzegu niszcząc wszystko na swojej drodze. Siła naporu generująca fale tsunami jest mniejsza niż w przypadku trzęsienia ziemi Banda Aceh (2004 rok) i japońskiego Tohoku (2011). Mają miejsce raporty o cofnięciu się wody w tajlandzkim kurorcie Phuket, co może być oznaką uformowania potężnej fali. Tsunami może uderzyć w północną Sumatrę i indonezyjską wyspę Simeulue (największe ryzyko), zagrożone są także Indie, Andamany, Nikobary, Tajlandia, Malezja i Sri Lanka. Mieszkańcy Banda Aceh odczuli silne wstrząsy. Zapanowała panika, ludzie stoją w gigantycznych korkach uciekając na wyżej położone tereny. Niektórzy płaczą. Wstrząsy były odczuwane w Singapurze, Tajlandii, Malezji i Indiach. Mieszkańcy wyspy Simeulue położonej najbliżej epicentrum raportują o cofnięciu się oceanu. To zły znak, choć równie dobrze fala nie musi nadejść. Ludzie muszą dostać się na wyższe tereny.

Pierwszy wstrząs spowodował powstanie fali o wysokości 80 cm, która nie wyrządziła większych szkód. Terenem epicentralnym targają wstrząsy wtórne. Nie ma póki co raportów o rannych oraz o zniszczeniach na lądzie. Impakt trzęsienia nie był duży. O 13.57 czasu uniwersalnego alarm tsunami anulowano dla całego obszaru Oceanu Indyjskiego. Dwa dzisiejsze wstrząsy (8.6 i 8.2) są wśród 13 najsilniejszych nie niszczących trzęsień ziemi w ciągu 113 lat (od 1900).

Pomarańczowy alarm dla Nevado del Ruiz

Kolumbijski wulkan Nevado del Ruiz oraz przyległe doń tereny zostały objęte pomarańczowym alarmem. W przypadku jego erupcji może dojść do utworzenia laharów (spływów błota). Wulkan ciągle jest w stanie wzmożonej aktywności sejsmicznej i produkuje kolumnę gazu i pary sięgającą wysokości 1.5 km. Wokół wulkanu czuć odór zgniłych jaj. 430 000 mieszkańców dolin rzek Río Chinchina, Manizales oraz czterech innych już zostało ostrzeżonych przed możliwością powstania laharów i powodzi. Nevado del Ruiz to bardzo niebezpieczny wulkan. I tak:

1) 1595 rok - lahar z wulkanu zabił 636 ludzi w dolinach rzek Guali i Lagunillas.
2) 1845 rok - lahar z wulkanu zabija 1000 osób w górnej dolinie rzeki Lagunillas docierając na odległość 70 km. Miasteczko Armero zostaje wybudowane na jego krawędzi.
3) 13 listopada 1985 roku - 23 000 ludzi ginie w miasteczku Armero (40 km od wulkanu), które pokrywa lahar. Niewielka erupcja wulkanu przyczynia się do niewyobrażalnej tragedii, co zostało znakomicie uwidocznione na licznych zdjęciach. Twarzą tej katastrofy po dziś dzień pozostaje 13-letnia ofiara Omayra Sanchez.

Wulkany Wysp Kanaryjskich: Teide i Pico Viejo

Powyższe piękne video nakręcone z helikoptera przez naukowców z INVOLCAN obrazuje przelot nad wulkanami Teneryfy: Pico del Teide oraz Pico Viejo. Doprawdy piękne kadry. Zaiste żałuję, iż zabrakło mi czasu na wspinaczkę na Pico Viejo (na zdjęciu by Aro Morales).

A tak w ogóle wszyscy dzisiaj zajęci są martyrologią Smoleńska, a ja przypominam że:
- 10 kwietnia 1815 roku doszło do ostatniego akordu kolosalnej erupcji wulkanu Tambora na wyspie Sumbawa. Spowodowała ona śmierć 92 000 ludzi i tzw. rok bez lata (fenomen wulkanicznej zimy). Była to najpotężniejsza erupcja wulkaniczna w ciągu ostatnich 10 000 lat. :-)

Wulkan na Martynice

Georges Méliès (1868 - 1931) był prawdziwym pionierem kina, francuskim iluzjonistą i reżyserem filmowym, twórcą licznych trików filmowych, przy czym niektóre z nich są stosowane do dziś. Zrealizował ponad 500 niemych krótkich metraży, częstokroć o tematyce baśniowej zahaczającej o gotycką grozę. Własnoręcznie projektował i tworzył kostiumy i dekoracje do swoich produkcji. Jego najsłynniejszym filmem jest "Podróż na Księżyc" z 1902 roku. W tym samym roku Méliès zrealizował krótki filmik "Wulkan na Martynice" traktujący o wybuchu wulkanu Mount Pelee na karaibskiej wysepce i zagładzie miasta Saint Pierre. Toż to chyba pierwszy film o tematyce wulkanicznej w ogóle! O chłonnym twórczo i niestety smutnym życiu francuskiego wynalazcy X Muzy traktuje dramat Martina Scorsese "Hugo" z 2011 roku.

Na zdjęciu dzisiejsza emisja popiołu z wulkanu Tungurahua (Ekwador). Wysokość: 3 km. O tym wulkanie jest często głośno... Powoli kończy się także erupcja niezmordowanego Puyehue-Cordón Caulle w Chile - dla porównania kadry z 9 marca i 2 kwietnia 2012 roku.

Nevado del Ruiz oraz podlodowe wulkany Antarktydy

Na zdjęciu wczorajsza chmura parowa wyprodukowana przez kolumbijski wulkan Nevado del Ruiz, który wykazuje wzmożoną aktywność. Czyżby można już mówić o jego erupcji? Obłok nad wulkanem jest biały (para, nie popiół) i wertykalny na skutek bezwietrznej pogody, zatem na erupcję Ruiz nadal czekamy...

Jak zapewne wiecie pod pokrywą lodową Antarktydy oprócz Jeziora Wostok oraz setek innych jezior podlodowych odkryto potężne górskie szczyty. Naukowcy próbują obecnie zbadać za pomocą sejsmografów, które z nich stanowią wulkany. Ich aktywność sejsmiczna może wskazać, iż niektóre z nich będą czynne. Miną jednak miesiące zanim dowiemy się o nowych podlodowych wulkanach. Odkryte przez Sowietów w 1958 roku Góry Gamburcewa wielkości Alp to znaczący przykład. Pokrywa je warstwa lodu i śniegu o grubości 600 metrów. Ich wiek ocenia się na od 38 do 600 milionów lat.

Na zdjęciach wygasły wulkan Mount Sidley i przejawy aktywności wulkanu Nevado del Ruiz 7 kwietnia 2012 roku.

Coś dla wielbicieli "Titanica":

http://bartkrawczyk.natemat.pl/9485,titanic-uwieczniony

Statek widmo zatopiony

Japoński statek widmo dryfujący od czasu trzęsienia ziemi i tsunami w Japonii (marzec 2011 roku) po Pacyfiku został dzisiaj zatopiony przez Amerykańską Straż Wybrzeża. Opuszczony trawler rybacki "Ryou-Un Maru" płynął ku zachodniemu wybrzeżu USA. Niepozorny stateczek media okrzyczały mianem "Statku-Widma Tsunami". Po raz pierwszy dostrzeżono go 24 marca 2012 roku i wnet uznano za zagrożenie dla morskiej nawigacji. Początkowo kanadyjska ekipa chciała go uratować, ale z uwagi na zły stan trawlera zdecydowano się "Ryou-Un Maru" posłać na dno u wybrzeży Alaski. Na myśl nasuwają mi się upiorne statki widma tkwiące w wodorostach Morza Sargassowego. Ponad 20 milionów ton gruzu krąży po Pacyfiku zmytych do wody przez japońskie tsunami: lodówki, sprzęt AGD, telewizory, fragmenty domów, itd. Wkrótce będzie co zbierać na ciemnych hawajskich plażach. Ot, mała niewulkaniczna ciekawostka.

Ambrym i Askja

Niewiele się dzieje na poletku wulkanicznym w tym tygodniu. Aktywne pozostają wciąż te same wulkany - żadnej nowej erupcji. Co prawda przebąkuje się o rychłym przebudzeniu kolumbijskiego wulkanu Nevado del Ruiz, ale to ewentualnie kwestia najbliższych tygodni.

Aktywne pozostają jeziora lawy w kraterach Marum i Benbow wulkanu Ambrym (Vanuatu). Urządzenie monitorujące MODIS odnotowało silny sygnał termalny. Na Vanuatu panuje obecnie sezon cykloniczny, także niewielu miejscowych wspina się na Ambrym. Na zdjęciu dwa aktywne otwory w kraterze Benbow wulkanu Ambrym.

Kaldera Askja wolna od lodu. Jezioro kalderowe Öskjuvatn nie jest zlodowaciałe, co ostatni raz miało miejsce przed erupcją w 1961 roku. Owe jezioro jest zazwyczaj zamarznięte nawet w maju. W nocy z 21 na 22 grudnia 2011 roku kalderę Askja nawiedził rój trzęsień ziemi, który trwał przez kilka dni. Na dnie jeziora o głębokości 224 metrów musi znajdować się źródło energii, które topi lód i sprzyja aktywności hydrotermalnej. Czy jest to prekursor przyszłej erupcji Askja? To na razie czysta spekulacja. Na zdjęciu Hreinna Skagfjörð Pálssona jezioro kalderowe Öskjuvatn w dniu 27 marca 2012 roku. Na innej fotografii liczne islandzkie jeziora wulkaniczne (Veidivötn) plus erupcja Askja w 1961 roku.

5 paroksyzm Etny/ Groźba erupcji wulkanu Nevado del Ruiz

W nocy z 31 marca na 1 kwietnia 2012 roku doszło do piątego (dwudziestego trzeciego od 2011 roku) paroksyzmu erupcyjnego Etny. Sygnały sejsmiczne i aktywność strombolijska Nowego Południowo-Wschodniego Krateru stanowiły jego przedsmak. Znowu fotokopia poprzedniego: wysokie fontanny lawy o trzeciej w nocy plus wylew lawy w kierunku depresji Valle del Bove. Za 2 tygodnie (około 15 kwietnia) zapewne szósty paroksyzm i to nie jest wcale Prima Aprilis. Zdjęcie by Boris Behncke.

INGEOMINAS objął wulkan Nevado del Ruiz pomarańczowym (II) stopniem alarmu. W ciągu ostatnich tygodni kolumbijski wulkan był aktywny sejsmicznie, łamały się skały na jego wierzchołku, trwała emisja dwutlenku siarki. W przypadku erupcji Nevado del Ruiz popiół oraz inny materiał wulkaniczny w kontakcie ze śniegiem może doprowadzić do powstania niebezpiecznych potoków błota (lahary). Powtórka z Armero? Zobaczymy...