niedziela, 17 października 2010

Cmentarz La Recoleta, Buenos Aires Vol. 1






Tam, gdzie słychać szepty umarłych...

Cmentarz La Recoleta, Buenos Aires






Z racji tego, że moja siostra przebywa aktualnie w Buenos Aires przysłała mi szereg nastrojowych zdjęć cmentarza La Recoleta. Miejsce jest na tyle niezwykłe, iż warto je na moim blogu pokazać.

To i owo z Wikipedii.

Cementerio de la Recoleta - sławny cmentarz położony w ekskluzywnej dzielnicy Recoleta, Buenos Aires, Argentyna. Plan cmentarza został zaprojektowany przez francuskiego inżyniera Próspero Catelina i zmieniony w roku 1881 przez włoskiego architekta Juana Antonio Buschiazzo.

Na cmentarzu znajdują się groby najważniejszych i najbardziej wpływowych mieszkańców Argentyny. Wliczając kilku prezydentów, naukowców, bohaterów wojennych czy prominentnych polityków. Najsłynniejszą postacią pochowaną na cmentarzu jest Eva Perón.

Wejście na cmentarz prowadzi przez neoklasycystyczną bramę z wysokimi greckimi kolumnami. Na cmentarzu znajduje się wiele misternych, marmurowych mauzoleów z licznymi statuami i w różnych stylach. Podczas gdy niektóre z nich zachowane są w bardzo dobrym stanie, inne prawie się zawalają. Niektóre z nich są używane jako podręczne magazyny, gdzie na trumnach przechowuje się środki czystości czy narzędzia ogrodnicze.

Unikalną cechą Recolety są gromady kotów, które zbierają się razem w okolicach wyjścia, gdzie miejscowi je dokarmiają.

Kongo








NYIRAGONGO - Stratowulkan Nyiragongo (3470 m) jest jednym z najaktywniejszych wulkanów Afryki. Posiada aktywne jezioro lawy w kraterze erupcyjnym odkryte przez wulkanologa Harouna Tazieffa i jest jednym z ośmiu wulkanów w górach Virunga. Nyiragongo znajduje się w pobliżu miasta Goma we wschodnim Kongo. Wierzchołek Nyiragongo wieńczy kaldera o szerokości 1 km. Od 1928 do 1977 w kraterze erupcyjnym wulkanu znajdowało się wspomniane jezioro lawy, a w 1982 roku staw lawy.

Od 1882 roku Nyiragongo wybuchał 34 razy, w tym kilkakrotnie długotrwale. Wulkan otaczają setki stożków żużlowych powstałych na skutek erupcji bocznych. Lawa z Nyiragongo jest niezwykle płynna. 10 stycznia 1977 roku ściany krateru pękły i w ciągu zaledwie godziny jezioro lawy wydrenowało się. Potoki lawy mknące z prędkością 64 km/h niszczyły wioski i zabijały ludzi. Śmierć poniosło 70 osób. Jeziora lawy w kraterze odnowiły się w trakcie erupcji centralnych Nyiragongo w latach 1982-83 i 1994. 17 stycznia 2002 roku na południowym stoku wulkanu otworzyła się 13-sto kilometrowa szczelina, z której wylała się lawa i dotarła na przedmieścia miasta Goma. Ewakuowano 400 000 ludzi, 45 osób umarło na skutek uduszenia dwutlenkiem węgla, 4500 budynków w Goma uległo zniszczeniu. To była najbardziej destrukcyjna erupcja efuzywna (lawowa) w historii wulkanologii.

2010 rok - Nadal trwa aktywność jeziora lawy w kraterze Nyiragongo. I zapewne jeszcze potrwa przez najbliższe lata.

Lata erupcji Nyiragongo: 1884, 1891, 1894, 1898, 1899, 1900, 1901, 1902, 1905, 1906, 1908?, 1911, 1918, 1920-21, 1927-77, 1977, 1982, 1994-96, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2007-2013.

Hawaje






KILAUEA - Jeden z najaktywniejszych i najbardziej studiowanych wulkanów na Ziemi Kilauea leży na wyspie Hawaii. Z racji niezwykle łagodnych erupcji efuzywnych (lawowych) naukowcy mogą badać ten wulkan z bliska. Kilauea (1247 m) jest jednym z pięciu wulkanów tarczowych na wyspie Hawaii: pozostałe cztery to Mauna Loa, Mauna Kea, Kohala i Hualalai. Od 3 stycznia 1983 roku stożek żużlowy Puu Oo (694 m) bez przerwy pluje lawą. W lutym 2008 roku potoki lawy z Kilauea zniszczyły trzy opuszczone domy w Royal Gardens, po czym dotarły do Pacyfiku kreując spektakularny pokaz światła i barw. 19 marca 2008 roku w kraterze erupcyjnym Halema`uma`u doszło do erupcji eksplozywnej - pierwszej tego typu erupcji Kilauea od 1924 roku. Erupcja freatyczna utworzyła krater o średnicy 30 metrów. Do eksplozji doszło 3 mile od miasteczka Volcano (2200 populacji). W 1990 roku faza destrukcyjna erupcji Kilauea zniszczyła wioski Kalapana i Kaimu. Lawa kompletnie pokryła Kaimu Bay i plażę Kalapana Black Sand. W ciągu dziewięciu miesięcy rozszerzające się pole płynnej lawy zniszczyło 100 domów. Lawa pochodziła z otworu erupcyjnego Kūpaʻianahā, który wygasł w 1992 roku. Erupcja znowu przeniosła się do stożka Puu Oo, na którego zachodnim i zachodnio-południowym zboczu otworzyły się nowe boczne otwory erupcyjne. W 2008 roku Puu 0o przechodził 57 cykl erupcyjny.

Kilauea jest najczęściej odwiedzanym przez turystów wulkanem na świecie. Erupcja wulkanu w 1790 roku uśmierciła kilku wojowników i ich rodziny. W 1924 roku doszlo do eksplozywnej erupcji Kilauea, gdy magma zetknęła się z wodą pozostałą po wydrenowaniu jeziora lawy z krateru Halema`uma`u. Kolumna erupcyjna sięgnęła wówczas wysokości 9 km. W trakcie erupcji Kilauea Iki w 1959 roku fontanna lawy osiągnęła wysokość 580 metrów. Wybuchy Kilauea przyczyniają się do powstawania wulkanicznego smogu, który unosi się nad Hawaii. W XX wieku odnotowano 45 erupcji Kilauea.

Dla rdzennych Hawajczyków Kilauea jest domem bogini ognia i wulkanów Pele. Ku jej czci pewnym formacjom lawy nadano jej imię np. włosy Pele, łzy Pele.

Erupcje Kilauea w latach 1750, 1790, 1820, 1823-94, 1896, 1897, 1902-03, 1903-04, 1905-06, 1906-1924, 1927, 1929, 1930, 1931-32, 1934, 1952, 1954, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1965, 1967-68, 1969-74, 1975, 1977, 1979, 1980, 1982, 1983-2016.

sobota, 16 października 2010

Erupcja Mount Erebus na Antarktydzie


Urzekł mnie ten film. Mount Erebus - czynny gigant na Wyspie Rossa (Antarktyda) oraz jeden z sześciu wulkanów na świecie posiadających aktywne jezioro lawy (obok Ambrym, Kilauea, Nyiragongo, Erta Ale i Villarrica).

W tle Lisa Gerrard - The Last Embrace.

Antarktyda


YOUNG ISLAND - Druga największa i zarazem najbardziej wysunięta na północ i zachód z wysp archipelagu Balleny, kompletnie skuta lodem i pokryta śniegiem. Posiada na północy stratowulkan Freeman Peak o wysokości 1340 metrów i aktywne fumarole. Daty erupcji na wyspie nieznane.

Antarktyda



BERLIN - Szósty najwyższy wulkan Antarktydy Mount Berlin jest położony 16 km na zachód od wulkanu tarczowego Mount Moulton na Ziemi Marie Byrd. Wysokość wulkanu: 3478 metry. Mount Berlin składa się z dwóch opadających na siebie wulkanów tarczowych, a mianowicie Merrem Peak i Berlin Crater. Ten ostatni posiada aktywne fumarole na zachodniej i północnej krawędzi kaldery produkujące charakterystyczne dla Antarktydy fumaroliczne wieże lodu. Mount Berlin to jedyny wulkan Zachodniej Antarktydy z udokumentowaną aktywnością fumarol. Krater Merrem Peak ma wymiary 2.5 na 1 km. Data ostatniej erupcji Berlin nieznana.

piątek, 15 października 2010

Kanada





MOUNT GARIBALDI - Majestatyczny dacytowy stratowulkan Mount Garibaldi (2678 m) jest zlokalizowany w południowo-zachodniej Brytyjskiej Kolumbii (Kanada), 66 kilometrów na północ od Vancouver. Składa się ze stożków żużlowych, lawowych i stratowulkanu. Ostatnie erupcje miały miejsce ze stożka Opal położonego na południowo-wschodnim zboczu Garibaldi i wyprodukowały potok lawy Ring Creek. Ostatnia erupcja: 8060 p.n.e plus minus 500 lat.

Wyspa Réunion




PITON DES NEIGES - Uśpiony i mocno zerodowany wulkan tarczowy Piton des Neiges o wysokości 3070 metrów zajmuje północno-zachodnią część francuskiej wyspy Réunion. Miasto Cilaos wybudowano we wnętrzu kaldery. Piton des Neiges wybuchł po raz ostatni 12 000 lat temu.

Erupcja Piton de la Fournaise na wyspie Réunion




Wczoraj (14 października 2010 roku) o godzinie 7.10 wieczorem lokalnego czasu po wzmożonej aktywności sejsmicznej wybuchł czynny wulkan Piton de la Fournaise na francuskiej wyspie Réunion. Zdjęcia z tej erupcji zachwycają. Ostatnia erupcja Piton de la Fournaise miała miejsce na początku 2010 roku.

Typ erupcji: szczelinowa, hawajska z wylewami płynnej lawy.

czwartek, 14 października 2010

Tristan da Cunha






TRISTAN DA CUNHA - Wyspa Tristan da Cunha (jedno z najbardziej odosobnionych i zarazem zamieszkanych miejsc na Ziemi) stanowi Brytyjskie Terytorium Zamorskie na Południowym Atlantyku. Tristan da Cunha to główna wyspa, są jeszcze pomniejsze: Inaccesible Island, Nightingale Island i Gough Island. Tristan da Cunha tworzy stratowulkan o wysokości 2060 metrów położony na tzw. 'gorącym punkcie'. Na wyspie znajduje się wiele dobrze zachowanych stożków wulkanicznych, kraterów i kanałów lawy. Centralny stożek Tristan da Cunha posiada niewielkie jezioro kraterowe. Jedyna odnotowana erupcja Tristan da Cunha nastąpiła w latach 1961-62 z otworu erupcyjnego na północnym brzegu i pociągnęła za sobą czasową ewakuację ponad dwustu mieszkańców wyspy. Erupcji towarzyszyły ekstruzja kopuły lawowej i wylewy lawy docierające do morza.

Alaska, Aleuty




BULDIR - Stratowulkan Buldir o wysokości 656 metrów jest najbardziej na zachód wysuniętym wulkanem Aleutów. Na niewielkiej, górzystej i niezamieszkanej wysepce Buldir znajdują się dwa wulkany: morfologicznie starszy Buldir i młodszy East Cape (610 m). Brak danych o erupcjach Buldir w czasach historycznych.

Chile





GUALLATIRI - Jeden z najaktywniejszych wulkanów północnego Chile o wysokości 6071 metrów. To symetryczny, pokryty śniegiem stratowulkan na szczycie którego znajduje się dacytowa kopuła lawowa. Od XIX wieku odnotowano niewielkie erupcje eksplozywne wulkanu, Guallatiri jest także aktywny fumarolicznie z licznymi solfatarami na zachodnim zboczu. Wylewy lawy na niższych zachodnich i północnych zboczach. 1 grudnia 1985 roku doszło do ostatniej niepotwierdzonej erupcji Guallatiri. Inne daty erupcji wulkanu: 1825 plus minus 25 lat, 1908?, 1913, 1959, 1960, 1985?.

Wyspy Galapagos




GENOVESA - Na wyspie Genovesa w północno-wschodnim archipelagu wysp Galapagos znajduje się niziutki, mierzący zaledwie 64 metry wysokości nad poziomem morza wulkan tarczowy Genovesa. Jezioro Arctulus w wieku do 6000 lat mieści się na wierzchołku wulkanu. Młode wylewy lawy sugerują erupcję w niedawnych czasach historycznych, ale nie ma określonej jej daty.

Indonezja



SANGEANG API - Wulkan złożony Sangeang Api na wyspie Sangeang (Indonezja, Sunda) składa się z dwóch stożków: aktywnego Doro Api (1949 m) i Doro Mantoi (1795). Od 1512 roku wybuchał 17 razy. Aktywność Doro Api wulkaniańska, a następnie strombolijska z wylewami lawy. Jego erupcja w 1985 roku wyprodukowała wylewy lawy, chmury popiołu i spływy piroklastyczne. Erupcje Sangeang Api w latach 1512, 1715, 1821, 1860, 1911, 1912, 1927, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1964-65, 1966, 1985-88, wstrząsy sejsmiczne pod wulkanem w 2009 roku, 2014.